Lessen in ontwikkeling
Auteur: Peter van Vliet | 19-08-2008
Terwijl onze bewindslieden de aardbol rondvliegen om millenniumdoelen te bespreken of waterweken te bezoeken, zakt in eigen land elke hoop op het halen van duurzame energiedoelen steeds verder weg in het bureaucratisch moeras. Ondertussen is de dikte van het Noordpoolijs in drie jaar tijd gehalveerd tot een miezerige een meter dertig en heeft onderzoek van de universiteit van Utrecht aangetoond dat het onder de grond stoppen van CO2 nog wel eens even veel schade kan opleveren dan het voorkomt.
Het ondertussen stilletjes erkennen van het klimaatprobleem door de regering Bush is door vrijwel niemand opgemerkt. Net zo min als de enorme vooruitgang die China maakt om van zijn imago als smerigste jongetje van de klas af te komen. Zo is vrijwel niet bekend dat China inmiddels de vijfde producent is van windenergie ter wereld, de op een na grootste producent van zonnecellen, in hoog tempo verouderde kleine energiecentrales sluit, dit jaar al twee zware studies naar klimaatverandering heeft afgesloten en er twee keer zoveel elektrische fietsen worden verkocht als auto's.
Wij krijgen vooral de smerige kant van hun ontwikkeling voorgeschoteld. Maar wie staat er stil bij het feit dat een derde van de CO2 uitstoot van China voor onze eigen rekening komt? Die wordt namelijk veroorzaakt door de outsourcing van productie die we zelf liever niet meer doen. Met het vuile werk exporteren we ook de klimaatproblemen.
De wet van de remmende voorsprong lijkt zijn werk grondig te doen. Terwijl Nederland nog rozig nasoest van het groene imago dat het ooit had, worden we aan alle kanten ingehaald door landen die we tot op het bot kritiseren, maar die ondertussen een razendsnelle omslag maken, gedwongen door de realiteit van de dag die aan ons nog steeds voorbij lijkt te gaan. De status van ecologisch ontwikkelingsland ligt voor Nederland binnen handbereik.
Opinie artikelen van Peter van Vliet
G20: van het zelfde, maar dan meer
De grote economieën van de wereld waren het eens op de G20 top in Londen. De Britse premier Gordon Brown haalt zelfs de nieuwe wereldorde weer van stal. Waarover ze het eens zijn, dat is minder duidelijk. En dat kan wel eens de bron van meer ellende en uiteindelijk een nieuwe crisis zijn die de huidige veruit in de schaduw stelt. Wat ook opvalt is dat er in Nederland nauwelijks kritiek te horen is op de slotverklaring. Dat is in het buitenland wel anders. Lees verder
Het klimaat is veranderd, nu wij nog
De uitkomsten van de klimaattop die afgelopen week in Kopenhagen werd gehouden kunnen simpel worden samengevat: we moeten ons voorbereiden op een leven met klimaatverandering. Voorspelde trends zetten zich versterkt door en maatregelen om de verandering om te buigen zijn ‘too little, too late'. Dat laat maar een optie over: zo snel mogelijk voorbereiden op wat ons te wachten staat. Lees verder
Kans op herstel duurzaam ontwricht
De crisis is een kans voor duurzaamheid, heette het nog maar een paar weken geleden. Maar nu lijkt ook onze nationale kampioen duurzame energie, Econcern, onderuit te gaan. Dat betekent niet zomaar een paar honderd werklozen extra, het is een nagel aan de doodskist van het economisch herstel van ons land. Lees verder
Niet alleen klimaatneutraal maar ook klimaatsociaal
Als je een probleem wil oplossen ga je doorgaans op zoek naar de oorzaak en dan neem je die weg. Zo moet dat toch ook kunnen met het klimaatprobleem, zou je denken. Inmiddels kennen we de oorzaken vrij aardig. Maar zie. Lees verder
Slotverklaring G20 recept voor nog zwaardere crisis
Een aspirientje tegen de hoofdpijn. En de goede raad van de dokter om er zo snel mogelijk maar weer hard tegenaan te gaan. Zo zou je de slotverklaring van de G20 samen kunnen vatten. Het is verleidelijk om het voornemen voor hervorming van het financiële systeem te zien als remedie voor de plotselinge ontsteking die de economie heeft opgelopen. Maar nog afgezien van het gegeven dat het slechts om een voornemen gaat en de daadwerkelijke medicijn nog moet worden gekozen, is er geen enkel zicht op het wegnemen van de onderliggende oorzaak. Lees verder
Hoezo duurzaam?
Het blijft wringen tussen een menselijke natuur die is ingesteld op behoud en een omgeving die zich ongebreideld en doorlopend vernieuwt. Gedreven door innovatie wordt de verandering in bedrijven versterkt en ligt het tempo hoger. Lees verder
Aandacht duurzaamheid gedaald
Met het hoofd gehuld in de rookwolken van de verdampende geldvoorraden is het lastig om helder te blijven denken. Toch is dat van levensbelang voor de manier waarop we uit deze crisis denken te komen, voor onszelf én voor onze toekomst. Lees verder
Groene energie: nepstroom of nepbeleid?
Als Brussel haar zin krijgt over het reguleren van wat groene stroom mag heten, staat Nederland in zijn hemd. Ongeacht of groene stroom volgens de huidige regels nu eerlijk is of niet. Misschien stond daarom minister Cramer de afgelopen week liever met de mond vol tanden dan dat ze dat zou moeten toegeven. Want elke poging tot een antwoord zou tot die conclusie hebben geleid. Lees verder
Miljoenennota 2009: duurzaam beperkt
Het venijn van de jaarlijkse miljoenennota op Prinsjesdag lijkt te zitten in wat er niet in staat en in de gehanteerde formuleringen. Er is geen logisch verband tussen individuele maatregelen en beleidsdoelen en een samenhangende visie op de toekomst ontbreekt. Wel hameren op vergroten van de arbeidsparticipatie en tegelijk de steun voor kinderopvang verminderen. Lees verder
Kernenergie geen oplossing energievraagstuk
Nieuwe ziektes los je niet op met oude recepten. En daarmee valt onze huidige regentenkaste door de mand. Ze blijkt niet bij visie en bij machte om een oplossing voor de opstekende energetische anemie in het vooruitzicht te stellen die ook maar de geringste potentie heeft om blijvend te werken en zoekt haar toevlucht in fata morgana's. Lees verder
Meer opinie
Manager laat werknemers onderpresteren
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Arbeidsmobiliteit anders in publieke en private sector
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Ronald Meijers: best practice is boerenbedrog
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
Opkomende economiën zijn kans voor overnamemarkt
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing: opmars of ondergang van bedrijven
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
Stewardess
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden zitten klem tussen wil en wet
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van commercieel vastgoed
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Gebruik ook die rechterhersenhelft eens cfo!
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder
