FD op verwonderingscursus

Auteur: Gastauteurs | 08-01-2007

FD op verwonderingscursus
Gastauteur Henk Willem Smits: Vraagt u zich wel eens af of die motivatiecurussen werken? Hou Het Financieele Dagblad het komende jaar in de gaten. Want, zo wordt gefluisterd in het café onder de redactie Dauphine, de redacteuren gaan in 2007 op 'verwonderingscursus'

Nooit van gehoord, maar het klonk me goed in de oren. Journalistiek is bij uitstek een vak waarin je blasé kan worden, ik wil wel mee. Voor het FD kan het geen kwaad. Alhoewel op de nieuwjaarsborrel van Euronext vrijdag wel degelijk een enthousiaste beursverslaggever van de zakenkrant aanwezig was die nog nieuwsgierig vragen stelde waarop antwoorden door het nieuwe persregime van de AFM amper meer mag, liep er ook eentje wachtend op het volgende persbericht vermoeid en chagrijnig van bar naar bar. (Euronext regelt de catering altijd goed). Daarbij zouden bij Metro plannen leven voor een gratis financiële krant (het kost je je lever, maar zo hoor je nog eens wat). Dus dan zal het FD zich onmisbaarder moeten maken en kan wat extra motivatie geen kwaad.

Maar goed, dit alles was louter op basis van het woord. Al googlend bleek het toch een beetje vaag, die cursussen rondom verwondering. De verwondering zit hem vooral in de snelheid van ontwikkelingen op internet, in 'de beleving van de natuur' of 'in hoeverre kunnen we de rationele opvattingen van Kant en Marx toepassen op de wereld van informatisering en globalisering'. En jawel, de cursus die hier bij het FD waarschijnlijk wordt bedoeld, staat ook online. Althans, een evaluatie daarvan. In 1999 is deze module waarin de journalisten bouwen 'aan een creatieve cultuur door creativiteitsbelemmerende factoren weg te werken', al toegepast op medewerkers van de regionale kranten van Wegener (zoals BN/De Stem, De Gelderlander, TC Tubantia). Het mag bekend zijn hoe het met de meeste van die Wegenerkranten is afgelopen. De oplages bleven dalen en de creativiteitsbelemmerende factoren verdwenen vooral bij het topmanagement, die wel verassend uit de hoek kwam en de meeste kranten liet fuseren met het AD. Je zou het haast een sterfhuisconstructie noemen, maar dat is cynisch, eerst maar even lezen waar het over gaat. De eerste dag werken de deelnemers op didactische cases, de tweede dag denkt men op een creatieve manier en volgens het COCD creatief proces na over reële dagbladonderwerpen. De derde en laatste dag pakken de deelnemers een integrale metaforische case aan, waarbij men zich creatief uitleeft op een vooraf bepaald 'metaforisch' product. Dit product werkt men uit tot en met de campagne en het actieplan. Duidelijk. De redacteuren waren dan ook laaiend enthousiast: Zij die het langst bij de krant werkten en wat uitgeblust leken werden het eerst op cursus gestuurd. De motivatie in het begin stond op een laag pitje, want na zo vele jaren op de redactie dacht men dat men heel creatief bezig was. Die sfeer kantelde al snel na twee trainingen. De organisatoren kampten met een wachtlijst van redacteuren die, warm gemaakt door hun voorgangers, ook absoluut die creativiteitstraining wilden volgen. Het enthousiasme laait hoog op. En wat is dan tienduizend euro verder het leermoment: Het creëren van een creatieve cultuur moet je managen en structureel aanpakken. Leuk voor de motivatietrainingenbranche maar vervelend voor Nederland lijkt toch ook hier weer dat het peperduur is met name oudere mensen te ontslaan. Bij The New York Times wordt de redacteur die indut een bureau naar achteren gezet, en dan weet zo iemand wel dat het tijd wordt om weer motivatie te vinden of een andere werkgever te gaan zoeken. Dat is makkelijk managen, zo maak je de allerbeste krant, en de oplage blijft stabiel. In ieder geval wordt het alleen al met dit in het achterhoofd komend jaar wel interessanter het FD door te bladeren; om te kijken of zo'n cursus werkt

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie