Belonen

Auteur: Mijntje Lückerath-Rovers | Beeld: Marcel Bakker | 14-01-2013

Belonen

De Eerste Kamer heeft op dertien november 2012 de Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector (WNT) aangenomen. 

Het wetsvoorstel maakt in de inleiding een onderscheid in de definities van bezoldiging en beloning. Het verschil tussen die twee termen is niet meteen helemaal duidelijk. Kort gezegd komt het erop neer dat de beloning een onderdeel is van de bezoldiging.

Van Dale maakt een duidelijker onderscheid tussen bezoldigen en belonen. Bezoldigen is ‘het geven van loon’ (met name voor ambtenaren) en belonen betekent ‘iemand iets geven als dank voor bewezen diensten’. Dit onderscheid ligt duidelijk niet ten grondslag aan de definities het wetsvoorstel.


Misschien was het beter geweest als het wetsvoorstel een onderscheid zou maken tussen verdienen en belonen. Dat onderscheid kennen wij namelijk als sinds onze kindertijd. Als kind kon je iets verdienen als je na het vervullen van een taak, bijvoorbeeld het wassen van de auto van je vader, recht had op een vergoeding. Die vergoeding kreeg je vanwege je tijdsinvestering en inzet. Een beloning ontving je als je naar het oordeel van je ouders iets bijzonders had gepresteerd, bijvoorbeeld het behalen van een mooi rapport. Het ging dan echt om een onderscheidende prestatie, waarbij de vergoeding niet direct aan tijd of inzet vastzat, maar aan het behaalde resultaat. In de discussie rondom topbeloningen zou je kunnen stellen dat het vaste salaris datgene is wat iemand ‘verdient’ en de variabele beloning gekoppeld is aan de ‘prestatie’.


Vooral de variabele beloning is binnen mijn vakgebied altijd een veelbesproken thema. Niet zozeer vanwege de hoogte van de beloning, maar omdat het één van de instrumenten zou zijn om de bestuurder te verleiden niet zijn eigen belang na te streven, maar dat van de aandeelhouder. Tegenwoordig staat de variabele beloning vooral symbool voor het stimuleren van opportunistisch gedrag. In beide gevallen heeft de variabele beloning een slechte reputatie. Daarnaast vraagt men zich ook steeds vaker af of het vaste salaris wel in verhouding staat met geleverde tijd en inzet. Dit wordt vervolgens vooral bepaald in relatie tot anderen, binnen en buiten de organisatie, die vergelijkbare prestaties in tijd en inzet zouden leveren. Helaas wordt tegenwoordig de positieve kant van verdienen en belonen te makkelijk uit het oog verloren. We moeten daarom het onderscheid tussen verdienen en belonen beter uitleggen. Ook het wetsvoorstel doet er goed aan heldere definities te gebruiken, namelijk het onderscheid dat we sinds we klein zijn wél begrijpen.


Prof.dr. Mijntje Lückerath-Rovers is hoogleraar corporate governance aan Nyenrode Business
Universiteit. Daarnaast is ze commissaris bij Achmea en de ASN Beleggingsfondsen.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Corporate Governance

In dit dossier

Mijntje Lückerath-Rovers

- Hoogleraar Corporate Governance TIAS
- Commissaris Achmea
- Commissaris ASN Bank Investments funds en Groenfonds
- Commissaris NRC Media
- Bestuurslid Betaalvereniging Nederland
- Voorzitter Raad van Toezicht KNGF Geleidenhonden
- Lid Monitoring Commissie Code Pensioenfondsen
- Commissaris Achmea Pensioen en Leven

Opinie artikelen van Mijntje Lückerath-Rovers

Meer opinie