Dit keer toch maar geen stem op de SP

Auteur: Hans Crooijmans | 17-11-2006

Dit keer toch maar geen stem op de SP
Volwassen houding tegenover allochtonen en voorbeeldige arbeidsmoraal vormen helaas geen kenmerken meer van de partij van Jan Marijnissen. Daarom zoveel zetels?

Ooit had ik wel wat met de SP. Onder meer omdat toen vrijwel geen andere partij pleitte voor beperking van de hypotheekrenteaftrek. Maar vooral omdat Marijnissen doorhad dat het door (PvdA-)politici gepropageerde multiculturalisme en het lankmoedige immigratiebeleid, fnuikend waren voor de integratie van allochtonen in de Nederlandse samenleving en autochtonen uit volkswijken dreef. De SP vond dat je aan nieuwkomers eisen moest stellen - de taal leren, werken, integreren - en dat ze anders maar moesten remigreren. Sympathiek aan de SP was ook dat die partij vaak iets concreets deed voor sociaal-zwakkeren, terwijl bestuurders en ambtenaren van PvdA en GroenLinks liever beleidsnotities schreven.

Nog steeds is de SP een 'witte partij', er staat bijvoorbeeld slechts een allachtoon op de 25 personen tellende namenlijst. Maar om duistere redenen heeft de SP zich op het gebied van immigratie en integratie geheel aan de lijn van PvdA en GroenLinks geconformeerd. Wat nog erger is: de partij die zich vroeger erop liet voorstaan dat werken een grote deugd is (Marijnissen ging zelf ook in een vleesfabriek aan de slag), ontpopt zich tot belangenbehartiger van inactieven, ontvangers van uitkeringen. Het sociaal minimum moet van de SP tien procent omhoog en de partij wil bijna 5 miljard euro extra voor sociale zekerheid. Prikkels om weer te gaan werken, zijn zo gauw verdwenen. Nog zo'n SP-speerpunt: niet privatiseren. Luchthaven Schiphol kun je inderdaad beter niet naar de beurs brengen, want het langetermijnbelang van de Nederlandse economie weegt zwaarder dan het korte termijn rendement van private investeerders. Maar het is van de zotte om de totaal verziekte openbaar vervoersbedrijven in de grote steden nog langer in bescherming te nemen. Dat zijn bedrijven als het Rotterdamse RET waarchauffeurs amper de helft van de werktijd ook werkelijk achter het stuur hoeven zitten. Waar als aanvulling op de CAO liefst 63 pagina's vol met 'huisnormen' gelden waarin de vele rechten en weinige plichten van werknemers staan beschreven. Waar chauffeurs allemaal voor hun 60ste mogen stoppen. Waar het ziekteverzuim meer dan 11 procent bedraagt. En waar ze voor het minste of geringste staken, met als cynisch gevolg dat vooral mensen worden gedupeerd die zich geen auto kunnen permitteren. Dieptriest is ook de stemmingmakerij van de SP (en van de PvdA en GroenLinks) over voedselbanken en armoede. Alsof Nederland een derde wereldland is, waar mensen op straat liggen te creperen. En alsof dat allemaal de schuld is van 'de regering'. De werkelijkheid is dat het gros van de mensen die vallen onder het door het CPB gedefinieerde begrip 'armoede' daar om persoonlijke redenen is terecht gekomen. Omdat ze flinke schulden hebben gemaakt bijvoorbeeld. Vanwege echtscheiding, waarna de vrouw met kinderen achterbleef. Of omdat ze zelden of nooit betaald werk verrichtten en toch een (groot) gezin wilden onderhouden. Het moge duidelijk zijn dat al deze problemen zich het nadrukkelijkst in allochtone kringen manifesteren. En vanwege de snelle groei van het aantal eenoudergezinnen in deze gemeenschappen zal dit soort armoede verder toenemen. De SP doet nu mee aan het pamperen, in plaats van deze 'armen' aan te spreken op hun eigen verantwoordelijkheden. Electoraal kennelijk geniaal, maar ik ben genezen.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

White collars working blue

Van knelpunt in uw operationeel proces naar meetbaar en blijvend resultaat? Kijk hoe First Consulting dit samen met uw medewerkers aanpakt. >> Bekijk filmpje

Meer opinie