AEX is door het dolle

Auteur: Mathijs Bouman | 17-04-2007

Het totale gebrek aan geheugen van de beurs blijft altijd weer verbazen. Minder dan twee maanden nadat beleggers zich collectief tot de depressie bekeerden, is de euforie weer helemaal terug. Voor hoe lang?

Gisteren sloot de AEX boven de 532 punten. Daarmee kwam de index voor het eerst weer boven de slotstand van 28 maart 2002 - met 521,21 de hoogste stand van dat jaar. Dat betekent dat we voor vergelijkingsmateriaal een jaar verder terug moeten, naar 29 augustus 2001, toen de AEX sloot op 535,54.

Het lijkt een eeuwigheid geleden. Wim Kok was in augustus 2001 nog premier van Nederland, en zijn gedoodverfde opvolger heette Ad Melkert. Jan Peter Balkenende was financieel woordvoerder van de CDA-fractie die nog gewoon werd aangevoerd door Jaap de Hoop Scheffer. Pim Fortuyn was hoogleraar en columnist van Elsevier, en verder niks. De AEX is dus terug op het peil van voordat de Grote Onvrede in Nederland uitbrak. En - veelzeggender - terug op het niveau van voor de terroristische aanslagen van 11 september 2001. Beleggers zijn de nare start van de nieuwe eeuw collectief vergeten. De wereldeconomie groeit als nooit tevoren, de Amerikaanse recessie wordt toch een zachte landing, de Duitse BTW-verhoging is alweer vergeten en het Europese bedrijfsleven is kerngezond. Wij leven in de beste van alle mogelijke werelden. Hoera! Je zou er cynisch van worden. Want hoe lang is het precies geleden dat de collectieve gekte die zich beurs noemt, nog precies het tegendeel geloofde? Minder dan acht weken! Eind februari kelderden de beursen wereldwijd, nadat de index van Shanghai onderuit ging, Alan Greenspan iets sombers zei over de Amerikaanse economie, en de hypotheekmarkt piepte en kraakte. O ja, en er was ook nog iets ingewikkelds aan de hand met carry-trades en de yen. Dat is nu allemaal blijkbaar weer vergeten. Overnamekoorts heeft zich meester gemaakt van de beleggers en slecht nieuws bestaat niet meer. Dat de economie van de VS toch echt symptomen van recessie vertoont speelt geen rol. Dat de huizenmarkt in de VS er allerminst florissant voorstaat ook niet. De belegger wil het allemaal even niet weten. De dure euro (boven de $1,35) zou normaal gesproken roet in het eten moeten gooien. Maar deze week telt het allemaal niet mee. Omhoog moeten de koersen. En omhoog gaan ze. Op naar de 560 punten. En dan door richting de 600. Net zolang tot de zeepbel knapt.