Auteur: Mathijs Bouman | 22-03-2007
De Afrika-afdeling van de Wereldbank is de wanhoop nabij. Voor 1 juli moet er drie miljard dollar worden uitgegeven aan ontwikkelingsprojecten. Wie maakt ze los?
Ergens begin jaren negentig mocht ik als economiestudent een paar maanden meedraaien op het Directoraat-generaal Internationale Samenwerking van het ministerie van Buitenlandse Zaken - zeg maar de afdeling ontwikkelingshulp. Het ging er gemoedelijk aan toe, zonder al te veel werkstress of chagrijn. Totdat op een ochtend plotseling alle ambtenaren druk heen en weer begonnen te lopen, wild telefoneerden en in allerijl vergaderingen belegden. Toen ik vroeg waar de brand was, brulde een gestresste beleidsmedewerker mij staccato toe: 'Geen brand. Veel erger. Onderuitputting.'
Met andere woorden: het geld was niet op. Er was nog budget over voor ontwikkelingsprojecten, terwijl het begrotingsjaar al bijna voorbij was. Een ramp. Ontwikkelingsorganisaties werden gefaxt: 'Dien snel projectaanvragen in.' Liggende aanvragen werden met spoed afgestempeld. En op het laatste moment liet men een paar Afrikaanse pakhuizen tot de rand toe volstorten met graan. Toen was het geld op, en konden de ambtenaren opgelucht ademhalen. Mission accomplished. Dezelfde hectiek heerst er momenteel op de Afrika-afdeling van de Wereldbank. In de eerste drie maanden van dit jaar wist men slechts $1,8 miljard uit te lenen. Om in het eerste half jaar hetzelfde bedrag te halen als in 2006, moet daar nog drie miljard bij. Dat is bijna $1,2 miljoen per uur, 24 uur per dag, 15 weken lang. Zoveel geld in zo'n korte tijd wegzetten, lukt alleen door de eisen aan ontwikkelingsprojecten naar beneden te schroeven. Het Government Accountability Project (GAP), een Amerikaanse organisatie die verspilling van overheidsgeld bestrijdt, sprak met medewerkers van de Wereldbank in Afrika, die woedend zijn omdat ze gedwongen worden om de gebruikelijke kwaliteitseisen los te laten. Waarom is het zo belangrijk dat het geld opgaat? Omdat de Wereldbank binnenkort langs gaat bij de donorlanden om geld op te halen. De nieuwe topman Paul Wolfowitz (precies, de man die eerder de Irak-oorlog voor ons bedacht) heeft armoedebestrijding in Afrika tot speerpunt van beleid gemaakt. Het zou een blamage zijn als hij op de logische vraag van donoren 'Is het geld dat wij u eerder gaven al op?', ontkennend moest antwoorden. Uitgeven dus, dat geld. Tegen elke prijs
Nederland kan zoveel beter. Twee keer zoveel, om precies te zijn. Door onnodige regels en verboden laten we de helft van de potentiële economische groei liggen. Lees verder
Zit het personeel de hele dag te mailen? Niet boos worden. Emailen verhoogt de productiviteit, zo blijkt uit nieuw onderzoek. Lees verder
Het totale gebrek aan geheugen van de beurs blijft altijd weer verbazen. Minder dan twee maanden nadat beleggers zich collectief tot de depressie bekeerden, is de euforie weer helemaal terug. Voor hoe lang? Lees verder
Hoe het gevecht om ABN Amro ook afloopt, de kans dat de bank ongeschonden uit de strijd komt wordt al kleiner. De Nederlandsche Bank zit daar niet mee. Lees verder
Hij leert het maar niet af, presidentskandidaat Sarkozy. Zijn aanvallen op de ECB worden al harder. En al dwazer. Alles voor de verkiezingsoverwinning. Wanneer staat er iemand op die deze populist keihard terugfluit? Lees verder
Wie in zijn eigen land gewend is de regels te buigen, doet dat ook in het buitenland. Dat blijkt uit een grootschalig onderzoek naar parkeerboetes in New York. Lees verder
Het kabinet moet pensioenfondsen verbieden om verzekeringsproducten te verkopen, adviseren economen vandaag. Jammer. We kunnen de zaak beter omdraaien en de gedwongen winkelnering op de pensioenmarkt beëindigen. Lees verder
Eindhoven wordt de vestigingsstad van het nieuwe TomTom-lab. Komt het toch nog goed met de kenniseconomie. Maar kan Nederland wel voldoende onderzoekers leveren? Lees verder
De aandeelhouder is de nieuwe paria van de maatschappij. Het is een egoïstische, exhibitionistische, risicomijdende parasiet en geldwolf, meent managementgoeroe en cryptomarxist Mathieu Weggeman. Lees verder
Philishave, audio cassette, compact disk, blue-ray dvd, Philips heeft heel wat baanbrekende uitvindingen op z'n naam staan. En straks lopen we allemaal in een elektrische broek van Philips. Lees verder
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder