Auteur: Hans Crooijmans | 08-04-2008
Gewoonlijk spreekt Shell geen voorkeur uit voor een van zijn fameuze toekomstscenario's. Gisteren, bij de officiële presentatie van Energie-scenario's tot 2050, deed topman Jeroen van der Veer dat bewust wel. Te prefereren valt volgens hem een scenario dat beter is voor de wereld en - wat hij er helaas niet bij zei - ook beter is voor Shell.
Voorspellen is lastig als het om de toekomst gaat, maar Shell heeft - of liever: had - een zekere reputatie. In de jaren '70 zag het bedrijf aankomen dat de prijs van olie (toen niet meer dan een paar dollar per vat) wel eens fors zou kunnen stijgen. Shell paste zijn bedrijfsvoering daarop aan en beleefde in die tijd misschien wel zijn mooiste jaren.
Energiescenario's Shell
Beter in elk geval dan in de jaren '90 toen het bedrijf verwachtte dat de olieprijs voor langere tijd laag zou blijven. Om de winst op peil te houden voerde Shell zware kostenbesparingen door en werd onder meer flink bezuinigd exploratie. Het bedrijf kampt nog altijd met de naweeën.
In Energiescenario's tot 2050 (pdf) schetst Shell twee mogelijke ontwikkelingen van de manier waarop de wereld de komende decennia zal omgaan met het energie- en CO2-vraagstuk. De contouren ervan waren al bekendgemaakt, gisteren werden de details openbaar. Een ding staat wat het concern al vast: als gevolg van groei van de wereldbevolking en toenemende welvaart, zal de mondiale energieconsumptie tegen die tijd ongeveer het dubbele zijn van dat van vandaag.
Het eerste scenario, Scramble genaamd doet denken aan hoe het er momenteel aan toegaat. Het is ieder voor zich en God voor ons allen: bedrijven en landen zoeken koortsachtig naar fossiele energiebronnen en gebruiken het bezit ervan als een strategisch wapen. Dat geldt niet alleen voor het Midden-Oosten, Venezuela of Rusland, maar ook voor de Verenigde Staten. In het Scramble-scenario zal wereldwijd weinig in alternatieve, ‘duurzame' energiebronnen worden geinvesteerd, laat staan dat er zuiniger met energie wordt omgegaan. Als gevolg van toenemende schaarste aan olie en gas, ontstaat er een run op steenkool en biobrandstoffen, die met conflicten en zware vervuiling gepaard gaat.
In Blueprints, het tweede draaiboek, trachten overheden en bedrijven in een min of meer gecoordineerde actie het verbruik van fossiele brandstoffen - en daarmee de uitstoot van CO2 - tegen te gaan. Ondergrondse opslag van CO2 wordt intussen aangemoedigd. En ‘de markt' krijgt prikkels - lees: subsidies - voor het aanbieden van ‘duurzame' energie.
Hoe pakt dat uit? Welnu, volgens Shell leidt het Blueprints-scenario niet alleen tot een beter milieu, het zorgt er ook voor dat er bewuster met energie wordt omgegaan. Dat is goed voor Moeder Aarde, zo spreekt Shell CEO Jeroen van der Veer klimaatgoeroe Al Gore na.
Het venijn van het ruim 50 pagina's tellende rapport zit hem echter in de staart. Kijkt u maar eens naar de tabellen op pagina 47. Wat blijkt? In het Blueprints-scenario verbruikt de wereld de komende decennia minder energie dan in het Scramble-scenario. Maar opmerkelijk genoeg zal er in het Blueprints-draaiboek fors meer olie en gas worden gebruikt om te voldoen aan de energievraag. En dat is het spul waar het bij Shell vooralsnog om draait.
Lees ook:
> Biografie Jeroen van der Veer, CEO Shell
> Biografie Peter de Wit, president-directeur Shell Nederland
De hegemonie van de Verenigde Staten loopt onvermijdelijk ten einde. Optimisten prijzen de werklust, de hoge R&D-uitgaven en goede universiteiten van de Amerikanen. Maar de wereldmacht is verworden tot een reus met lemen voeten. Lees verder
De Russen verruilen wodka voor wijn. Bonanza voor de succesvolle wijnimporteur Dimitri Chitrov. Over de Europese Unie is hij sceptisch. "Ik begrijp het hele concept niet; bijzonder groot, enorm veel bureaucratie, ontelbare wetten en regels." Lees verder
We moeten weg van print en overschakelen op internet, horen we uitgevers al jaren verkondigen. In professionele marktsegmenten blijkt dat over het algemeen een heel zinnige strategie, zoals concerns als Reed Elsevier en Wolters Kluwer bewijzen. Wetenschappers, juristen, accountants, belastingadviseurs, maar ook makelaars en autodealers; ze hebben hun vaktijdschriften massaal ingeruild voor online-abonnementen. Lees verder
Wat moet Nederland zijn: een kenniseconomie of een lagelonenland? Ieder weldenkend mens, zal kiezen voor de eerste optie. Sinds jaar en dag is het vestigen en versterken van een op ‘hoogwaardige' productie en dienstverlening gestoelde economie een prioriteit van politiek, bedrijfsleven en vakbeweging. Lees verder
Meer dan 135 dollar werd deze week voor een vat olie betaald. Een prijsexplosie, heet zoiets. Want nog geen drie maanden geleden is pas de grens van 100 dollar overschreden. En precies een jaar geleden werd voor het eerst meer dan 70 dollar per barrel betaald. Kortom, olie doet de bijnaam van ‘zwart goud' weer alle eer aan. Lees verder
Het is nog geen enkele buitenlandse bank gelukt, maar ING is bezig om een sterke marktpositie op te bouwen in Duitsland. De bankverzekeraar bezit er al de internetbank Diba en doet nu een verwoede poging om de hypotheekverstrekker Interhyp aan de haak te slaan. Lees verder
Ze ogen fraai, de economische groeicijfers waarmee Nederland ook over het eerste kwartaal kan pronken. Ruim beter bijvoorbeeld dan het Europese gemiddelde. En bemoedigend is ook dat het de belangrijkste handelspartner, Duitsland goed gaat. Lees verder
Het aantal Nederlanders dat het aandurft om zelf te beleggen nam sinds vorig jaar met zo'n 5 procent af. En de volhouders zijn alleen maar pessimistischer geworden over hun eigen financiële situatie, de vooruitzichten van de economie en het beursklimaat. Lees verder
De sociaal-democraten in het Europees Parlement denken te weten wie er hoofdschuldig is aan de voedselcrisis die volgens de internationale organisaties inmiddels zo'n veertig landen treft. Dat zijn volgens hen banken en andere ‘casinokapitalisten' die fondsen op de markt hebben gebracht voor beleggingen in onder meer soja, rijst en graan. Lees verder
Precies 33 dollar per aandeel oftewel de lieve som van 45 miljard dollar bood Microsoft voor Yahoo. Maar Jerry Yang, mede-oprichter en huidig CEO van het zoekmachinebedrijf, achtte dat ruim 10 procent te laag. Een boude bewering. Want nadat Microsoft het bod introk, straften beleggers de koers van Yahoo genadeloos af. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder