Interview Anthony Ruys: voorzitter RvT Rijksmuseum

28-05-2010 | Auteur: Frederick van Melle | Beeld: Peter Bak

Veel bestuurders hebben naast een drukke baan een nevenfunctie bij een goed doel of culturele instelling. Management Scope ging op zoek naar hun drijfveren. Dit keer: Anthony Ruys, voorzitter van de raad van toezicht van het Rijksmuseum.

'Het Rijksmuseum ging dicht in 2003 en ik mag hopen dat het weer opengaat in 2013. Dat betekent dat er zo'n tien jaar is verloren. Tijdens de verbouwing is gelukkig de Philipsvleugel opengesteld, zodat toeristen tenminste de topstukken kunnen zien. Maar voor bezoekers die dieper op de collectie willen ingaan, is het natuurlijk een ramp. En natuurlijk ook voor het personeel, zoals de conservatoren, die een decennium lang de collectie niet kunnen exposeren. Want de kunstwerken liggen allemaal keurig netjes verpakt in een magazijn in Lelystad.'

Middelgroot bedrijf
Anthony Ruys vergelijkt het Rijksmuseum het liefst met een middelgroot bedrijf. ‘Het besturen van een grote organisatie had ik wel in de vingers. Het duurde even voordat ik besefte dat voortgang bij het Rijksmuseum soms heel moeilijk te realiseren is. Voordat de verbouwing groen licht kreeg, waren er 84 vergunningen nodig waarbij ook eerst alle procedures afgehandeld moesten worden. Dan ben je al snel een paar jaar verder.'
Als toezichthouder heeft Anthony Ruys het zeer naar zijn zin. Hij heeft altijd met veel plezier gewerkt, maar de volle agenda en de vele taken die hij moest vervullen als bestuursvoorzitter van Heineken mist hij niet. Bovendien vindt hij het fantastisch om zich te kunnen bewegen op andere terreinen, zoals gezondheidszorg, startende bedrijven en de kunst.

Geen erebaantje
Het voorzitterschap van het Rijksmuseum beschouwt hij dan ook niet als een erebaantje: ‘Je krijgt een uitnodiging voor elke opening, maar daar blijft het wel bij. Het is natuurlijk leuk om gevraagd te worden, maar er staat ook wel wat werk tegenover. Je moet de stukken lezen, je moet goed nadenken over kwesties en je draagt een grote verantwoordelijkheid.
Dat wordt vooral duidelijk als je op zoek moet naar een nieuwe directeur. Die taak komt met name bij de voorzitter te liggen, en het is de belangrijkste beslissing die je in die functie moet nemen. Op dat moment ben je ook elke week wel een dag bezig met de sollicitatieprocedure. Maar dat is het ook waard. Hoe beter de toekomstige directeur is, hoe meer tijd hij de toezichthouders bespaart.'

Fietstunneltje
De sluiting en de verbouwing van het Rijksmuseum was onvermijdelijk en noodzakelijk. In overleg met de Rijksgebouwendienst en het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) werd daarom al lang geleden besloten het gebouw een grondige opknapbeurt te geven.
Maar hoewel de verantwoordelijkheid door deze drie partijen wordt gedeeld, wordt alleen het Rijksmuseum op de voortgang aangesproken. ‘En inmiddels begint dat toch ons imago aan te tasten.'

Borrel
Als voorzitter van de Raad van Toezicht van het Rijksmuseum merkt hij dit aan den lijve: ‘Als ik op een borrel vertel dat ik toezichthouder ben bij het Rijksmuseum, krijg ik steeds vaker kritiek te horen. Als ik met een Amsterdammer spreek, dan word ik ook nog eens aangesproken op het fietstunneltje onder het Rijksmuseum (dit tunneltje zou tijdens kantooruren worden afgesloten voor fietsverkeer, wat tot veel protest leidde, red.)
Daar moet ik dan iets aan doen. Het toont maar weer aan hoe belangrijk het is om bij zo'n groot project goed en consistent te communiceren met álle stakeholders. En daar heeft het wel eens een beetje aan gescheeld in het verleden.'

Lees ook:
> Biografie Anthony Ruys
> Anthony Ruys: 'Een simpel commando geven werkt niet'
> Top 50 Machtigste Commissarissen 2010
> Kees Storm: "Van toezichthouders wordt teveel verwacht"
> Inspiratie is geen toeval