Hoezo Hollandse uitverkoop?

Auteur: Esther van Rijswijk | 03-05-2007

Hoezo Hollandse uitverkoop?

AEX-bedrijven hebben sinds 2004 voor 65 miljard euro aan bedrijfsonderdelen verkocht, zo’n 10 procent van de totale beurswaarde. In totaal is zelfs voor 188 miljard euro aan ‘Nederlandse’ bedrijven verkocht, zo meldt De Volkskrant vandaag. Maar zo Hollands zijn die verkopen lang niet allemaal.

Terwijl met dank aan de strijd rondom ABN Amro de discussie over Hollands Glorie weer eens oplaait, verkoopt de rest van de Hollandse vloot aan de AEX lustig bedrijfsonderdelen. Oranjerotten als Philips en Royal Dutch Shell gaan aan kop: die verkochten allebei voor grofweg 16 miljard euro aan bedrijfsonderdelen in zo’n 60 deals, zo blijkt uit onderzoek van Van Dijk Electronic Publishing. Philips kocht voor 6 miljard euro eigen aandelen in. Ook bedrijven als KPN en TNT wisten niet goed meer wat ze met alle rijkdom aanmoesten en gaven sinds 2004 ruim 6 miljard euro terug aan aandeelhouders.

Die moeten klaarblijkelijk zelf maar bedenken waar ze hun geld investeren. Grote bedrijven zien even geen mogelijkheden meer en gaan ‘terug naar hun kernactiviteit’. Dat was tien jaar geleden wel anders. ‘Iedereen expandeerde in die tijd,’ zo mijmerde oud Akzo Nobel topman Kees van Lede woensdag in De Volkskrant. Hij verwijst naar de grootse en meeslepende groeistrategieen van Nederlandse bedrijven in de jaren negentig. Toen Ahold zichzelf met een serie overnames opblies tot mondiale grutter en ook Unilever, Akzo Nobel en Aegon van internationaal opkopen hun hobby hadden gemaakt. Akties, overigens, die van deze Hollandse Helden toch op z’n minst halfbloedjes maakte: een steeds kleiner deel van de omzet kwam nog uit Nederland. Om die redenen is het onzin om te stellen, zoals De Volkskrant doet, dat de miljarden die van de beurs verdwijnen allemaal onder het kopje ‘uitverkoop van Nederlandse bedrijven’ vallen. De verkoop van Ahold afgelopen woensdag van de Amerikaanse dochter US foodservice voor 5,2 miljard euro komt nu in de boeken terecht als de verkoop van een Nederlands bedrijf, maar is dat natuurlijk niet. En ook de 5,6 miljard euro die Shell ontving voor de – gedwongen - verkoop van z’n belang in het Sachalin-2 project aan Gazprom, heeft niets met een Hollandse uitverkoop te maken. Voor van Lede doet dat er niet toe: de opkopers van welleer waren Nederlandse bedrijven, en dat doet hem wat. ‘Ik vraag me af hoe het komt dat Nederlandse ondernemingen van jager in prooi zijn veranderd,’ zegt hij. Inderdaad: buitenlandse Private Equity of ‘opkoopfondsen’ kopen alles wat Philips, KPN en TNT kwijt willen, als ze bedrijven al niet in hun geheel van de beurs halen. Aan geld is geen gebrek: pensioenfondsen en banken – ook de Nederlandse - zijn wanhopig op zoek naar rendement en denken in de zwaar met vreemd geld beleggende private equityfondsen de kip met de gouden eieren gevonden te hebben. Maar of het nou private equityfondsen zijn die bedrijven opkopen, of bedrijven die van gekkigheid niet meer weten waar ze de groei vandaan moeten halen - zoals in de jaren negentig: het maakt eigenlijk niet zoveel uit. Dat het de ene keer Nederlandse bedrijven zijn die hun slag slaan, terwijl de volgende keer anderen aan de beurt zijn, hoort daarbij.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 5 | 1 Waardering

Meer opinie