Auteur: Paul Blok | 25-08-2009
In Nederland is reclame maken een vak van jonge mensen. Ben je boven de 50 dan behoor je tot een select gezelschap van oudjes.
Al jaren vraag ik me af waar de rest is gebleven. Slechts een handjevol kan het zich permitteren vroegtijdig met de VUT te gaan. De meesten moeten echter nog even. Zo zijn er die de meer comfortabele kant van de opdrachtgever hebben gekozen.
Vergeten principes
Daarnaast heb je de ex-collega's die hun vergaarde kennis inzetten als consultants, headhunters, pitchbegeleiders, inkoopadviseurs etc., waarbij ze niet zelden hun aan bureauzijde gehanteerde principes van de ene op de andere dag zijn vergeten.
Ondernemers
Dan zijn er de ondernemers zoals de Amrath-hoteleigenaar, de vastgoedinvesteerders, paardenhandelaars, de wijnboeren, de verzekeringsdirecteur, de man van de Kunstfabriek, de directeuren van het FD, Rijksmuseum, Radio 538 en Beeld en Geluid, de bedenkers van de Laladoo babyproducten en vele andere nieuwe productontwikkelaars.
Veel geld verdienen
Sommigen kozen voor onafhankelijkheid en hopen als eigen baas veel geld te verdienen. Zoals ook de starters van online en interactieve platforms, of de oprichters van Nothing, die hun oude bureauvak met het ontwikkelen van nieuwe initiatieven combineren. Allemaal maken ze slim gebruik van de kennis van marketing en communicatietechnieken die ze in hun reclamejaren hebben opgedaan.
Kunstenaars
Tot slot zijn er de echte kunstenaars die de randvoorwaarden van de klant, waaronder te weinig tijd en geld, toch te beperkend vonden: de boek- en scenarioschrijvers, schilders, fotografen, cabaretiers en muzikanten.
Succes business
Daar blijven ze dus, op een verdwaalde reclamegek of een enkele spijtoptant na, die het nog steeds prachtig vinden samen met al die jonge(re) mensen voor klanten creatieve oplossingen te vinden die bijdragen aan het succes van hun business.
Lees ook:
> Topmanagers op eigen benen
> Langer werken, waarom nu pas?
> Zo werden wij rijk
> Te weinig ondernemerschap?
> Meer columns van Paul Blok
Hoe vaak wordt er de laatste tijd aan u de vraag gesteld: ‘Heb je plezier in je werk?' Ik hoor hem eigenlijk weinig meer. Wellicht is het omdat mensen denken dat managing directors wel andere dingen aan hun hoofd hebben; zeker nu. Maar misschien is het ook een signaal dat we met z'n allen wel heel serieus geworden zijn. Lees verder
Laatst zag ik weer eens de film Jerry Maguire met Tom Cruise in de hoofdrol als een succesvolle sportmakelaar die in een harde, commerciële wereld ‘last krijgt' van zijn geweten. Hij schrijft bevlogen en met oprechte intenties een manifest hoe zijn vak ook anders zou kunnen en deelt dat met zijn bazen en collega's. Resultaat: hij wordt ontslagen. Hij houdt echter vast aan zijn (hervonden) principes en wordt uiteindelijk - het blijft tenslotte Hollywood - nog succesvoller in zijn vak dan voorheen en geeft zijn oud-collega's het nakijken. Lees verder
De managementwereld, waar u en ik ons in begeven, is een wereld waarin we te maken hebben met voornamelijk harde waarden. Waarden als businessresultaat, cashflow, targets, groeidoelstellingen, menselijk kapitaal, kwartaalcijfers, etc. Een wereld waar de balans doorslaat naar ratio, waar het gaat om beargumenteerd en gefundeerd beslissingen nemen. Lees verder
Het is al ontelbare keren bijna verzuchtend gezegd: de hedendaagse consument is onvoorspelbaar en wispelturig. Terwijl we ooit geleerd hebben dat de mens een rationele beslisser is, wiens gedrag voorspeld en gemanaged kon worden. Lees verder
Sinds vorig jaar hebben wij Dossier Duurzaam. Het is een continu onderzoek naar wat consumenten en merken verstaan onder duurzaamheid. En hoe het hun gedrag beïnvloedt. Lees verder
Kent u ook van die mensen die het einde van uw bedrijfstak aankondigen? Ik kom ze regelmatig tegen. "Paul, je zal het wel moeilijk hebben als traditioneel reclamebureau met de opkomst van internet?" of "Straks worden jullie overgenomen door een internetbureau, het is een kwestie van tijd voordat die groter zijn." Lees verder
‘Mag ik jou heel even beroepshalve lastigvallen?' Het is een gebruikelijke vraag als je huisarts bent of advocaat. maar nu er crisis is, hebben wij marketing- en reclamemensen er ook behoorlijk last van. Lees verder
De Telegraaf is een onderneming die een totaal nieuwe richting aan het zoeken is. Het is een krantenbedrijf dat geen plan maakt om ‘de krant' opnieuw uit te vinden en weer relevant te maken. Integendeel! In het Financieele Dagblad gaven ze toe dat het dagblad het einde van zijn levenscyclus heeft bereikt. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder