Nederland laat zijn talent lopen

Auteur: Hans Crooijmans | 11-08-2006

Nederland laat zijn talent lopen
Sinds 2001 is een opmerkelijke stijging van de emigratie waarneembaar. Voor een deel betreft het mensen die terug gaan naar het land waar ze zijn geboren. Maar het wordt tijd om eens stil te staan bij de vraag waarom zoveel jonge, ambitieuze, geboren Nederlanders hun heil elders zoeken.

Sommige van mijn collega-Scopisten maken zich druk over de geringe aantrekkingskracht die Nederland uitoefent op buitenlands talent. Ze zien dat als een direct gevolg van het volgens hen heersende klimaat van xenofobie, het strenge asielbeleid van minister Verdonk en meer van dat soort zaken. Ik denk er heel anders over. Want dat hooggespecialiseerde buitenlanders niet in groten getale naar Nederland komen heeft misschien meer met hun ruime keuzemogelijkheden te maken. Werken en wonen in New York, Londen, Berlijn, of Parijs, dat klinkt toch anders dan Amsterdam, nietwaar. Bovendien, wie wel eens ooit elders in de wereld komt, weet dat het in Nederland reuze mee met de vijandigheid jegens buitenlanders. Dat geldt al helemaal jegens degenen die een positieve bijdrage leveren aan de samenleving: werken, studeren, het uitkeringsstelsel mijden, belasting betalen. Ik heb althans nooit iets vernomen van agressie of weerzin tegen slimme Indiers, werklustige Oosteuropeanen of avontuurlijke Britten en Amerikanen. Sterker nog, waarschijnlijk is juist de decennialange ruimhartigheid van het immigratiebleid - compleet met regelingen voor gezinsvorming en gezinshereniging voor ongeschoolde en ongeletterde Turken en Marokkanen - er debet aan dat een groeiend aantal hoogopgeleide, talentvolle Nederlanders het land verlaat.

De nieuwste cijfers van het CBS liegen er niet om: het aantal emigranten dat in Nederland geboren is, stijgt rap. In de eerste helft van 2006 ging het om 28.000 mensen, het inwonertal van een gemiddelde provincieplaats. Ter vergelijking: in de eerste helft van 2005 waren het er nog minder dan 20.000 en dat was weer bijna een kwart meer dan in 2003. In Europa hebben alleen Polen en de Baltische staten met een grotere uittocht van landgenoten te maken. Toegegeven, een flink aantal vertrekt naar Belgie of Frankrijk vanwege het mooie weer, of het het belastingklimaat. Maar tegelijk groeit de groep van jeugdige, goed opgeleide, energieke types die hun heil elders zoeken. 'Verpleegkundigen, it'ers, belastingadviseurs, ondernemers', signaleerde emigratieconsultent Frans Buysse al eens in Elsevier (Bye, bye Nederland, 15-06-2003, alleen voor abonnees). Sommige redenen die de 30- tot 45-jarige emigranten destijds opgaven, zijn waarschijnlijk nog steeds actueel. Gebrek aan leefruimte, het alles verstikkende gelijkheidsdenken, vervreemding vanwege de oprukkende multicultuur, en regelgeving die initiatief doodslaat. Misschien moeten Nederlanders het daar eens over hebben, alvorens zichzelf te kastijden met praatjes over intolerantie en angst voor buitenlanders

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie