Auteur: Hans Crooijmans | 20-09-2007
Ik ben geen ‘pussycat', mag Neelie Kroes (66) graag zeggen. De Europees Commissaris voor Mededinging haalde deze week - terecht - uit naar de Amerikaanse onderminister Thomas Barnett. Die bekritiseerde de boete van 497 miljoen euro die de Europese Commissie aan softwaregigant Microsoft oplegde wegens misbruik van zijn dominante marktpositie.
Kroes wees er de Amerikaanse bewindsman fijntjes op dat het Europese Hof van Justitie de rechtmatigheid van die straf heeft bevestigd. En dat het geen pas geeft voor politici om vonnissen van onafhanklijke rechters te bekritiseren.
Kijk, zo kennen we Kroes. Fel en strijdvaardig. In de krap drie jaar dat ze nu in Brussel zit, heeft Kroes zich ontpopt tot een geducht monpolistenbestrijder en prijskartelbreker. Zoals behalve Microsoft onder meer internationale chemieconcerns, bierbrouwers en makers van ritsen en knopen (!) aan den lijve hebben ervaren.
Kroes heeft binnen en buiten de Europese Commissie een ijzersterk imago. Ze is een ‘echte kerel'. Kroes blijkt ook steviger en succesvoller dan Karel van Miert, een bekende voorganger op Mededingingszaken. Pikant genoeg volgde deze sympathieke Belg Neelie begin 2000 op als president van Nyenrode University, nadat de ex-minister van Verkeer en Waterstaat daar afscheid had genomen om het zakenleven in te gaan.
Kroes grossierde in commissariaten en haalde veelvuldig de society-pagina's van de Telegraaf. De o zo kordaat overkomende Kroes had echter haar onzekere kanten. Zo liet ze bijvoorbeeld net als Nina Brink, haar toekomst voorspellen door de excentrieke astroloog Simon Suiker.
In haar Nyenrode-tijd had deze scopist ooit een akkefietje met Kroes. Ik had gepubliceerd over een praatje dat toenmalig Unileverbaas Morris Tabaksblat in een besloten studentengezelschap had gehouden. Tabaksblat was daarbij heel openhartig over de gapende kloof in opvattingen tussen het Britse en Nederlandse topmanagement van het concern. Kroes meende me op het matje te moeten roepen. Want, vreesde ze, Tabaksblat zou na die publicatie nooit meer op Nyenrode willen spreken. Nou, dat viel wel mee. Tabaksblat had er helemaal geen problemen mee. Hij vond de actie van Kroes totaal overbodig.
Wat me dit voorval over Kroes leerde? Dat ze heilig ontzag had voor ‘grote meneren'. En dat ze haar netwerk tot in de puntjes cultiveerde. Daar kwam bij dat Kroes het eind 1999, na een lange carriere in de schamel betalende politiek en universitaire wereld, het de hoogste tijd achtte om - naar het voorbeeld van veel mensen binnen haar netwerk - stevig geld te gaan maken.
De manier waarop ze zich manifesteerde achtervolgt haar echter nog steeds. Kroes trok veel op en werkte nauw samen met Jan-Dirk Paarlberg, een vastgoedhandelaar wiens naam opduikt in het proces tegen Willem Holleeder. Na haar benoeming tot Eurocommissaris verschenen gedetailleerde verhalen over de aard van de zaken die ze met Paarlberg deed en hun in 2004 - na de arrestatie van Paarlberg - verbroken vriendschappelijke relatie. Ook na een recente publicatie over een mislukt Amerikaans vastgoedavontuur, houdt Kroes zich fier staande. Het valt te hopen dat dit zo blijft. Want afgezien van enkele mindere persoonlijke trekjes, is ze voor de Europese Unie van grote waarde en voor Nederland een prima visitekaartje.
De hegemonie van de Verenigde Staten loopt onvermijdelijk ten einde. Optimisten prijzen de werklust, de hoge R&D-uitgaven en goede universiteiten van de Amerikanen. Maar de wereldmacht is verworden tot een reus met lemen voeten. Lees verder
De Russen verruilen wodka voor wijn. Bonanza voor de succesvolle wijnimporteur Dimitri Chitrov. Over de Europese Unie is hij sceptisch. "Ik begrijp het hele concept niet; bijzonder groot, enorm veel bureaucratie, ontelbare wetten en regels." Lees verder
We moeten weg van print en overschakelen op internet, horen we uitgevers al jaren verkondigen. In professionele marktsegmenten blijkt dat over het algemeen een heel zinnige strategie, zoals concerns als Reed Elsevier en Wolters Kluwer bewijzen. Wetenschappers, juristen, accountants, belastingadviseurs, maar ook makelaars en autodealers; ze hebben hun vaktijdschriften massaal ingeruild voor online-abonnementen. Lees verder
Wat moet Nederland zijn: een kenniseconomie of een lagelonenland? Ieder weldenkend mens, zal kiezen voor de eerste optie. Sinds jaar en dag is het vestigen en versterken van een op ‘hoogwaardige' productie en dienstverlening gestoelde economie een prioriteit van politiek, bedrijfsleven en vakbeweging. Lees verder
Meer dan 135 dollar werd deze week voor een vat olie betaald. Een prijsexplosie, heet zoiets. Want nog geen drie maanden geleden is pas de grens van 100 dollar overschreden. En precies een jaar geleden werd voor het eerst meer dan 70 dollar per barrel betaald. Kortom, olie doet de bijnaam van ‘zwart goud' weer alle eer aan. Lees verder
Het is nog geen enkele buitenlandse bank gelukt, maar ING is bezig om een sterke marktpositie op te bouwen in Duitsland. De bankverzekeraar bezit er al de internetbank Diba en doet nu een verwoede poging om de hypotheekverstrekker Interhyp aan de haak te slaan. Lees verder
Ze ogen fraai, de economische groeicijfers waarmee Nederland ook over het eerste kwartaal kan pronken. Ruim beter bijvoorbeeld dan het Europese gemiddelde. En bemoedigend is ook dat het de belangrijkste handelspartner, Duitsland goed gaat. Lees verder
Het aantal Nederlanders dat het aandurft om zelf te beleggen nam sinds vorig jaar met zo'n 5 procent af. En de volhouders zijn alleen maar pessimistischer geworden over hun eigen financiële situatie, de vooruitzichten van de economie en het beursklimaat. Lees verder
De sociaal-democraten in het Europees Parlement denken te weten wie er hoofdschuldig is aan de voedselcrisis die volgens de internationale organisaties inmiddels zo'n veertig landen treft. Dat zijn volgens hen banken en andere ‘casinokapitalisten' die fondsen op de markt hebben gebracht voor beleggingen in onder meer soja, rijst en graan. Lees verder
Precies 33 dollar per aandeel oftewel de lieve som van 45 miljard dollar bood Microsoft voor Yahoo. Maar Jerry Yang, mede-oprichter en huidig CEO van het zoekmachinebedrijf, achtte dat ruim 10 procent te laag. Een boude bewering. Want nadat Microsoft het bod introk, straften beleggers de koers van Yahoo genadeloos af. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder