Auteur: Hans Crooijmans | 15-06-2007
Nederland moet ondernemender worden, horen we politici in Den Haag vaak declameren. Helaas bewijst het langverwachte beleidsprogramma van het huidige kabinet slechts lippendienst aan een beter ondernemingsklimaat.
Geen versoepeling van het ontslagrecht, het thema is kennelijk taboe verklaard. Geen verlaging van sociale premies, geen dikke streep door het woud van bureaucratische regels, geen concrete maatregelen die, zoals het kabinet belooft, de administratieve lasten met 25 procent zullen verlagen. Met een beetje pech gaan de werkgevers straks zelf opdraaien voor de uit de hand lopende kosten van de gezondheidszorg. En wat staat daar zoal tegenover?
Vouchers die hen recht geven op innovatie. (Alsof dat het grootste probleem is van het MKB). En de toezegging dat er microkredieten komen voor startende ondernemers. (Is geld echt het probleem? Gaat de overheid die kredieten subsidieren of gaat ze soms met commerciele banken concurreren?)
De overheid moet zich liever niet rechtstreeks bemoeien met economie en bedrijfsleven. Ze kan zich het beste bezighouden met het scheppen van voorwaarden die mensen ertoe stimuleren te investeren en ondernemingsrisico’s te nemen. Dat zorgt namelijk voor bedrijvigheid en werkgelegenheid in de marktsector. En, het wordt wel eens vergeten door Den Haag en zijn ambtenaren, het is nog altijd het bedrijfsleven dat de overheid betaalt.
Voorwaarden scheppen dus. Je kunt daarbij denken aan het verlagen van belastingen en, nog beter, de regeldruk van ambtenaren. Maar wat bijvoorbeeld ook helpt is het aanpakken van verkeersknelpunten. Waarom wordt er over het doortrekken van het laatste, slechts 7 kilometer lange stuk van de A4 al meer dan vijftig jaar gepraat?
Ook de huidige coalitie van CDA, PvdA en ChristenUnie laat die zotte situatie gewoon voortbestaan. Maar onderwijl wordt er wel 10 miljard euro uitgetrokken voor initiatieven die onder meer 'de verloerdering van de samenleving' moeten tegengaan. Daartoe worden er en heleboel, vooral gemeentelijke instanties opgetuigd om problemen van burgers aan te pakken en veronderstelde ‘zwakkeren in de samenleving’ bij te staan. Lijkt lovenswaardig, maar het gevolg van deze omhelzing en betutteling is dat veel mensen nog apathischer worden dan ze nu al zijn. Met een VOC-mentaliteit heeft het in elk geval niet veel te maken. Vroeg of laat - waarschijnlijk dat laatste - zal de politiek ontdekken dat een heterogene samenleving als de Nederlandse toch echt niet maakbaar is. Intussen zal er een enorme bureaucratie zijn ontstaan. Want al die hulpinstanties moeten bemand en krijgen hun eigen kantoor. Van een Centrum voor het Gezin in elke gemeente tot een Meldpunt Fietsendiefstal (hadden we dat niet al: de politie?). Anders gezegd: de boterzachte reorganisatie bij het Rijk, dat moet kimpen met 12.800 arbeidsplaatsen, wordt elders dubbel en dwars teniet gedaan. Met daarbij de aantekening dat het kabinet in deze tijd van hoogconjunctuur het begrotingstekort bewust laat oplopen, in de hoop dat er later extra geld kan worden binnengehaald.
Je hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen wie uiteindelijk de rekening voor al deze experimenten gaat betalen. De marktsector, ja.
De hegemonie van de Verenigde Staten loopt onvermijdelijk ten einde. Optimisten prijzen de werklust, de hoge R&D-uitgaven en goede universiteiten van de Amerikanen. Maar de wereldmacht is verworden tot een reus met lemen voeten. Lees verder
De Russen verruilen wodka voor wijn. Bonanza voor de succesvolle wijnimporteur Dimitri Chitrov. Over de Europese Unie is hij sceptisch. "Ik begrijp het hele concept niet; bijzonder groot, enorm veel bureaucratie, ontelbare wetten en regels." Lees verder
We moeten weg van print en overschakelen op internet, horen we uitgevers al jaren verkondigen. In professionele marktsegmenten blijkt dat over het algemeen een heel zinnige strategie, zoals concerns als Reed Elsevier en Wolters Kluwer bewijzen. Wetenschappers, juristen, accountants, belastingadviseurs, maar ook makelaars en autodealers; ze hebben hun vaktijdschriften massaal ingeruild voor online-abonnementen. Lees verder
Wat moet Nederland zijn: een kenniseconomie of een lagelonenland? Ieder weldenkend mens, zal kiezen voor de eerste optie. Sinds jaar en dag is het vestigen en versterken van een op ‘hoogwaardige' productie en dienstverlening gestoelde economie een prioriteit van politiek, bedrijfsleven en vakbeweging. Lees verder
Meer dan 135 dollar werd deze week voor een vat olie betaald. Een prijsexplosie, heet zoiets. Want nog geen drie maanden geleden is pas de grens van 100 dollar overschreden. En precies een jaar geleden werd voor het eerst meer dan 70 dollar per barrel betaald. Kortom, olie doet de bijnaam van ‘zwart goud' weer alle eer aan. Lees verder
Het is nog geen enkele buitenlandse bank gelukt, maar ING is bezig om een sterke marktpositie op te bouwen in Duitsland. De bankverzekeraar bezit er al de internetbank Diba en doet nu een verwoede poging om de hypotheekverstrekker Interhyp aan de haak te slaan. Lees verder
Ze ogen fraai, de economische groeicijfers waarmee Nederland ook over het eerste kwartaal kan pronken. Ruim beter bijvoorbeeld dan het Europese gemiddelde. En bemoedigend is ook dat het de belangrijkste handelspartner, Duitsland goed gaat. Lees verder
Het aantal Nederlanders dat het aandurft om zelf te beleggen nam sinds vorig jaar met zo'n 5 procent af. En de volhouders zijn alleen maar pessimistischer geworden over hun eigen financiële situatie, de vooruitzichten van de economie en het beursklimaat. Lees verder
De sociaal-democraten in het Europees Parlement denken te weten wie er hoofdschuldig is aan de voedselcrisis die volgens de internationale organisaties inmiddels zo'n veertig landen treft. Dat zijn volgens hen banken en andere ‘casinokapitalisten' die fondsen op de markt hebben gebracht voor beleggingen in onder meer soja, rijst en graan. Lees verder
Precies 33 dollar per aandeel oftewel de lieve som van 45 miljard dollar bood Microsoft voor Yahoo. Maar Jerry Yang, mede-oprichter en huidig CEO van het zoekmachinebedrijf, achtte dat ruim 10 procent te laag. Een boude bewering. Want nadat Microsoft het bod introk, straften beleggers de koers van Yahoo genadeloos af. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder