Looneis FNV gebaseerd op verkeerde criteria

Auteur: Hans Crooijmans | 21-11-2006

Looneis FNV gebaseerd op verkeerde criteria

De FNV eist bij de cao-onderhandelingen voor 2007 niet langer 2,5 maar 3 procent extra loon. Dat lijkt heel redelijk, maar is het dat ook?

'Deels rationeel en deels emotioneel', kwalificeert Wilna Wind, coördinator arbeidsvoorwaarden (ja, die hebben ze bij de FNV!), de centrale looneis voor 2007. Maar hoe rationeel is die looneis? Wel, de FNV hanteert nogal dubieuze - om niet te zeggen: verkeerde - criteria om de loonruimte te berekenen.

De vakcentrale laat bijvoorbeeld de ontwikkeling van de inflatie zwaar in die becijfering meewegen. Vreemd, want zo'n macro-economisch cijfer staat volstrekt los van de bedrijfseconomische situatie waarin lonen dienen te worden bepaald. Verder verdisconteert de FNV een - veronderstelde - stijging van de arbeidsproductiviteit in haar looneis. Ook merkwaardig, want het zijn juist lonen die de ontwikkeling van die productiviteit bepalen, en niet andersom. Stijgen lonen hard, dan gaat de productiviteit in de regel sneller omhoog, bijvoorbeeld omdat bedrijven dan besluiten dure werknemers in te ruilen voor machines. Omgekeerd leidt sterke loonmatiging in de regel tot geringe stijging of zelfs daling van de arbeidsproductiviteit, constateert het CBP. Bedrijven investeren dan te weinig in procesverbeteringen, ze houden te veel personeel aan. Dan de 'emotionele' kant van de FNV-looneis. Tja, eigenlijk mogen emoties bij zoiets materieels als loonvorming geen enkele rol spelen. Van de andere kant kan ik me de irritatie goed voorstellen over aanhoudende vorse inkomensstijging van topmanagers bij overheid en bedrijfsleven. Nota bene terwijl er in die hoek veelvuldig over de noodzaak van loonmatiging wordt gepraat. Kern van de kritiek op de FNV-looneis is echter dat de vakcentrale de belangrijkste factor die de cao-onderhandelingen zou moeten bepalen volstrekt negeert: vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. De FNV heeft er trouwens alle belang bij om dat ook zo te houden. Want met het koesteren van 36- en 38-urige werkweken, het tot arbeidsongeschikt laten verklaren van honderdduizenden werknemers (in het gezondste land ter wereld!), en de vele arrangementen om vervroegd met pensioen te gaan, houdt de vakbeweging het aanbod van arbeidskrachten kunstmatig laag. Werkgevers houden zich hierover ook opvallend koest. Waarschijnklijk vanwege hun typisch Nederlandse trekje om, koste wat het kost, de lieve vrede te willen bewaren.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie