Bos voor de bühne

Auteur: Esther van Rijswijk | 10-01-2008

Bos voor de bühne

Minister Wouter Bos komt met zijn antwoord op activistische aandeelhouders, en is terecht terughoudend. Dat betekent wel dat zijn voorstellen grotendeels gericht zijn op de bühne.

Bos diende vorige week zijn voorstellen in die goed ondernemingsbestuur moeten afdwingen. Na een hectisch jaar waarin hij toestemming gaf voor de overname van ABN Amro, en waarin Stork in de armen van een private equitypartij gedreven werd, moest Bos nog met een antwoord komen op het probleem van activistische aandeelhouders.
Dat antwoord verrast niet. Het wetsvoorstel is een uitwerking van de aanbevelingen van de Commissie Frijns van mei vorig jaar. Bos gaf in zijn reactie op die aanbevelingen al aan dat hij ze zou overnemen.

Het antwoord van Frijns op activistische aandeelhouders was - terecht - terughoudend. Kort samengevat komt het erop neer dat Bos in navolging van Frijns de regels van het spel tussen aandeelhouders en het bestuur van bedrijven wat eerlijker wil maken. Dat doet hij door aandeelhouders tot meer openheid te dwingen, transparantie dus. De voorstellen van Wouter Bos moeten de ‘dialoog' tussen bestuur aandeelhouders verbeteren.

Het is maar zeer de vraag of ze dat zullen doen. Bos wil namelijk dat grote aandeelhouders hun ‘bedoelingen' met een bedrijf bekend gaan maken. Zoals of ze zich met de strategie van de onderneming willen bemoeien, of bestuurders willen ontslaan.

 Dat klinkt ineens toch een stuk sulliger dan ‘transparantie'. De barbaren bij het hek moeten voortaan aanbellen en vertellen wat ze komen doen.

Het probleem met Bos z'n plan is dat het alleen zal werken als alle aandeelhouders met goede bedoelingen - wat dat dan ook moge zijn - zich aan het hek melden met de mededeling dat ze helemaal niets van plan zijn, en zich nergens mee zullen bemoeien. Echter: waarom zouden die zichzelf niet het recht voorbehouden om, als dat nodig is, in te grijpen en het bedrijf de kant op te sturen waarvan zij denken dat het goed is?


Kortom: ook de goeieriken zullen als ze aanbellen zeggen dat ze zojuist een zak met geld over de schutting geworpen hebben, en dat ze daarover met alle middelen die tot hun beschikking staan zullen waken.



En als iedereen zich alle rechten voorbehoudt, hoe kun je de goeie- dan nog van de slechteriken onderscheiden?

Bos doet nog meer voorstellen. Zo verlaagt hij de grens waarbij aandeelhouders het belang dat ze in een bedrijf hebben publiek moeten maken van 5 naar 3 procent. Deze maatregel had hij vorig jaar al aangekondigd. Nieuw is dat hij bedrijven de mogelijkheid wil geven om bij banken de identiteit op te vragen van aandeelhouders. Tot nu toe hoefden banken niet te antwoorden als Philips vroeg welke klanten er allemaal in Philips beleggen. Maar als het aan Bos ligt krijgen ze in de toekomst een adreslijst toegestuurd.


Kosten? Volgens het wetvoorstel het onwaarschijnlijke en van een onnavolgbare berekening voorziene bedrag van 1350 euro, te betalen door het bedrijf. Maar dit terzijde.

Uit cijfers van De Nederlandsche Bank blijkt dat 76 procent van de aandelen van Nederlandse bedrijven in handen zijn van buitenlandse investeerders. En de wet geldt vanzelfsprekend alleen voor Nederlandse banken.



Een kansloze missie dus van Bos? Bedoeld voor de bühne? Het lijkt er wel op. Toch toch is dit beter dan krachtpatserij waarbij de macht van aandeelhouders in een schrikreactie fors wordt ingeperkt, enkel en alleen om het geschreeuw van de bühne te sussen.

Gelukkig nam Bos vorig jaar al een kansrijkere maatregel. Hij paste de Wet melding zeggenschap aan waardoor partijen die via kleine deelbelangen anoniem een groot belang in een onderneming opbouwen, dat totale belang voortaan toch kenbaar moeten maken. Overigens heeft die aanpassing van de wet melding zeggenschap tot dusverre geen onthullingen opgeleverd. Dus ofwel het valt wel mee met rondsluipende barbaren, ofwel ook die maatregel werkt niet.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie