Auteur: Hans Crooijmans | 12-05-2006
Vele jaren werken voor dezelfde baas, oogt niet erg dynamisch. Maar recente bestuurdersbenoemingen bij 's lands grootste financiële instellingen ING en ABN AMRO illustreren dat er toch waardering voor trouw aan het bedrijf bestaat.
Wie een snelle carrière wil maken, moet regelmatig van werkgever wisselen, wordt er vaak gezegd. De betere jobhopper maakt inderdaad vaak grotere salarissprongen dan zijn met meer zitvlees behepte collega. Hier spreekt iemand die ruim 17 jaar lang werkte voor dezelfde baas. Ik moest me soms verdedigen voor dat lange dienstverband, want het oogt natuurlijk niet erg dynamisch. Maar wat is erop tegen, als je het naar je zin hebt, je progressie maakt, je helemaal kunt ontplooien en je er elders waarschijnlijk beroepsmatig alleen maar op achteruit gaat?
Trouwens, om tot de absolute top van een groot concern door te dringen, is langjarige trouw nog altijd een aanbeveling. Kijk maar naar samenstelling van de besturen van ABN AMRO en ING Groep en de recente benoemingen bij deze twee grote financiele dienstverleners. Om met ABN AMRO te beginnen: de 'oude hap' (Groenink, Jiskoot, Kuiper, Collee) werkt al sinds de jaren '70 voor de bank, met dien verstande dat Joost Kuiper er een poos tussenuit kneep en weer terugkeerde. De drie veertigers die begin dit jaar tot lid van de raad van bestuur werden benoemd (Overmars, Teerlink en Boumeester), zijn respectievelijk al 17, 20 en 19 jaar - sinds hun afstuderen dus - in dienst van de bank. Alleen de Brit Hugh Scott-Barrett werd van buiten gehaald. Maar dat gebeurde in 1996, in een tijd dat het bij bedrijven trendy was om extern op zoek naar bestuurders te gaan.
Bij ING nagenoeg hetzelfde verhaal. Maar anders dan bij ABN AMRO, waar vooralsnog geen van managers de ingelijfde Amerikaanse, Braziliaanse, Britse of Italiaanse banken het tot de raad van bestuur schopte, is in de top van ING Groep wel plaats voor talent van overgenomen bedrijven. Voorwaarde blijft wel een langjarige loopbaan. Zo werkt de eind vorige maand benoemde bestuurder Jacques de Vaucleroy al 20 jaar voor het Belgische BBL. De tegelijkertijd aangetreden Tom McInerny is zelfs al sinds 1978 in dienst van de Amerikaanse ING-aankoop Aetna. Ook bij een bedrijf als Philips halen trouwe medewerkers tegenwoordig makkelijker dan vijftien jaar geleden het hoogste bestuursorgaan.
Wellicht heeft het ermee te maken dat er bij genoemde ondernemingen geen crisissituatie heerst. En/of dat er sprake is van een managementmode die wel weer overwaait. Voor de motivatie van talentvolle medewerkers kan het geen kwaad dat 'eigen kweek' de top haalt. Maar zeker in het geval van ABN AMRO dreigt het gevaar dat - mede vanwege de eenzijdige, bijna puur Nederlandse samenstelling van het bestuur - er een sfeer van 'wij jongens onder elkaar' ontstaat.
De hegemonie van de Verenigde Staten loopt onvermijdelijk ten einde. Optimisten prijzen de werklust, de hoge R&D-uitgaven en goede universiteiten van de Amerikanen. Maar de wereldmacht is verworden tot een reus met lemen voeten. Lees verder
De Russen verruilen wodka voor wijn. Bonanza voor de succesvolle wijnimporteur Dimitri Chitrov. Over de Europese Unie is hij sceptisch. "Ik begrijp het hele concept niet; bijzonder groot, enorm veel bureaucratie, ontelbare wetten en regels." Lees verder
We moeten weg van print en overschakelen op internet, horen we uitgevers al jaren verkondigen. In professionele marktsegmenten blijkt dat over het algemeen een heel zinnige strategie, zoals concerns als Reed Elsevier en Wolters Kluwer bewijzen. Wetenschappers, juristen, accountants, belastingadviseurs, maar ook makelaars en autodealers; ze hebben hun vaktijdschriften massaal ingeruild voor online-abonnementen. Lees verder
Wat moet Nederland zijn: een kenniseconomie of een lagelonenland? Ieder weldenkend mens, zal kiezen voor de eerste optie. Sinds jaar en dag is het vestigen en versterken van een op ‘hoogwaardige' productie en dienstverlening gestoelde economie een prioriteit van politiek, bedrijfsleven en vakbeweging. Lees verder
Meer dan 135 dollar werd deze week voor een vat olie betaald. Een prijsexplosie, heet zoiets. Want nog geen drie maanden geleden is pas de grens van 100 dollar overschreden. En precies een jaar geleden werd voor het eerst meer dan 70 dollar per barrel betaald. Kortom, olie doet de bijnaam van ‘zwart goud' weer alle eer aan. Lees verder
Het is nog geen enkele buitenlandse bank gelukt, maar ING is bezig om een sterke marktpositie op te bouwen in Duitsland. De bankverzekeraar bezit er al de internetbank Diba en doet nu een verwoede poging om de hypotheekverstrekker Interhyp aan de haak te slaan. Lees verder
Ze ogen fraai, de economische groeicijfers waarmee Nederland ook over het eerste kwartaal kan pronken. Ruim beter bijvoorbeeld dan het Europese gemiddelde. En bemoedigend is ook dat het de belangrijkste handelspartner, Duitsland goed gaat. Lees verder
Het aantal Nederlanders dat het aandurft om zelf te beleggen nam sinds vorig jaar met zo'n 5 procent af. En de volhouders zijn alleen maar pessimistischer geworden over hun eigen financiële situatie, de vooruitzichten van de economie en het beursklimaat. Lees verder
De sociaal-democraten in het Europees Parlement denken te weten wie er hoofdschuldig is aan de voedselcrisis die volgens de internationale organisaties inmiddels zo'n veertig landen treft. Dat zijn volgens hen banken en andere ‘casinokapitalisten' die fondsen op de markt hebben gebracht voor beleggingen in onder meer soja, rijst en graan. Lees verder
Precies 33 dollar per aandeel oftewel de lieve som van 45 miljard dollar bood Microsoft voor Yahoo. Maar Jerry Yang, mede-oprichter en huidig CEO van het zoekmachinebedrijf, achtte dat ruim 10 procent te laag. Een boude bewering. Want nadat Microsoft het bod introk, straften beleggers de koers van Yahoo genadeloos af. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder