Auteur: Ivo Weyel | 07-04-2009
Het is geen goed nieuws, maar onze vakanties nemen 7,9 procent van de CO2 uitstoot van de totale Nederlandse economie voor hun rekening. Bijna net zoveel als de chemische industrie. Dat bleek uit een recent onderzoek van het onderzoeksbureau NRIT in samenwerking met de hogeschool van toerisme in Breda.
Daartegenover staat dat 15 procent van die reizen juist weer minder uitstoot realiseren dan wanneer we niet op reis waren gegaan. Dan hebben we het over fiets- en wandelvakanties, niet ver van huis.
Economie
Milieu en reizen. Het blijft een spanningsveld. Thuisblijven is geen optie, want dan stort de economie pas goed in elkaar. Dus wat is wijsheid? “Bewust worden van de mogelijkheden die er zijn”, antwoordt Maarten de Ruiter, directeur van FOX, de grootste internettouroperator naar verre bestemmingen van ons land. “Sommige mensen doen er heel rigide over, die compenseren elke kilometer die ze afleggen, die zorgen dat er nog niet de kleinste - zoals dat heet - voetafdruk achter blijft,maar A. is dat nauwelijks een haalbare kaart, en B. ontneemt dat voor een groot deel het plezier in reizen."
"FOX kiest daarom voor een ander soort bewustwording. Het heet ‘Feel Good’, en behelst een kleine bijdrage aan de plaats van bestemming. Dat is deels financieel (100 euro van de reissom gaat naar een goed doel ter plekke), deels handenarbeid. Het laatste kan van alles zijn: helpen met schilderen van een lokale school, het bouwen van vissersboten, kortom, alles waar behoefte aan is. Dat gebeurt dan alleen op de laatste dag van de vakantie - de rest van de reis word je met rust gelaten -, op basis van vrijwilligheid natuurlijk. ’t Is misschien maar een kleine bijdrage, maar het maakt je wel bewust van wat er in de wereld speelt. En we merken dat mensen die daar aan meedoen, zich uitermate bewust worden van wat er nodig is. Dan blijkt die ene dag de aanzet te zijn tot een andere levenswijze, die verder reikt dan reizen alleen. En daar mikken we op, zonder drammerig te zijn. Reizen moet namelijk wel leuk blijven, en het laatste wat we willen is dat mensen zich daar schuldig om gaan voelen.”
Tussenweg
Steeds meer reisorganisaties beseffen dat deze tussenweg wellicht de beste methode is. ’t Is een beetje zoals met gezond eten: niet vol te houden als je het 100 procent doet - een patatje mét moet kunnen -, maar wel als je het als algemene deler neemt. Zo organiseert TravelEssence een dagtocht door het regenwoud van Nieuw-Zeeland (niet als bestemming, maar voor degenen die toch al ter plaatse zijn) waar de deelnemers bomen planten en de prijs (110 euro per persoon) deels gaat naar het onderhoud daarvan.
Baobab Reizen heeft in deze misschien wel de leukste naam bedacht (Fair Weg) voor hun ‘bewuste’ reizen, en geeft de deelnemers een zonnecelrugzak cadeau, waarin alle elektrische apparaten kunnen worden opgeladen. Ook de grote spelers (zoals TUI en Oad) gaan over tot een milde vorm van bewustzijn; deze zijn met nog vier andere gegroepeerd in de Travel Foundation Nederland om een ‘ecologisch verantwoorde voetstap’ te promoten.
Gulden middenweg
Het fijne van al deze initiatieven is dat het belerende Calvijnvingertje, dat de afgelopen jaren het reizen als verdacht, zo niet bijna asociaal bestempelde, is afgezwakt tot een hanteerbare, gulden middenweg. Het hysterische is er vanaf. Maarten de Ruiter: “Luxueus op reis gaan is gelukkig geen misdaad meer. Sterker, we hebben onze divisie DeLuxe reizen fors uitgebreid omdat er meer vraag naar was. Gelukkig komt men er langzamerhand achter dat luxe per definitie niet slechter is voor het milieu dan met een knapzakje op stap.”
Om een bekend cabaretier te parafraseren: Duurzaam is leuk, maar je moet er wel wat te drinken bij hebben. Wie aan den lijve wil ervaren hoe zijn voetafdruk ook letterlijk glad gestreken wordt, moet naar de Maldiven. In het ultiem luxueuze, peperdure, maar minstens zo milieubewuste vakantie atol Soneva Fushi (gerecycled water, zonnecellen, deel van de winst gaat naar de plaatselijke bevolking etc.), hebben ze jongens in dienst die elke stap die je op de hagelwitte stranden maakt, direct achter je rug met een hark weer glad strijkt.
Lees ook:
> Ondanks ecotax groei aantal verre reizen
> Trap niet in de groenhype!
> Het klimaat is veranderd, nu wij nog
> Bonus voor duurzaamheid
Ik heb nooit begrepen waarom terroristen zich altijd fixeren op vliegtuigen. Waarom nooit een aanval op een trein? De Eurostar door de tunnel naar Engeland bijvoorbeeld, waar je zonder enige controle makkelijk een auto met een kofferbak vol explosieven kunt oprijden. Of een hotel, waar het net zo makkelijk is om binnen te lopen. In de luchtvaart zitten we daardoor nu opgezadeld met schier ondoenlijke veiligheidsmaatregelen. Maar inchecken in een groot hotel? Lees verder
Natuurlijk, ik klaag niet. Reisjournalist is een leuk beroep. Toch moet ik even iets rechtzetten, want zo rooskleurig als het lijkt, is het niet altijd. Lees verder
Uit een onderzoek van de Europese brancheorganisatie AEA blijkt dat de KLM slecht scoort op het gebied van de afhandeling van bagage. Het eindigde op de een-na-laatste plaats. Er gaat wel meer mis bij de KLM. Lees verder
Hoe snel kan de wereld veranderen? In deze reiscolumn verhaal ik over het wel en wee van reizen. Met name in het hoogste echelon. Al heel wat buitengewone zaken hebben hier de revue gepasseerd op hotel-, vlieg- en anderszins (zaken)reisgebied. Lees verder
Het is leuk om de weg te vragen aan de conciërge van het Ritz-Carlton hotel in Dallas, Texas. Hij legt het precies uit, geeft je de plattegrond en vraagt of je misschien vervoer nodig hebt. "Ja, een taxi graag", zei ik. "Of heeft meneer misschien liever de auto van het hotel? Die kost immers niets." Op zich is het al leuk dat de conciërge van zo'n super-de-luxe hotel op de kleintjes let, maar nog leuker is het wanneer die gratis hotelauto een spiksplinternieuwe vierdeurs Bentley blijkt te zijn. Dat is leuk voorrijden op de plaats van bestemming. Geeft de chauffeur je vervolgens een kaartje met het telefoonnummer van de House Car Service en zegt: "Belt u ons wanneer u klaar bent, dan komen we u ophalen." Lees verder
Ze zijn de nieuwe lievelingen van de reiswereld. De hoop in bange dagen. Ze worden liefkozend Bric's genoemd (Brazilianen, Russen, Indiërs, Chinezen). Doordat hun economieën de pan uit rijzen, gaan ze massaal op reis. Lees verder
Het is even wennen, de nieuwe generatie hotels. Je checkt in en uit via een computer in de lobby. De kamers zijn net zo breed als het ruime - dat dan weer wel- tweepersoonsbed dat aan het einde van de ruimte tegen het raam staat. Lees verder
Vertwijfeld belde ik de receptie van het Swissôtel The Bosporus in Istanboel. Het was half twee 's nachts en ik was net terug op mijn hotelkamer, na een diner in de stad. Ik had wel gedronken, maar ik was niet dronken. Ik ben ook niet achterlijk. En toch kreeg ik met geen mogelijkheid het licht uit, noch de airconditioning. Ik liep als een dolende ijsbeer van de hoofdschakelaar bij de deur, naar de lichtknopjes bij mijn bed, op het bureau, boven de minibar. Dan ging die weer aan en die weer uit, of floepten twee uit en drie andere weer aan. Ik probeerde de boardcomputer naast mijn bed. De muziek die het meisje had aangezet (zo gezellig als de gast terugkomt), wisselde van zender, maar ging ook niet uit. En de airconditioning blies maar door op volle sterkte. Lees verder
Schiphol kraait alarm; sinds de invoering van de ecotaks vertrekken steeds meer reizigers vanuit buitenlandse vliegvelden. Dat zijn vooral vakantiegangers. Zakenlieden zullen niet zo snel een blokje om rijden. Die betalen braaf de vereiste € 45,- extra voor een reisje naar New York. Maar ja. 't Tikt toch lekker aan voor wie zo'n keer of tien voor zaken over de oceaan heen moet. Maar hogere prijzen voor het ticket, extra brandstoftoeslagen of honderd kilometer omrijden (nee, dát is goed voor het milieu!), het mag allemaal niet baten. Lees verder
Het is toch eigenlijk wel curieus. De laatste veertig jaar (sinds Brigitte Bardot er neerstreek) is iedereen die een béétje geld heeft (of daarvoor wil doorgaan), een tikkie ordinair is en zichtbaar met zijn gouden Rolex bij zijn azuurblauwe zwembad wil zitten, bezig om van St. Tropez te maken wat het nu is. Een plek voor nieuwe rijken om er een huis te bezitten, of voor anderen om er tijdens de drukke zomermaanden neer te strijken om er in überstrandclubs als Club 55 veel te veel geld uit te geven voor de huissalade (die trouwens wel erg lekker is) in de hoop door anderen gezien te worden. Lees verder
Online ontwikkelingen maken dat sommige businessmodellen op de schop moeten. Tegelijkertijd doen zich tal van nieuwe kansen voor. Wie stil blijft zitten, delft het onderspit. Lees verder
Wie – juist nu – transformeert tot een high value organization met focus op de lange termijn, merkt dat financiële groei en continuïteit het gevolg is.
Lees verder
Tekst: Rick Aalbers en Wilfred Dolfsma
De commissaris dient verschillende rollen te vervullen als het gaat om vernieuwing. Hoe kan het bedrijf dit organiseren?
Lees verder
Tekst: Marike van Zanten
Het overlijden van Morris Tabaksblat, naamgever van de eerste governance code, markeert het eind van een tijdperk. Hoe zal het commissariaat zichzelf de komende tien jaar innoveren? Een dag uit het leven van de commissaris in 2020.
Lees verder
Tekst: Rob Hartgers
Toezichthouders vinden vernieuwing belangrijk, maar weten nog niet goed hoe ze het aan moeten pakken, blijkt uit onderzoek van Deloitte.
Lees verder
Sybilla Dekker: Het herkennen en beoordelen van talent vindt overal plaats. Op de sportvelden vormt scouting al jaren de basis van elk succesvol team. En dat heeft zich verbreed tot elk denkbaar beroep en medium. Zo is er geen televisieavond meer te vinden zonder talentenjacht, met zoektochten naar zangers, dansers, modellen, kappers of koks. Lees verder
Tekst: Susanne Stolte
Afgelopen maand november wijdden de media aandacht aan de Nederlandse denktank, die zich buigt over de bank van de toekomst (SLF). De lessen van de kredietcrisis lijken bekend te zijn.
Lees verder
Tekst: Rob van der Hoeven
Privéapparatuur meenemen naar het werk is de trend. Dat maakt de invoering van desktopvirtualisatie noodzakelijk. Hoe kun je dat als cio in goede banen leiden; technisch, juridisch en financieel?
Lees verder
Tekst: Bart van Ingen
In tijden van crisis wordt de broekriem aangehaald en de klant centraal gesteld, maar daarmee ben je er niet. Het gaat erom de gehele productieketen te verbeteren met de klant als uitgangspunt.
Lees verder