De kunst van het durfkapitaal

Auteur: Gastauteurs | 10-11-2006

De kunst van het durfkapitaal
Gastauteur Duns Ouray: De durfkapitalisten zijn in opkomst. Wellicht dat zij bij uw bedrijf binnenkort ook een voet tussen de deur krijgen. Of misschien wilt u zelf een gokje wagen. Hoog tijd voor een analyse van de kunst van het durfkapitaal.

De durfkapitalist is een aandeelhouder met ambitie. Hij wil 'zijn kunstje' uithalen en zijn aandelen met een vette winst doorverkopen. Dat is niet makkelijk, want de aandeelhouder staat van nature op een achterstandspositie. Wat krijgt de aandeelhouder? Ongeveer in September komt het glimmende jaarverslag. Daarin staat hoe het vorige kalenderjaar is verlopen. Althans, volgens accountant en directie. En op de jaarvergadering krijgt de aandeelhouder wellicht een koekje bij de koffie. Voor de durfkapitalist is dit volstrekt onvoldoende. Wat is het belang van de durfkapitalist? Dat is een stijging van de aandelenwaarde. Maar dat is tegengesteld aan het belang van directie en personeel. Die willen het hoogst mogelijke inkomen, ten koste van de aandelenwaarde. Bovendien kiest de directie van nature voor de weg van de minste weerstand, immers niets menselijks is hen vreemd. Dus worden moeilijke hervormingen graag uitgesteld, terwijl juist dit ten goede komt van de aandelenwaarde. Voor succes is het creëren van parallelle belangen dus noodzakelijk. Immers, als de belangen van directie en personeel parallel lopen met die van de aandeelhouders, dan doen zij vanzelf het werk voor je. Dát is de kunst van het durfkapitaal. Hoe realiseer je een stijging van de aandelenwaarde? Daarvoor zijn een aantal methoden. De eerste is het verhogen van omzet en winst. Dit verhoogt de cashflow-waarde van de aandelen. De tweede methode is asset-stripping en outsourcing. Hierbij worden bedrijfsgebouwen, grond en andere vaste activa te gelde gemaakt. Personeel wordt in een andere vennootschap ondergebracht, zodat de arbeidsrechtelijke aansprakelijkheid vermeden wordt. Het idee is een 'hapklare brok' te maken, die makkelijk in te lijven is door een concurrent. De derde methode is het oppoetsen van de strategische waarde van de aandelen. Een bedrijf dat alles en niets doet heeft enkel een cashflow-waarde. Maar een bedrijf met een heldere en sterke marktpositie heeft een strategische extra-waarde op de overname-markt. Een recent voorbeeld is het verlieslatend You-Tube dat gekocht wordt voor $ 1.6 miljard. U ziet, geen van deze methoden is vanzelfsprekend in het belang van directie en personeel. Integendeel, er zijn vaak reële nadelen voor hen. En nog groter zijn de imaginaire nadelen. Het idee dat durfkapitalisten 'ons bedrijf' komen kapotmaken en over 'onze rug' rijk willen worden.De durfkapitalist die er niet in slaagt om parallelle belangen te creëren, gaat onherroepelijk de bietenbrug op. Het maakt niet uit hoe goed doortimmerd de contracten zijn. Onder druk wordt alles vloeibaar, en de aandeelhouder staat er van nature op een achterstandpositie naar te kijken.

Het grappige is dat deze parallelle belangen soms niets hoeven te kosten. Personeel is vaak tevreden met het inkomen dat ze hebben; en miljoenen zijn voor hen een abstract begrip. Ze willen graag status en zekerheid. Enkele goedgekozen promoties doen wonderen. En, beste aanstaande durfkapitalist, vergeet niet het motto dat Rome haar duizendjarig rijk schonk: Divide et Impera

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

White collars working blue

Van knelpunt in uw operationeel proces naar meetbaar en blijvend resultaat? Kijk hoe First Consulting dit samen met uw medewerkers aanpakt. >> Bekijk filmpje

Meer opinie