Auteur: Bim Bensdorp | 09-07-2008
De Benelux krijgt weer wat gezicht. Buitenlandse concerns voegen hun Nederlandse en Belgische activiteiten steeds vaker samen.
Zo voegden onlangs Coca Cola, IBM en Tetrapak hun activiteiten in Nederland en België samen. Die ontwikkeling zal met de overname van Nederlandse ABN Amro-activiteiten door het Belgisch gedomineerde Fortis een verdere duw krijgen. De cultuurgrens die beide landen scheidt en de taalgrens die België splijt, vormen voor bedrijven steeds minder een beletsel om de Benelux als organisatorische eenheid te hanteren.
Echte financiële, fiscale of sociale belemmeringen voor deze hergroepering op grotere Benelux-schaal bestaan er in de Europese Unie natuurlijk nauwelijks meer. En Brussel en Den Haag zullen maar al te graag eventuele plooien gladstrijken om dergelijke concerns in onze omstreken een optimale operationele basis te verschaffen.
Vreemd genoeg kennen beide buurlanden op bedrijfseconomisch terrein maar een beperkte geschiedenis van samenwerking. De Nederlandse oriëntatie is voornamelijk westwaarts, naar de Angelsaksische bedrijfswereld. En met Duitsers drijven we intensief en succesvol handel. Maar met het land en volk ten zuiden van ons onderhouden we een merkwaardige relatie. We dragen de Belgen (lees: Vlamingen) een warm hart toe, maar veel respect voor hun zakelijke capaciteiten hebben we niet. Omgekeerd kijken de Belgen op tegen juist die capaciteiten bij ons Nederlanders, maar roepen we bij hen weinig gevoelens van genegenheid op.
De door hoofdkantoren van concerns in andere landen afgedwongen samenwerking tussen Belgen en Nederlanders geeft aan de Benelux weer wat gezicht, iets waarin de dames en heren politici maar nauwelijks slagen.
Wat door bedrijven als innovatie wordt bestempeld bestaat in de meeste gevallen allang. Lees verder
Bij grensoverschrijdende fusies en overnames wordt te veel gekeken naar nationale cultuurverschillen. Lees verder
Analisten zouden meer aandacht moeten besteden aan de klankkleur van bedrijven en de akoestiek van hun omgeving. Lees verder
De wijze waarop wij grappen maken valt in het buitenland niet altijd in de smaak. Lees verder
Het kan wel degelijk: integreren en dan pas fuseren. Twee supermarktbedrijven geven het goede voorbeeld. Lees verder
De oude economie zal een recessie goed kunnen doorstaan. Deze sector heeft veel ervaring met tegenslagen en kan daardoor beter omgaan met slechte tijden. Lees verder
Ervaren spelers weten dat de kortste weg op de golfbaan niet altijd de beste is. De golfbaan is daardoor een prachtige praktijkvoorbeeld voor strategisch denken. Lees verder
Aandeelhouders moeten zich niet door de hocus-pocus van fusievaderen laten bezweren. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder