China wint de Irak-oorlog

Auteur: Mark Koster | 02-02-2007

China wint de Irak-oorlog

Een oorlog kost geld, een oorlog winnen kost een vermogen. President Bush wil meer troepen naar Irak sturen. Maar de oorlogseconomie zal zijn falen niet langer kunnen maskeren.

De senaatscommissie voor buitenlandse zaken start deze dagen een hoorzitting om na te gaan hoe deze gekte gestopt kan worden. Wie dagelijks wil zien hoeveel de Amerikanen verbranden in Irak moet eens kijken naar de website van National Priorities Project, een onafhankelijke denktank die de oorlogsuitgaven registreert en in een breder perspectief plaatst. De teller op de site staat ondertussen op: 363 miljard dollar (meeting: 2 februari), dat is ongeveer 11 miljoen dollar per uur. De NPP rekent voor dat met hetzelfde budget 6,3 miljoen extra leraren aangesteld kunnen worden, 3,3 miljoen nieuwe huizen kunnen worden gebouwd en 17,6 miljoen universitaire opleidingen kunnen worden gefinancierd. Zou dat niet een betere investering zijn geweest?

De vraag of de oorlog in economische zin een nuttig investering is, begint pijnlijk te worden. Het begin van de kruistocht tegen de grote dictator in 2003 stimuleerde de economie. Bush draaide de geldkraan open en de binnenlandse bestedingen spoten omhoog. Maar hoe lang kan je ongestraft een blanco cheque uitschrijven voor een ongewis avontuur? Wie gaat de oorlogseconomie betalen? De Amerikaanse werkloosheid ligt stabiel rond 4,5%, ondanks de vraag naar oorlogstuig. De bouwindustrie heeft florissante jaren gedraaid, maar begint nu te haperen, ook door de instortende woningmarkt. Het ongeremd plunderen van de staatsruif neemt bijna Afrikaanse proporties aan. De schulden die de Amerikaanse overheid maakt vertaalt zich nu in hogere rentes en dat begint pijn te doen bij de consumenten die met geleend geld een bestaan hebben opgebouwd. De Amerikaanse economie is een pendule. Republikeinse presidenten zijn ondanks hun conservatieve praatjes vaak big spenders, terwijl de democraten veel voorzichtiger zijn met verhogen van het zakgeld. President Bush heeft het overschot dat Bill Clinton had opgebouwd laten verdwijnen in een onpeilbaar zwart gat. De Democraten, die sinds november 2006 weer een meerderheid hebben, zijn onder leiding van de Californische Nancy Pelosi aan een Zalmiaans project gestart: Paygo. Als je meer uitgeeft dan afgesproken, moet je het bezuinigen of de belasting verhogen. De naïeve republikeinen, die vaak geloven dat de 'gratis lunch' wel bestaat, beginnen te beseffen dat fiscale discipline noodzakelijk is om volgende generaties te beschermen tegen een vermogensval. De economische basis van veel baby-boomers, die vooral gebaseerd is op de waarde van hun huizen, wordt wankeler. Republikeinse realisten als senatoren John McCain en John Warner dreigen Bush nu te laten vallen. De ironie van de Irak oorlog is dat de neo-socialistische spilzucht van Bush voor een groot deel wordt gefinancierd door China. De Mandarijen hebben al bijna 12% van de totale schuld van Oom Sam in handen en eisen toegang tot de Amerikaanse consumenten markt. Slim gespeeld. Zij zijn de echte winnaars van de oorlog.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

White collars working blue

Van knelpunt in uw operationeel proces naar meetbaar en blijvend resultaat? Kijk hoe First Consulting dit samen met uw medewerkers aanpakt. >> Bekijk filmpje

Meer opinie