Auteur: Gastauteur | 18-01-2010
Voor een effectiever toezicht zijn meer regels geen oplossing. Er zijn nieuwe bestuurs- en toezichtmodellen nodig.
Wat kan en mag je verwachten van een gemiddelde commissaris en toezichthouder? En kan een gedragscode helpen om tot beter en effectiever toezicht te komen? Deze twee vragen stonden begin deze maand centraal tijdens het door De Baak en Breek Bestuursadvies georganiseerd debat ‘Naar vernieuwend Toezicht'. Ruim dertig commissarissen, toezichthouders en deskundigen hadden de moeite genomen om bij de ontbijtsessie in Amsterdam aanwezig te zijn. Als conversation starter presenteerden Auke de Bos en Prof. Dr. Mijntje Luckerath van de Erasmus Universiteit hun onlangs gepubliceerde Gedragscode Commissarissen en Toezichthouders.
Gedragscode commissarissen
De code bestaat uit richtlijnen rondom tien thema´s waarmee commissarissen en toezichthouders in de praktijk dagelijks te maken hebben. Doel is te komen tot een verbetering en verdere professionalisering van commissarissen en toezichthouders. Want dat het beter en anders moet met het toezicht, daar waren alle aanwezigen het al snel over eens. Maar hoe? En is een beroepscode daarvoor een geschikte oplossing? Veruit de meeste aanwezigen vonden de gedachte van een professionele code an sich niet verkeerd maar hadden toch hun bedenkingen.
Verbergen achter regels
Volgens Adri Ruis, voormalig cfo bij Schuitema, kan een code of conduct juist contraproductief werken. ‘Mijn ervaring met onder meer Ahold is dat mensen zich dan juist achter regeltjes gaan verschuilen en voorbij gaan aan wat je op basis van goed fatsoen zou mogen verwachten.' Ook Jaap van der Aa, lid van de Raad van Toezicht van Buro Jeugdzorg Amsterdam heeft geen goede ervaringen met gedragsregels: ‘Als je niet oppast, beland je in een discussie over of een fles wijn nou wel of niet binnen de maximaal toelaatbare 75 euro geschenkengrens valt.' Giuseppe van der Helm van de Vereniging van Beleggers voor Duurzame Ontwikkeling wees nog even op een menselijke eigenschap die in zijn algemeenheid het handhaven van regels en een code bemoeilijkt: ‘Iedereen wil regels, maar vooral voor een ander, niet voor zichzelf.'
Zelfreinigend vermogen
Maar als meer of nieuwe regels niet de oplossing zijn, wat dan wel? Volgens Alex Peltekian, directeur van onderwijsinstelling Penta, is het van cruciaal belang om bij een effectief toezichtmodel ook buitenstaanders een stem te geven. Dat zorgt voor een zelfreinigend vermogen, en daar ontbreekt het op dit moment volgens Peltekian bij de meeste toezichtorganen nogal eens aan. ‘Hoe doorbreek je de kring van ons kent ons, hoe voorkom je een sfeer van "spaar elkaar"?' Bij Penta hebben naast professionele toezichthouders ook de ouders een plaats in de Raad van Toezicht.
Klanten een stem geven
‘Doorvertaald naar het bedrijfsleven zou je eraan kunnen denken om werknemers of zelfs klanten een stem te geven bij het toezicht. Dat werkt heel verfrissend.' Dat laatste gaat Arjan Kaaks, de voormalige cfo van Grolsch en op dit moment coo bij O´Neill, een paar stapjes te ver. Maar hij herkent het dilemma van welke stakeholders je een stem geeft en welke niet. ‘Met wie sluit de onderneming een contract?' Kaaks spreekt uit ervaring; hij was twee jaar geleden betrokken bij de verkoop van Grolsch aan het Zuid-Afrikaanse SABMiller. ‘Dat is een ingrijpende beslissing met verstrekkende gevolgen. Met wie moet je dan als Raad van Commissarissen allemaal rekening houden en aan wie moet je verantwoording afleggen; de familie, de aandeelhouders, de werknemers, de lokale overheid? Dat is best lastig.'
Collegiaal bestuur
Hoewel Kaaks geen heil verwacht van een non-professional in de Raad van Commissarissen, ziet hij eerder iets in een vorm van een collegiaal bestuur. ‘Met name het vanuit de VS en Engeland overgewaaide ceo-model heeft de afgelopen jaren tot een aantal drama's geleid. Het begint met een zichzelf corrigerende Raad van Bestuur, daar kan al een belangrijke slag worden gemaakt. Veel zaken zijn complex, het is een illusie te denken dat commissarissen of toezichthouders alles tot in details in de vingers hebben.'
Spanningsveld
Steven Schuit, voorzitter van het bestuur van De Baak, sloot zich daarbij aan. ‘Er zit een groot spanningsveld tussen wat er allemaal van een toezichthouder wordt verwacht en wat in de praktijk realistisch is. De kwaliteit van toezicht wordt heel erg bepaald door de hoeveelheid tijd die eraan wordt besteed. En dat is in veel gevallen volstrekt onvoldoende. Vooral als het mis gaat moet je als toezichthouder in staat zijn je hele agenda voor een aantal dagen schoon te vegen. Er zijn er maar weinig onder ons die dat kunnen.'
Lees ook:
> De dilemma's van de commissaris
> Huub Willems: 'code-Tabaksblat grotendeels schrappen'
> Vrouwen in opmars
> Handboek Corporate Governance
> Code Tabaksblat werkt
De bonussen van Europese bestuurders zijn het afgelopen jaar weer toegenomen, blijkt uit een rapport van Hay Group.
Lees verder
Door gastauteur Rafael Gomez Nunez:
De Basel III-richtlijnen beogen de soliditeit van de financiële sector te vergroten zonder dat dit ten koste gaat van het economisch herstel. Geen makkelijke opdracht.
Lees verder
Het ging even slecht met Lego, maar Hollywood en een nieuwe CEO hielpen het bedrijf er weer bovenop. Lees verder
Biodiversiteit is geen populair gespreksonderwerp in de boardroom. Ten onrechte, stelt Klaas van den Berg van PwC. ‘We zijn aan het interen op onze natuurlijke reserves.' Lees verder
Vele strategieën sterven in schoonheid omdat de implementatie wordt verwaarloosd. Leiders zouden zich veel meer moeten inspannen om te zorgen dat de koerswijziging die ze hebben uitgedacht, in de organisatie wordt opgepakt. Lees verder
Tweehonderd managers beantwoordden vragen over hun eigen functioneren. De conclusie: Nederlandse managers zijn besluitvaardig, waakzaam en initiatiefrijk. Toch is er ruimte voor verbetering. Veel competenties blijven onbenut. Lees verder
De commissarissen van Organon verzetten zich tegen het Amerikaanse moederbedrijf. Niet iedereen is daar blij mee. Lees verder
Door gastauteurs Michel Thomassen en Henk Rouwenhorst: Wie niet verandert of innoveert, is geen lang leven beschoren. Maar hoe organiseer je innovatie? In ieder geval door het goed in te bedden in de normale bedrijfsprocessen en er zoveel mogelijk medewerkers bij te betrekken. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder