Jonge commissaris, houd de rug recht

Auteur: Gastauteur | 16-01-2008

Gastauteur Maarten den Ottolander: Activistische stakeholders, de juridisering en de versoaping in de media hebben het leven van de commissaris er niet eenvoudiger op gemaakt. Waarom ambiëren succesvolle veertigers dan toch een commissariaat?

De eer van gevraagd worden is niet genoeg. Uit onderzoek van Value Positioning counsel blijkt dat een commissariaat voor nieuwe commissarissen een weloverwogen keuze is. Omdat zij gewend zijn als bestuurder, ondernemer of professional om het verschil te maken, willen zij dat ook bij de invulling van hun commissariaat. Daarnaast hechten zij veel waarde aan open relaties en een efficiënte samenwerking binnen een raad van commissarissen. En zij vinden het belangrijk iets met de organisatie te hebben.

Sturing, advies en onafhankelijkheid vinden zij vanzelfsprekend, vooral diegenen die vanwege hun specifieke kennis en ervaring gevraagd zijn. Deze commissarissen hebben wel behoefte aan kennis op het terrein van fusies en overnames, audit, governance, beloning, toezicht en reputatie. Inmiddels brengen verschillende opleidingsinstituten en adviesbureaus trainingen en opleidingsprogramma's voor commissarissen.

Waar jonge commissarissen nog wel wat munitie bij kunnen gebruiken, is het rechthouden van de rug in tijden waarin de wind uit een andere hoek waait. Daarom is onlangs een platform opgericht om commissarissen die pas een aantal jaren een commissariaat vervullen te helpen bij dilemma's waar zij tegen aanlopen in de praktijk, vooral wanneer het spannend wordt of wanneer belangen niet meer parallel lopen. Een aantal ervaren commissarissen, waaronder Pieter Bouw en Cor Herkströter, brengt bij het platform zijn ervaring in. Met hen kunnen de nieuwe commissarissen reflecteren op hun rol als toezichthouder.