Auteur: Hans Crooijmans | 05-09-2006
Westerse landen, de Verenigde Staten voorop, zouden veel meer geld aan ontwikkelingshulp moeten uitgeven, zei Bill Clinton gisteren. Volgens hem is dat een morele plicht, en wordt zo een voedingsbodem voor terrorisme weggehaald.
Dit soort statements hoor je wel vaker. Maar uit de mond van Tony Blair of een vroegere Amerikaanse president klinken ze vrij merkwaardig. Ten eerste: als Cinton er zo over denkt, waarom heeft hij zelf niks gedaan om de Amerikaanse ontwikkelingshulp in de richting van de 0,7 procent van het bruto binnenlands product te brengen, zoals de rijke landen verenigd in de Oeso ooit afspraken? Nu bedraagt de officiële Amerikaanse ontwikkelingshulp zo'n 10 miljard dollar. Dat zou volgens de Oeso-norm 60 miljard dollar moeten zijn.
Nederland, met een ontwikkelingshulpbudget van 0,8 procent, is een van de weinige landen die wel aan de norm voldoen. Met dien verstande dat van de 4,3 miljard beschikbare euro's ook de asielopvang en humanitaire missies van het leger worden betaald. Dat is maar goed ook, want ze weten op het ministerie nauwelijks waar ze al het geld moeten laten. Aan het einde van elk jaar moeten er meestal snel wat potjes worden leeggemaakt. Daar worden doorgaans alleen hulporganisaties of corrupte ambtenaren in hulpontvangende landen beter van. Er zijn kennelijk grenzen aan het vermogen van arme landen om hulp te accepteren. Geld geven maakt ze bovendien afhankelijk en apathisch; beter een hengel voor ze kopen dan kant-en-klare vis, nietwaar. Dat gezegd hebbende: hoe komen Clinton en Blair erbij dat er een verband tussen terrorisme en armoede bestaat? Zouden er met meer ontwikkelingshulp geen aanslagen hebben plaatsgevonden in New York, Washington, Madrid of Londen? Is het uit armoede dat er zelfmoordaanslagen worden gepleegd in Israel, Moskou of Saoedi-Arabie? Geen enkel bewijs voor, zegt de Amerikaanse hoogleraar Alan Krueger, die onderzoek deed naar de sociale achtergronden van terroristen. Want wat bleek: van de 19 moslims die de terroristische acties op 11 september 2001 uitvoerden, waren er 15 afkomstig uit een hoger of middelbaar milieu (al-Quaeda-leider Osama bin Laden is van huis uit zelfs extreem rijk en welopgevoed). Ook de zelfmoordacties in Israel komen vrijwel allemaal op naam van goed opgeleide, relatief welstandige Palestijnse mannen en vrouwen. Idem dito bij de Tsetsjenen die in 2002 aan de bloedige gijzelingsactie in een Moskouse bioscoop meededen. Conclusie van Krueger: terrorisme heeft eerder te maken met (religieus geïnspireerd) politiek fanatisme dan met armoe. Je kunt zelfs beweren dat, bijvoorbeeld in het geval van Israel en de Palestijnen, de terroristen met hun acties de sociale en economische ontwikkeling van hun land ondermijnen en de armoede bevorderen. Er zal in elk geval weer flink wat westers ontwikkelingsgeld aan te pas komen om de schade in Zuid-Libanon te repareren.
De hegemonie van de Verenigde Staten loopt onvermijdelijk ten einde. Optimisten prijzen de werklust, de hoge R&D-uitgaven en goede universiteiten van de Amerikanen. Maar de wereldmacht is verworden tot een reus met lemen voeten. Lees verder
De Russen verruilen wodka voor wijn. Bonanza voor de succesvolle wijnimporteur Dimitri Chitrov. Over de Europese Unie is hij sceptisch. "Ik begrijp het hele concept niet; bijzonder groot, enorm veel bureaucratie, ontelbare wetten en regels." Lees verder
We moeten weg van print en overschakelen op internet, horen we uitgevers al jaren verkondigen. In professionele marktsegmenten blijkt dat over het algemeen een heel zinnige strategie, zoals concerns als Reed Elsevier en Wolters Kluwer bewijzen. Wetenschappers, juristen, accountants, belastingadviseurs, maar ook makelaars en autodealers; ze hebben hun vaktijdschriften massaal ingeruild voor online-abonnementen. Lees verder
Wat moet Nederland zijn: een kenniseconomie of een lagelonenland? Ieder weldenkend mens, zal kiezen voor de eerste optie. Sinds jaar en dag is het vestigen en versterken van een op ‘hoogwaardige' productie en dienstverlening gestoelde economie een prioriteit van politiek, bedrijfsleven en vakbeweging. Lees verder
Meer dan 135 dollar werd deze week voor een vat olie betaald. Een prijsexplosie, heet zoiets. Want nog geen drie maanden geleden is pas de grens van 100 dollar overschreden. En precies een jaar geleden werd voor het eerst meer dan 70 dollar per barrel betaald. Kortom, olie doet de bijnaam van ‘zwart goud' weer alle eer aan. Lees verder
Het is nog geen enkele buitenlandse bank gelukt, maar ING is bezig om een sterke marktpositie op te bouwen in Duitsland. De bankverzekeraar bezit er al de internetbank Diba en doet nu een verwoede poging om de hypotheekverstrekker Interhyp aan de haak te slaan. Lees verder
Ze ogen fraai, de economische groeicijfers waarmee Nederland ook over het eerste kwartaal kan pronken. Ruim beter bijvoorbeeld dan het Europese gemiddelde. En bemoedigend is ook dat het de belangrijkste handelspartner, Duitsland goed gaat. Lees verder
Het aantal Nederlanders dat het aandurft om zelf te beleggen nam sinds vorig jaar met zo'n 5 procent af. En de volhouders zijn alleen maar pessimistischer geworden over hun eigen financiële situatie, de vooruitzichten van de economie en het beursklimaat. Lees verder
De sociaal-democraten in het Europees Parlement denken te weten wie er hoofdschuldig is aan de voedselcrisis die volgens de internationale organisaties inmiddels zo'n veertig landen treft. Dat zijn volgens hen banken en andere ‘casinokapitalisten' die fondsen op de markt hebben gebracht voor beleggingen in onder meer soja, rijst en graan. Lees verder
Precies 33 dollar per aandeel oftewel de lieve som van 45 miljard dollar bood Microsoft voor Yahoo. Maar Jerry Yang, mede-oprichter en huidig CEO van het zoekmachinebedrijf, achtte dat ruim 10 procent te laag. Een boude bewering. Want nadat Microsoft het bod introk, straften beleggers de koers van Yahoo genadeloos af. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder