"Hotels nog steeds onvoorbereid op aanslagen"

Auteur: Ivo Weyel | 02-06-2009

Ik heb nooit begrepen waarom terroristen zich altijd fixeren op vliegtuigen. Waarom nooit een aanval op een trein? De Eurostar door de tunnel naar Engeland bijvoorbeeld, waar je zonder enige controle makkelijk een auto met een kofferbak vol explosieven kunt oprijden. Of een hotel, waar het net zo makkelijk is om binnen te lopen. In de luchtvaart zitten we daardoor nu opgezadeld met schier ondoenlijke veiligheidsmaatregelen. Maar inchecken in een groot hotel?

En toen was er de aanslag op het Taj hotel in Mumbai. De wereld was geschokt. Maar heeft dat veranderingen teweeg gebracht in de hotelwereld? Niet of nauwelijks. Oké, er wordt nu links en rechts wel over gesproken en vergaderd en bekeken wat er in de toekomst misschien beter zou kunnen, maar daden zitten nog niet in de planning. Laat staan dat er gemeenschappelijk nieuwe veiligheidsregels worden gesteld.

Maatregelen tegen aanslagen bij lange na niet genoeg
Volgens John Fannin, CEO van www.safeplace.com, wat de enige internationale organisatie is die onafhankelijke veiligheidsaccreditaties toekent, zijn hotels nog steeds compleet onvoorbereid. Hier en daar wordt wel een extra security man bij de ingang neergezet of een camera geïnstalleerd, maar dat is bij lange na niet genoeg. Volgens hem - en vele anderen, zoals Peter Greenberg, schrijver van de hotelbijbel Secrets from the Travel Detective - kunnen kleine dingen al een wereld van verschil maken.

Bagage wordt niet gecontroleerd
Zoals het afschaffen van de checkroom voor bagage, waar je bij het uitchecken je koffer kunt laten opslaan.  Wat is er eenvoudiger dan het hotel verlaten en een koffer met tijdbom daar achter te laten? De bagage wordt immers niet gecontroleerd. Liften die alleen opereren met gebruik van de kamercomputerkaart helpen ook al een stuk. Of de auto’s niet meer tot pal voor de ingang laten doorrijden.

Bang voor verlies klandizie
Maar hotels zijn bang; niet zozeer bang voor terroristen, als wel bang voor het verlies van klandizie. Want zou het niet vreselijk zijn als de plek waar een mens zich bij uitstek welkom wil voelen - het hotel dus - ineens verandert in een onneembare vesting waar je bij de ingang door een veiligheidspoort moet, je bagage wordt gescand en je schoenen, riem en horloge moet uitdoen?

Reiziger moet voor eigen veiligheid zorgdragen
De Cornell University School of Hotel Administration - een autoriteit in hotelzaken - onderzocht meerdere grote hotelketens en kwam ook tot de conclusie dat geen enkele keten de eerste stap hiertoe durft te zetten, uit angst dat hun klanten elders heengaan. Alleen door een gezamenlijke aanpak kan het bijna paradoxale probleem worden aangepakt. Tot die tijd is het vooral aan de reiziger zelf om zoveel mogelijk voor de eigen veiligheid zorg te dragen.



Tips voor meer veiligheid in hotels
De paar tips die daarbij kunnen helpen, zijn eigenlijk minimaal. Volgens Robert Grenier, een voormalige CIA-agent die zich heeft gespecialiseerd in hotelveiligheid, kan men het beste de bekende, internationale hotelketens mijden. Terroristen zullen hun pijlen niet zo snel richten op kleine, zelfstandige (boetiek)hotels. Kamers op de begane grond, of op de zevende verdieping en hoger kunnen het beste gemeden worden; beneden is het te gemakkelijk om binnen te dringen en boven de zevende is het doorgaans lastiger om via brandtrappen of andere vluchtwegen snel het hotel te verlaten.

In paniek het thuisfront bellen
Je gedeisd houden is ook zo’n min of meer vage tip die kan helpen. Dat betekent niet vanuit de hotelkamer bellen met je (traceerbare) mobiele telefoon; in Mumbai wisten de terroristen de slachtoffers snel te vinden toen zij, verborgen in de kelder, het thuisfront per mobiel opbelden en in paniek vertelden: ‘We’re in the basement!’. Ook is het verstandig hotels met ondergrondse parkeergarages links te laten liggen; wat is makkelijker om daar een auto vol met explosieven achter te laten?

Grootste gevaar is vergetelheid
Maar het grootste gevaar - meent John Fannin - ligt in de vergetelheid. Na de aanslag in Mumbai zijn er dan wel gesprekken op gang gekomen, maar de kans is groot dat die snel weer verstommen. Dat gebeurde namelijk ook na alle eerdere aanslagen op hotels. En dat is al een hele lijst, ook al zijn de meeste bijna weer vergeten: Netanya, Israël in 2002 en Jakarta in 2003. Sharm-el-Sheikh in 2005, en in hetzelfde jaar Amman in Jordanië. En in 2008 ging het mis in Islamabad en in Kabul, om maar een paar recente te noemen.

Lees ook:
> Hoezo verband armoede en terrorisme?
> Fitna: bedrijfsleven opgelucht maar niet zorgeloos
> Koopjesjagen
> Eerdere columns van Ivo Weyel


Opinie artikelen van Ivo Weyel

Koopjesjagen

Koopjesjagen

Natuurlijk, ik klaag niet. Reisjournalist is een leuk beroep. Toch moet ik even iets rechtzetten, want zo rooskleurig als het lijkt, is het niet altijd. Lees verder

Naar een betere wereld

Naar een betere wereld

Het is geen goed nieuws, maar onze vakanties nemen 7,9 procent van de CO2 uitstoot van de totale Nederlandse economie voor hun rekening. Bijna net zoveel als de chemische industrie. Dat bleek uit een recent onderzoek van het onderzoeksbureau NRIT in samenwerking met de hogeschool van toerisme in Breda. Lees verder

Betrouwbare vliegmaatschappijen

Betrouwbare vliegmaatschappijen

Uit een onderzoek van de Europese brancheorganisatie AEA blijkt dat de KLM slecht scoort op het gebied van de afhandeling van bagage. Het eindigde op de een-na-laatste plaats. Er gaat wel meer mis bij de KLM. Lees verder

Arme rijken

Arme rijken

Hoe snel kan de wereld veranderen? In deze reiscolumn verhaal ik over het wel en wee van reizen. Met name in het hoogste echelon. Al heel wat buitengewone zaken hebben hier de revue gepasseerd op hotel-, vlieg- en anderszins (zaken)reisgebied. Lees verder

Een klasse apart

Een klasse apart

Het is leuk om de weg te vragen aan de conciërge van het Ritz-Carlton hotel in Dallas, Texas. Hij legt het precies uit, geeft je de plattegrond en vraagt of je misschien vervoer nodig hebt. "Ja, een taxi graag", zei ik. "Of heeft meneer misschien liever de auto van het hotel? Die kost immers niets." Op zich is het al leuk dat de conciërge van zo'n super-de-luxe hotel op de kleintjes let, maar nog leuker is het wanneer die gratis hotelauto een spiksplinternieuwe vierdeurs Bentley blijkt te zijn. Dat is leuk voorrijden op de plaats van bestemming. Geeft de chauffeur je vervolgens een kaartje met het telefoonnummer van de House Car Service en zegt: "Belt u ons wanneer u klaar bent, dan komen we u ophalen." Lees verder

De Russen komen

De Russen komen

Ze zijn de nieuwe lievelingen van de reiswereld. De hoop in bange dagen. Ze worden liefkozend Bric's genoemd (Brazilianen, Russen, Indiërs, Chinezen). Doordat hun economieën de pan uit rijzen, gaan ze massaal op reis. Lees verder

Capsulekamer

Capsulekamer

Het is even wennen, de nieuwe generatie hotels. Je checkt in en uit via een computer in de lobby. De kamers zijn net zo breed als het ruime - dat dan weer wel- tweepersoonsbed dat aan het einde van de ruimte tegen het raam staat. Lees verder

Techniek in hotels

Techniek in hotels

Vertwijfeld belde ik de receptie van het Swissôtel The Bosporus in Istanboel. Het was half twee 's nachts en ik was net terug op mijn hotelkamer, na een diner in de stad. Ik had wel gedronken, maar ik was niet dronken. Ik ben ook niet achterlijk. En toch kreeg ik met geen mogelijkheid het licht uit, noch de airconditioning. Ik liep als een dolende ijsbeer van de hoofdschakelaar bij de deur, naar de lichtknopjes bij mijn bed, op het bureau, boven de minibar. Dan ging die weer aan en die weer uit, of floepten twee uit en drie andere weer aan. Ik probeerde de boardcomputer naast mijn bed. De muziek die het meisje had aangezet (zo gezellig als de gast terugkomt), wisselde van zender, maar ging ook niet uit. En de airconditioning blies maar door op volle sterkte. Lees verder

Ondanks ecotax groei aantal verre reizen

Ondanks ecotax groei aantal verre reizen

Schiphol kraait alarm; sinds de invoering van de ecotaks vertrekken steeds meer reizigers vanuit buitenlandse vliegvelden. Dat zijn vooral vakantiegangers. Zakenlieden zullen niet zo snel een blokje om rijden. Die betalen braaf de vereiste € 45,- extra voor een reisje naar New York. Maar ja. 't Tikt toch lekker aan voor wie zo'n keer of tien voor zaken over de oceaan heen moet. Maar hogere prijzen voor het ticket, extra brandstoftoeslagen of honderd kilometer omrijden (nee, dát is goed voor het milieu!), het mag allemaal niet baten. Lees verder

Het nieuwe St. Tropez

Het nieuwe St. Tropez

Het is toch eigenlijk wel curieus. De laatste veertig jaar (sinds Brigitte Bardot er neerstreek) is iedereen die een béétje geld heeft (of daarvoor wil doorgaan), een tikkie ordinair is en zichtbaar met zijn gouden Rolex bij zijn azuurblauwe zwembad wil zitten, bezig om van St. Tropez te maken wat het nu is. Een plek voor nieuwe rijken om er een huis te bezitten, of voor anderen om er tijdens de drukke zomermaanden neer te strijken om er in überstrandclubs als Club 55 veel te veel geld uit te geven voor de huissalade (die trouwens wel erg lekker is) in de hoop door anderen gezien te worden. Lees verder

Meer opinie

Nieuwe businessmodellen

Nieuwe businessmodellen

Online ontwikkelingen maken dat sommige businessmodellen op de schop moeten. Tegelijkertijd doen zich tal van nieuwe kansen voor. Wie stil blijft zitten, delft het onderspit. Lees verder

High value organization

High value organization

Wie – juist nu – transformeert tot een high value organization met focus op de lange termijn, merkt dat financiële groei en continuïteit het gevolg is.
Lees verder

De balancerende innovatiescout

De balancerende innovatiescout

Tekst: Rick Aalbers en Wilfred Dolfsma
De commissaris dient verschillende rollen te vervullen als het gaat om vernieuwing. Hoe kan het bedrijf dit organiseren?
Lees verder

Toezicht in 2020

Toezicht in 2020

Tekst: Marike van Zanten
Het overlijden van Morris Tabaksblat, naamgever van de eerste governance code, markeert het eind van een tijdperk. Hoe zal het commissariaat zichzelf de komende tien jaar innoveren? Een dag uit het leven van de commissaris in 2020.
Lees verder

De innoverende commissaris

De innoverende commissaris

Tekst: Rob Hartgers
Toezichthouders vinden vernieuwing belangrijk, maar weten nog niet goed hoe ze het aan moeten pakken, blijkt uit onderzoek van Deloitte.
Lees verder

Van talent naar rolmodel

Van talent naar rolmodel

Sybilla Dekker: Het herkennen en beoordelen van talent vindt overal plaats. Op de sportvelden vormt scouting al jaren de basis van elk succesvol team. En dat heeft zich verbreed tot elk denkbaar beroep en medium. Zo is er geen televisieavond meer te vinden zonder talentenjacht, met zoektochten naar zangers, dansers, modellen, kappers of koks. Lees verder

Bonusbeleid dat wel werkt

Bonusbeleid dat wel werkt

Tekst: Susanne Stolte
Afgelopen maand november wijdden de media aandacht aan de Nederlandse denktank, die zich buigt over de bank van de toekomst (SLF). De lessen van de kredietcrisis lijken bekend te zijn.
Lees verder

Bring your own

Bring your own

Tekst: Rob van der Hoeven
Privéapparatuur meenemen naar het werk is de trend. Dat maakt de invoering van desktopvirtualisatie noodzakelijk. Hoe kun je dat als cio in goede banen leiden; technisch, juridisch en financieel?
Lees verder

Meer dan alleen de klant centraal

Meer dan alleen de klant centraal

Tekst: Bart van Ingen
In tijden van crisis wordt de broekriem aangehaald en de klant centraal gesteld, maar daarmee ben je er niet. Het gaat erom de gehele productieketen te verbeteren met de klant als uitgangspunt.
Lees verder

Onafhankelijkheid is een state of mind

Onafhankelijkheid is een state of mind

Mijntje Lückerath-Rovers: Onafhankelijkheid is één van de buzzwoorden in toezicht.
Lees verder

Wat mag arbeid kosten?

Wat mag arbeid kosten?

Tekst: Heleen Cocu-Wassink en Jeroen Kirch van Hay Group
Een andere benadering kan heel verhelderend zijn: vraag niet wat de kosten van arbeid zijn, maar wat het rendement op de loonsom is.
Lees verder