Vrouwen kan je vertrouwen

Auteur: Jeroen Smit | 16-10-2006

Vrouwen kan je vertrouwen

Mensen die werken die vechten niet. En daarom is het mooi dat de Nobelprijs voor de Vrede naar de bedenker van de micro-kredieten gaat: de Bengaalse econoom Muhammad Yunus. Nou maar hopen dat onze minister van Ontwikkelingssamenwerking heeft opgelet. Het gaat er namelijk om dat je armen niet zielig vindt. En minstens zo opmerkelijk: leen alleen geld aan vrouwen. Want vrouwen kan je vertrouwen.

In 1976 startte Mohammad Yunus in Bangladesh de Grameen Bank. Met bijna niks. Dertig jaar later heeft de bank aan 6,6 miljoen armen geld geleend in vrijwel alle dorpen van Bangladesh. Voor alle duidelijkheid: de rente bedraagt 16 procent en de leningnemer moet wekelijks naar de bank om een stukje af te betalen. De resultaten zijn adembenemend. Tot nu toe werd 95 procent van de leningen netjes terug betaald. In 97 procent van de gevallen werd het geld aan vrouwen geleend. Inmiddels zijn 90 procent van de aandelen van de winstgevende bank in handen van de mensen die er geld lenen.

De cijfers zijn indrukwekkend en op meerdere fronten leerzaam. 'Onze' banken lenen pas geld als we een stevig salarisstrookje, een paar diploma's en een onderpand kunnen laten zien. Hoe rijker we zijn, hoe meer we kunnen lenen. Want rijkdom zorgt voor vertrouwen bij bankiers, die geen risico willen lopen. Alle mooie ('ambitie begint bij'-reclames ten spijt). Maar misschien moeten banken nog eens goed onderzoeken waarom ze er zoveel moeite mee hebben om arme mensen te vertrouwen. Ik weet het, dit klinkt naïef, maar misschien wordt het tijd voor een apart loket om ook hier arme maar ondernemende mensen eens een handje te gaan helpen....op basis van vertrouwen dus. Er is nog een tweede les: kennelijk is het verstandig om vrijwel alleen arme vrouwen een lening toe te vertrouwen. Kennelijk hebben (arme) vrouwen meer discipline en doorzettingsvermogen om als ondernemers, hoe klein ook, succesvol te zijn. Ze verwarren omzet en winst niet, lossen hun schulden keurig af (gaan niet meteen in het café zitten als er weer een paar centen zijn). Ze zijn in staat om te investeren in hun toekomst en natuurlijk, en vooral, in die van hun kinderen. Mannen doen maar wat. Wie wel eens in onderontwikkelde landen is geweest hoeft maar om zich heen te kijken. Het zijn meestal de vrouwen die én het huishouden runnen én het land bewerken, etc. Een derde les betreft de miljarden die we ieder jaar weer enthousiast weg geven aan arme mensen die we hier vooral zielig vinden en dus niet erg serieus nemen. Dit jaar wordt zo'n 4 miljard, versnipperd over 36 landen (vooral in Afrika en Zuid Amerika), dat is bijna tien keer zoveel als de Grameen Bank eind vorig jaar had uitstaan aan leningen. Met die 4 miljard zouden we dus in één jaar tijd zo'n 70 miljoen arme maar ondernemende vrouwen een flinke zet kunnen geven. Oef, als we daar de afgelopen dertig jaar onze ontwikkelingsbudgetten in hadden gestoken (zeker 40 miljard euro)....Ik ben bang dat het vooral mannen zijn die dit aan angstaanjagend idee vinden (al die machtige vrouwen). Inderdaad, met wat meer mannen als Muhammad Yunus, zou de wereld een stuk welvarender en vredelievender zijn....

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie