Auteur: Peter van Vliet | 08-04-2009
De grote economieën van de wereld waren het eens op de G20 top in Londen. De Britse premier Gordon Brown haalt zelfs de nieuwe wereldorde weer van stal. Waarover ze het eens zijn, dat is minder duidelijk. En dat kan wel eens de bron van meer ellende en uiteindelijk een nieuwe crisis zijn die de huidige veruit in de schaduw stelt. Wat ook opvalt is dat er in Nederland nauwelijks kritiek te horen is op de slotverklaring. Dat is in het buitenland wel anders.
Om met het voorlaatste punt van de verklaring te beginnen: dat gaat over de gezamenlijke inspanning om de dreigingen van klimaatverandering het hoofd te bieden. Die gaat niet verder dan het voornemen om in december in Kopenhagen tot overeenstemming te komen. De plaats in de rangorde en de zorgvuldig gekozen, nietszeggende formulering zijn duidelijke vingerwijzingen voor het belang dat deze leidersgroep hecht aan de klimaatproblemen. Alsof daar niet ook een economische dreiging van uit gaat.
Schuldencirkel
Economische groei is het hoofdthema en die kan kennelijk alleen maar worden gestimuleerd door het opnieuw opstarten van een schuldencirkel. Beter gereguleerd, dat wel. En met betere vooruitzichten voor arme landen om in de groei van de welvaart te kunnen delen. Althans, zo staat het beschreven. Maar er staat ook dat de deelnemers zich tot eind 2010 zullen weerhouden van het opwerpen van handelsbelemmerende regels en maatregelen. Waarom maar tot 2010?
Het IMF herrijst uit haar as met een injectie van 250 miljard dollar, en met het recht om zelf geld te scheppen. Daarmee wordt het in staat gesteld om op eigen houtje niet bestaand geld in de wereldeconomie te pompen. En dat buiten de controle van de soevereine staten om.
Groeien op de pof
Kortom, het groeien op de pof wordt geïnstitutionaliseerd ten faveure van de groei zelf. Het IMF en de Wereldbank zijn de waakhonden. Honden, die in het verleden al ruimschoots hebben bewezen hun bazen niet te bijten en die vooral lijken afgericht tegen het arme deel van de wereld. Voor geval haar inwoners het hun toekomende deel van de koek komen opeisen.
Ik lees deze verklaring als een recept om zo snel mogelijk terug te keren naar business as usual. Het resultaat zal eveneens as usual zijn: een herhaling van de recente ontwikkelingen, maar waarschijnlijk in hoger tempo, met grotere volatiliteit en met een nog grotere crisis als gevolg. Met of zonder klimaatrampen.
Lees ook:
> Het klimaat is veranderd, nu wij nog
> Naar een betere wereld
> IMF verdedigt monopolie schuldencreatie in Afrika
> Het strategisch belang van maatschappelijke verantwoordelijkheid
> Slotverklaring G20 recept voor nog zwaardere crisis
De uitkomsten van de klimaattop die afgelopen week in Kopenhagen werd gehouden kunnen simpel worden samengevat: we moeten ons voorbereiden op een leven met klimaatverandering. Voorspelde trends zetten zich versterkt door en maatregelen om de verandering om te buigen zijn ‘too little, too late'. Dat laat maar een optie over: zo snel mogelijk voorbereiden op wat ons te wachten staat. Lees verder
De crisis is een kans voor duurzaamheid, heette het nog maar een paar weken geleden. Maar nu lijkt ook onze nationale kampioen duurzame energie, Econcern, onderuit te gaan. Dat betekent niet zomaar een paar honderd werklozen extra, het is een nagel aan de doodskist van het economisch herstel van ons land. Lees verder
Als je een probleem wil oplossen ga je doorgaans op zoek naar de oorzaak en dan neem je die weg. Zo moet dat toch ook kunnen met het klimaatprobleem, zou je denken. Inmiddels kennen we de oorzaken vrij aardig. Maar zie. Lees verder
Een aspirientje tegen de hoofdpijn. En de goede raad van de dokter om er zo snel mogelijk maar weer hard tegenaan te gaan. Zo zou je de slotverklaring van de G20 samen kunnen vatten. Het is verleidelijk om het voornemen voor hervorming van het financiële systeem te zien als remedie voor de plotselinge ontsteking die de economie heeft opgelopen. Maar nog afgezien van het gegeven dat het slechts om een voornemen gaat en de daadwerkelijke medicijn nog moet worden gekozen, is er geen enkel zicht op het wegnemen van de onderliggende oorzaak. Lees verder
Het blijft wringen tussen een menselijke natuur die is ingesteld op behoud en een omgeving die zich ongebreideld en doorlopend vernieuwt. Gedreven door innovatie wordt de verandering in bedrijven versterkt en ligt het tempo hoger. Lees verder
Met het hoofd gehuld in de rookwolken van de verdampende geldvoorraden is het lastig om helder te blijven denken. Toch is dat van levensbelang voor de manier waarop we uit deze crisis denken te komen, voor onszelf én voor onze toekomst. Lees verder
Als Brussel haar zin krijgt over het reguleren van wat groene stroom mag heten, staat Nederland in zijn hemd. Ongeacht of groene stroom volgens de huidige regels nu eerlijk is of niet. Misschien stond daarom minister Cramer de afgelopen week liever met de mond vol tanden dan dat ze dat zou moeten toegeven. Want elke poging tot een antwoord zou tot die conclusie hebben geleid. Lees verder
Het venijn van de jaarlijkse miljoenennota op Prinsjesdag lijkt te zitten in wat er niet in staat en in de gehanteerde formuleringen. Er is geen logisch verband tussen individuele maatregelen en beleidsdoelen en een samenhangende visie op de toekomst ontbreekt. Wel hameren op vergroten van de arbeidsparticipatie en tegelijk de steun voor kinderopvang verminderen. Lees verder
Nieuwe ziektes los je niet op met oude recepten. En daarmee valt onze huidige regentenkaste door de mand. Ze blijkt niet bij visie en bij machte om een oplossing voor de opstekende energetische anemie in het vooruitzicht te stellen die ook maar de geringste potentie heeft om blijvend te werken en zoekt haar toevlucht in fata morgana's. Lees verder
Terwijl onze bewindslieden de aardbol rondvliegen om millenniumdoelen te bespreken of waterweken te bezoeken, zakt in eigen land elke hoop op het halen van duurzame energiedoelen steeds verder weg in het bureaucratisch moeras. Ondertussen is de dikte van het Noordpoolijs in drie jaar tijd gehalveerd tot een miezerige een meter dertig en heeft onderzoek van de universiteit van Utrecht aangetoond dat het onder de grond stoppen van CO2 nog wel eens even veel schade kan opleveren dan het voorkomt. Lees verder
Online ontwikkelingen maken dat sommige businessmodellen op de schop moeten. Tegelijkertijd doen zich tal van nieuwe kansen voor. Wie stil blijft zitten, delft het onderspit. Lees verder
Wie – juist nu – transformeert tot een high value organization met focus op de lange termijn, merkt dat financiële groei en continuïteit het gevolg is.
Lees verder
Tekst: Rick Aalbers en Wilfred Dolfsma
De commissaris dient verschillende rollen te vervullen als het gaat om vernieuwing. Hoe kan het bedrijf dit organiseren?
Lees verder
Tekst: Marike van Zanten
Het overlijden van Morris Tabaksblat, naamgever van de eerste governance code, markeert het eind van een tijdperk. Hoe zal het commissariaat zichzelf de komende tien jaar innoveren? Een dag uit het leven van de commissaris in 2020.
Lees verder
Tekst: Rob Hartgers
Toezichthouders vinden vernieuwing belangrijk, maar weten nog niet goed hoe ze het aan moeten pakken, blijkt uit onderzoek van Deloitte.
Lees verder
Sybilla Dekker: Het herkennen en beoordelen van talent vindt overal plaats. Op de sportvelden vormt scouting al jaren de basis van elk succesvol team. En dat heeft zich verbreed tot elk denkbaar beroep en medium. Zo is er geen televisieavond meer te vinden zonder talentenjacht, met zoektochten naar zangers, dansers, modellen, kappers of koks. Lees verder
Tekst: Susanne Stolte
Afgelopen maand november wijdden de media aandacht aan de Nederlandse denktank, die zich buigt over de bank van de toekomst (SLF). De lessen van de kredietcrisis lijken bekend te zijn.
Lees verder
Tekst: Rob van der Hoeven
Privéapparatuur meenemen naar het werk is de trend. Dat maakt de invoering van desktopvirtualisatie noodzakelijk. Hoe kun je dat als cio in goede banen leiden; technisch, juridisch en financieel?
Lees verder
Tekst: Bart van Ingen
In tijden van crisis wordt de broekriem aangehaald en de klant centraal gesteld, maar daarmee ben je er niet. Het gaat erom de gehele productieketen te verbeteren met de klant als uitgangspunt.
Lees verder