Techniek in hotels
Auteur: Ivo Weyel | 03-10-2008
Vertwijfeld belde ik de receptie van het Swissôtel The Bosporus in Istanboel. Het was half twee 's nachts en ik was net terug op mijn hotelkamer, na een diner in de stad. Ik had wel gedronken, maar ik was niet dronken. Ik ben ook niet achterlijk. En toch kreeg ik met geen mogelijkheid het licht uit, noch de airconditioning. Ik liep als een dolende ijsbeer van de hoofdschakelaar bij de deur, naar de lichtknopjes bij mijn bed, op het bureau, boven de minibar. Dan ging die weer aan en die weer uit, of floepten twee uit en drie andere weer aan. Ik probeerde de boardcomputer naast mijn bed. De muziek die het meisje had aangezet (zo gezellig als de gast terugkomt), wisselde van zender, maar ging ook niet uit. En de airconditioning blies maar door op volle sterkte.
"We sturen meteen iemand naar boven", zei men op de receptie. Er kwam een meneer die alles uitlegde. Eerst de boardcomputer aan, dan de hoofdschakelaar bij de deur, en dan pas doen de andere lichtknopjes het.
Niet zo gebruiksvriendelijk
Het nachtlichtje echter deed het alleen zonder boardcomputer, en het leeslampje naast het bed werkte alleen als de hoofdschakelaar uit was. De airco moest eerst centraal aan of uit worden gezet op de computer, waarna de temperatuur op de schakelaar bij de deur moest worden geregeld. De windsterkte werkte echter weer via de boardcomputer.
Hij vertelde 's avonds gemiddeld zo'n twintig tot dertig keer te worden opgeroepen voor hetzelfde euvel. Het systeem is niet zo gebruiksvriendelijk, zei hij verontschuldigend. "Veel gasten klagen 's morgens dat ze met het licht aan hebben geslapen, of vragen om een slaapmasker."
Ochtendritueel
Toen ging ik lekker slapen. En was de volgende ochtend gezond weer op. Gordijnen open, krant uit het zakje aan de deur gehaald, kopje Nespresso gezet en de televisie aan, u kent dat ritueel wel.
Alleen ging de televisie niet aan. Ik klikte zonder succes met de afstandbediening. Ik drukte op knoppen op de televisie zelf, maar niks nada noppes. Toen vond ik bovenop de tv een briefje met de gebruiksaanwijzing. Ik volgde de instructies. Die luidden als volgt:
Klik eerst op TV en dan op de groene knop. Er verschijnt een heel televisiemenu (music, adult, guest services, websites, special offers). Klik nogmaals op TV. Dan verschijnt een tweede menu (blockbusters, kids, sport, entertainment, tv channels by language, tv channels bij category). Klik op de gewenste categorie. Dan verschijnt menu nummer 3 (news, specialist, politics, others). Klik op okay, en weer een lijstje: Frans, Duits, Engels, Turks, Russisch, Japans.
Ik koos Engels. Toen kwam menu 4 in beeld met alle Engelstalige zenders. Klik op CNN. En jawel, daar verscheen zowaar ancorman Anderson Cooper in beeld. I did it! Zonder hulp!
Thuis gaat het eenvoudiger
Wat is dat toch met techniek in hotels? Waarom moet het altijd zo ingewikkeld? Ik begrijp best dat het allemaal veel moeilijker in elkaar steekt dan vroeger, met alle computers en wifi's en hifi's, maar thuis hebben we dat toch ook allemaal en daar gaat dat toch veel eenvoudiger. Wil men hiermee soms aangeven dat je in een hotel logeert dat heel veel waar voor zijn geld geeft met zoveel opties en keuzes en computers en ander vooruitstrevend gedoe?
Oud Joods gezegde
We staan nog maar aan het begin. Wat te denken van de nu snel oprukkende semiautomatische verwarmingssensoren in hotelkamers, die je eerst zelf moet instellen, en die vervolgens tijdens je verblijf de kamertemperatuur aanpast aan je eigen lichaamstemperatuur. Dus heb je het koud, gaat de thermostaat vanzelf hoger, en vice versa. Dat instellen is dermate ingewikkeld, dat ik me altijd verschrikkelijk kwaad maak, dus het warm krijg, waardoor de kamer ijskoud wordt. En wil je de temperatuur veranderen (het systeem reageert niet op het weer buiten), dan moet de hele handel opnieuw worden gereset. Om gek van te worden.
"Ik wens u veel personeel", is een oud Joods gezegde als je iemand kwaad toewenst. Ik zou dat willen veranderen in: "Ik wens u veel techniek."
Lees ook:
> Dineren en logeren in Europa
> Teveel luxe?
> Europa's meest luxueuze hotel
> Zakenmensen kiezen vaker voor hotelovernachting
> Media. Heeft u er wel tijd voor?
Opinie artikelen van Ivo Weyel
"Hotels nog steeds onvoorbereid op aanslagen"
Ik heb nooit begrepen waarom terroristen zich altijd fixeren op vliegtuigen. Waarom nooit een aanval op een trein? De Eurostar door de tunnel naar Engeland bijvoorbeeld, waar je zonder enige controle makkelijk een auto met een kofferbak vol explosieven kunt oprijden. Of een hotel, waar het net zo makkelijk is om binnen te lopen. In de luchtvaart zitten we daardoor nu opgezadeld met schier ondoenlijke veiligheidsmaatregelen. Maar inchecken in een groot hotel? Lees verder
Koopjesjagen
Natuurlijk, ik klaag niet. Reisjournalist is een leuk beroep. Toch moet ik even iets rechtzetten, want zo rooskleurig als het lijkt, is het niet altijd. Lees verder
Naar een betere wereld
Het is geen goed nieuws, maar onze vakanties nemen 7,9 procent van de CO2 uitstoot van de totale Nederlandse economie voor hun rekening. Bijna net zoveel als de chemische industrie. Dat bleek uit een recent onderzoek van het onderzoeksbureau NRIT in samenwerking met de hogeschool van toerisme in Breda. Lees verder
Betrouwbare vliegmaatschappijen
Uit een onderzoek van de Europese brancheorganisatie AEA blijkt dat de KLM slecht scoort op het gebied van de afhandeling van bagage. Het eindigde op de een-na-laatste plaats. Er gaat wel meer mis bij de KLM. Lees verder
Arme rijken
Hoe snel kan de wereld veranderen? In deze reiscolumn verhaal ik over het wel en wee van reizen. Met name in het hoogste echelon. Al heel wat buitengewone zaken hebben hier de revue gepasseerd op hotel-, vlieg- en anderszins (zaken)reisgebied. Lees verder
Een klasse apart
Het is leuk om de weg te vragen aan de conciërge van het Ritz-Carlton hotel in Dallas, Texas. Hij legt het precies uit, geeft je de plattegrond en vraagt of je misschien vervoer nodig hebt. "Ja, een taxi graag", zei ik. "Of heeft meneer misschien liever de auto van het hotel? Die kost immers niets." Op zich is het al leuk dat de conciërge van zo'n super-de-luxe hotel op de kleintjes let, maar nog leuker is het wanneer die gratis hotelauto een spiksplinternieuwe vierdeurs Bentley blijkt te zijn. Dat is leuk voorrijden op de plaats van bestemming. Geeft de chauffeur je vervolgens een kaartje met het telefoonnummer van de House Car Service en zegt: "Belt u ons wanneer u klaar bent, dan komen we u ophalen." Lees verder
De Russen komen
Ze zijn de nieuwe lievelingen van de reiswereld. De hoop in bange dagen. Ze worden liefkozend Bric's genoemd (Brazilianen, Russen, Indiërs, Chinezen). Doordat hun economieën de pan uit rijzen, gaan ze massaal op reis. Lees verder
Capsulekamer
Het is even wennen, de nieuwe generatie hotels. Je checkt in en uit via een computer in de lobby. De kamers zijn net zo breed als het ruime - dat dan weer wel- tweepersoonsbed dat aan het einde van de ruimte tegen het raam staat. Lees verder
Ondanks ecotax groei aantal verre reizen
Schiphol kraait alarm; sinds de invoering van de ecotaks vertrekken steeds meer reizigers vanuit buitenlandse vliegvelden. Dat zijn vooral vakantiegangers. Zakenlieden zullen niet zo snel een blokje om rijden. Die betalen braaf de vereiste € 45,- extra voor een reisje naar New York. Maar ja. 't Tikt toch lekker aan voor wie zo'n keer of tien voor zaken over de oceaan heen moet. Maar hogere prijzen voor het ticket, extra brandstoftoeslagen of honderd kilometer omrijden (nee, dát is goed voor het milieu!), het mag allemaal niet baten. Lees verder
Het nieuwe St. Tropez
Het is toch eigenlijk wel curieus. De laatste veertig jaar (sinds Brigitte Bardot er neerstreek) is iedereen die een béétje geld heeft (of daarvoor wil doorgaan), een tikkie ordinair is en zichtbaar met zijn gouden Rolex bij zijn azuurblauwe zwembad wil zitten, bezig om van St. Tropez te maken wat het nu is. Een plek voor nieuwe rijken om er een huis te bezitten, of voor anderen om er tijdens de drukke zomermaanden neer te strijken om er in überstrandclubs als Club 55 veel te veel geld uit te geven voor de huissalade (die trouwens wel erg lekker is) in de hoop door anderen gezien te worden. Lees verder
Meer opinie
Manager laat werknemers onderpresteren
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Arbeidsmobiliteit anders in publieke en private sector
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Ronald Meijers: best practice is boerenbedrog
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
Opkomende economiën zijn kans voor overnamemarkt
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing: opmars of ondergang van bedrijven
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
Stewardess
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden zitten klem tussen wil en wet
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van commercieel vastgoed
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Gebruik ook die rechterhersenhelft eens cfo!
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder
