Auteur: Hans Crooijmans | 04-12-2007
De overnamecarrousel blijft in Nederland op volle toeren draaien. Uitzendorganisatie Randstad is namelijk bereid zo'n 3,5 miljard euro voor branchegenoot Vedior te betalen, blijkt uit het ‘voorwaardelijk' bod dat gisteren werd gedaan.
Vakbonden sputteren nog wat tegen; toezichthouders als de NMA en de Europese Commissie moeten nog hun zegen geven. Maar het gebeurt zelden dat bedrijven die het samen al eens zijn, zich laten terugfluiten. Het is al een poos eten of gegeten worden in de internationale zakenwereld. Wie wil overleven via overnames moet daarvoor letterlijk een hoge prijs betalen. Want bedrijven die in de etalage staan, weten onder deze omstandigheden hun huid peperduur te verkopen.
Dat laatste valt beleggers ook op. Randstad bood gisteren - deels in cash, deels in aandelen - 64 procent meer dan Vediors slotkoers op donderdag 29 november rechtvaardigde. Dat vonden de aandeelhouders van Randstad kennelijk toch te gortig, want het bedrijf verloor ruim 10 procent van zijn beurswaarde.
Zo gaat het vaker. Zie wat er gebeurde rond de overname van ABN AMRO. Een bankentrio won de slepende strijd om 's lands grootste bank van rivaal Barclays, simpelweg door bijna 50 procent bovenop de beurskoers van februari te betalen. Twee van de drie winnaars in deze biedingstrijd - Royal Bank of Scotland en Fortis - zagen hun eigen beurskoers sinds het voorjaar met bijna de helft onderuit gaan. Beide banken zullen volgens beleggers al grote moeite hebben de financieringskosten van hun investering van tientallen miljarden terug te verdienen. Alleen het Spaanse Banco Santander wist beleggers duidelijk te maken dat er binnen afzienbare tijd extra rendement valt te peuren uit de overname van Banco Real, de Braziliaanse ABN AMRO-dochter.
Ander voorbeeld: Akzo Nobel dat in augustus een aanvankelijk afgwezen ‘mooi en fair' bod op ICI in derde instantie met ongeveer een kwart (!) verhoogde - een geste die direct werd geaccpeteerd. Fijn natuurlijk, voor de aandeelhouders van de Britse verfproducent. Maar wie in Akzo Nobel belegt begint zich zo langzamerhand achter de oren te krabben. Al was het maar omdat afzetmarkten voor verf, vooral in de Verenigde Staten, dreigen te stagneren.
Dat een koper een overnamepremie betaalt, is heel normaal. Alleen, de mate waarin dat gebeurt is tegenwoordig abnormaal. Zeker als de over de in historisch perspectief hoge winstgevendheid en dito beurskoersen van bedrijven in ogenschouw worden genomen.
Het doet allemaal sterk denken aan eind jaren '90. Bedrijven als Getronics, KPN, Aegon, ING en Ahold pleegden toen grote en peperdure internationale acquisities die zich in de jaren daarna niet terugbetaalden. Beleggers hebben echter een kort geheugen. En de bestuurders die nu de beslissingen nemen, zijn doorgaans alweer weg als er wordt afgerekend.
Het is ook daarom waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd voordat Heineken, dat tot dusver samen met het Deense Carlsberg vergeefs op Scottish & Newcastle aast, zijn bod gaat verhogen. Ook in dit geval zal het bedrijf niet zozeer de eigen aandeelhouders, als wel die van de Britse brouwer blij maken.
De hegemonie van de Verenigde Staten loopt onvermijdelijk ten einde. Optimisten prijzen de werklust, de hoge R&D-uitgaven en goede universiteiten van de Amerikanen. Maar de wereldmacht is verworden tot een reus met lemen voeten. Lees verder
De Russen verruilen wodka voor wijn. Bonanza voor de succesvolle wijnimporteur Dimitri Chitrov. Over de Europese Unie is hij sceptisch. "Ik begrijp het hele concept niet; bijzonder groot, enorm veel bureaucratie, ontelbare wetten en regels." Lees verder
We moeten weg van print en overschakelen op internet, horen we uitgevers al jaren verkondigen. In professionele marktsegmenten blijkt dat over het algemeen een heel zinnige strategie, zoals concerns als Reed Elsevier en Wolters Kluwer bewijzen. Wetenschappers, juristen, accountants, belastingadviseurs, maar ook makelaars en autodealers; ze hebben hun vaktijdschriften massaal ingeruild voor online-abonnementen. Lees verder
Wat moet Nederland zijn: een kenniseconomie of een lagelonenland? Ieder weldenkend mens, zal kiezen voor de eerste optie. Sinds jaar en dag is het vestigen en versterken van een op ‘hoogwaardige' productie en dienstverlening gestoelde economie een prioriteit van politiek, bedrijfsleven en vakbeweging. Lees verder
Meer dan 135 dollar werd deze week voor een vat olie betaald. Een prijsexplosie, heet zoiets. Want nog geen drie maanden geleden is pas de grens van 100 dollar overschreden. En precies een jaar geleden werd voor het eerst meer dan 70 dollar per barrel betaald. Kortom, olie doet de bijnaam van ‘zwart goud' weer alle eer aan. Lees verder
Het is nog geen enkele buitenlandse bank gelukt, maar ING is bezig om een sterke marktpositie op te bouwen in Duitsland. De bankverzekeraar bezit er al de internetbank Diba en doet nu een verwoede poging om de hypotheekverstrekker Interhyp aan de haak te slaan. Lees verder
Ze ogen fraai, de economische groeicijfers waarmee Nederland ook over het eerste kwartaal kan pronken. Ruim beter bijvoorbeeld dan het Europese gemiddelde. En bemoedigend is ook dat het de belangrijkste handelspartner, Duitsland goed gaat. Lees verder
Het aantal Nederlanders dat het aandurft om zelf te beleggen nam sinds vorig jaar met zo'n 5 procent af. En de volhouders zijn alleen maar pessimistischer geworden over hun eigen financiële situatie, de vooruitzichten van de economie en het beursklimaat. Lees verder
De sociaal-democraten in het Europees Parlement denken te weten wie er hoofdschuldig is aan de voedselcrisis die volgens de internationale organisaties inmiddels zo'n veertig landen treft. Dat zijn volgens hen banken en andere ‘casinokapitalisten' die fondsen op de markt hebben gebracht voor beleggingen in onder meer soja, rijst en graan. Lees verder
Precies 33 dollar per aandeel oftewel de lieve som van 45 miljard dollar bood Microsoft voor Yahoo. Maar Jerry Yang, mede-oprichter en huidig CEO van het zoekmachinebedrijf, achtte dat ruim 10 procent te laag. Een boude bewering. Want nadat Microsoft het bod introk, straften beleggers de koers van Yahoo genadeloos af. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder