Fundamenteel debat nodig over topinkomens

Auteur: Hans Crooijmans | 08-03-2007

Fundamenteel debat nodig over topinkomens

Zelfs Jaap van Duijn keert zich tegen het graaien in de bestuurskamers. Waarom deed hij dit niet toen hij nog bij Robeco mee de dienst uitmaakte?

Het is zo langzamerhand een vertrouwd ritueel: de Volkskrant komt men een onderzoek waaruit blijkt dat de beloningen in de top van beursgenoteerde bedrijfsleven het voorbije jaar als een speer omhoog zijn gegaan. Verontwaardigde vakbondsleiders mogen vervolgens roepen dat dit zo niet verder kan en dat ze vanwege de 'exorbitante topinkomens' geen reden meer zien voor loonmatiging. Werkgeversvertegenwoordigers mompelen dan iets van 'een internationale arbeidsmarkt' en dat het in Nederand 'nog wel meevalt vergeleken met Engeland of Amerika'. Of dat de beloning zefs te laag is, omdat er zoveel 'talent' de overstap naar private equitybedrijven dreigt te maken. Waarna de discussie weer wegebt en iedereen tot de orde van de dag over gaat.

Jammer, want er is alle reden om enkele fundamentele vragen te stellen bij de inkomensspiraal van topmanagers. Zoals: in hoeverre is er nog sprake van een verband tussen de beloning van de CEO of een van diens collega's en de individueel geleverde prestaties? Adviesbureaus zoals Mercer en Towers Perrin bezweren dat ze verfijnde modellen hanteren die de toekenning van bonussen, opties en aandelen zuiver houdt. Maar de uiteindelijke opbrengst van die toegekende emolumenten wordt toch vooral bepaald door zaken waar bestuurders geen of weinig greep op hebben. Denk aan het beursklimaat. Anders gezegd: er zou een idee moeten worden gevormd over het plafond van de beloning. Nu zorgt de hefboom van hogere beurskoersen voor het perverse effect dat vijf topmanagers van Numico de Volkskrant-ranglijst aanvoeren. Met alle respect voor hun ongetwijfeld loodzware baan (ahum), maar dit is toch een beetje raar. Andere discussiepunten: dringt wel voldoende het besef door dat alle bestuurdersbeloning kosten met zich meebrengen voor de vennootschap? Bestaat er wel voldoende respect voor de aandeelhouders wanneer steeds meer topmanagers worden getrakteerd op gratis aandelen? En als het uitgangspunt is om bestuurders - die in feite niets meer of minder zijn dan employees van de onderneming - zich te laten gedragen als ondernemers, zou dan niet ook de voorwaarde gesteld moeten worden dat ze zelf financieel risico nemen? Bijvoorbeeld door een stevig pakket aandelen te kopen in plaats van cadeau te krijgen. O ja, terecht wordt verondersteld dat de toegenomen transparantie van topinkomens een opdrijvend effect heeft. Een topmanager ziet wat zijn buurman verdient en wil zelf natuurlijk wat meer. Dat hoort geen reden te zijn om dan maar weer een dikke deken te leggen over de vaststelling van beloning. Integendeel. Door bijvoorbeeld ook transparant te zijn over onderhandelingen met een beoogd topmanager die stukliepen op de beloning, kan een bedrijf veel goodwill kweken bij aandeelhouders, personeel en buitenwereld. Ondernemersclub VNO-NCW gaf destijds met het afwijzen van de eisen van Gerlach Cerfontaine het goede voorbeeld

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie