Met schone handen uit het prijskartel

Auteur: Mathijs Bouman | 04-05-2006

Met schone handen uit het prijskartel

Gisteren kreeg Akzo Nobel de zoveelste miljoenenboete van de Europese Commissie. Ditmaal voor het 'waterstofperoxide-kartel', waar de chemiereus in de jaren negentig enthousiast aan deelnam. Topman Wijers betuigt zijn spijt. Maar waarom horen we niets van de ware verantwoordelijken?

Het is voor Hans Wijers een onmogelijke situatie. Zelf was hij als minister van Economische Zaken tijdens het eerste paarse kabinet de kampioen van de marktwerking. Wijers richtte de NMa op, schreef een strenge mededingingswet, en maakte korte metten met 'kartelparadijs Nederland'. Eind jaren negentig verliet Wijers de 'politiek met de kleine p'? zoals hij het noemde, om in 2003 aan te treden als nieuwe topman van Akzo Nobel. Dat hij daarmee stap maakte naar de wereld van het 'kartel met de grote K'? zal hem pijnlijk verrast hebben. Sinds Wijers aantreden heeft Akzo de ene na de andere kartelboete om de oren gekregen. Van vitamines tot waterstofperoxide, van diervoeding tot rubberchemicaliën, je kunt het zo gek niet bedenken of er werden in de jaren tachtig en negentig prijsafspraken over gemaakt.

Wijers laat mededelingen over alweer een boete steevast vergezeld gaan van deemoedige teksten over spijt, berouw en schuldbesef. Dat is natuurlijk mooi. Maar hoe zit het eigenlijk met de oud-topmannen van Akzo die werkelijk verantwoordelijk waren voor deelname aan de kartels? Zij zitten nog steeds in de voorzitterstoel van de BV Nederland. Geen krasje op hun blazoen, zo lijkt het. Aarnout Loudon was de baas bij Akzo tussen 1982 en 1994. Na zij vertrek bij Akzo was hij vier jaar lid van de Eerste Kamer voor de VVD. Hij grossiert in commissariaten en is onder andere president-commissaris van ABN-Amro. Zijn opvolger bij Akzo was Cees van Lede die in 2003 plaats maakte voor Wijers. Na zijn vertrek ontwikkelde Van Lede zich tot een super-commissaris. Volgens sommigen is hij de machtigste commissaris van Nederland, anderen zetten hem op plaats twee. In elk geval hebben de kartels waar Akzo onder zijn leiding aan deelnam, hem niet schuw gemaakt voor toezichthoudende taken. Van Lede was zelfs voorzitter van de Commissarissenraad van de Raad van Financiële Toezichthouders - waar tot de opheffing ervan in 2004, De Nederlandsche Bank, de Verzekeringskamer en de Autoriteit Financiele Markten in verenigd waren. In die functie hield hij in feite toezicht op de toezichthouders. Zou iemand deze machtige heren wel eens die ene logische vraag stellen: 'Hoe zat dat nou eigenlijk met Akzo en die illegale kartels?'?

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie