De Russen komen
Auteur: Ivo Weyel | 04-12-2008
Ze zijn de nieuwe lievelingen van de reiswereld. De hoop in bange dagen. Ze worden liefkozend Bric's genoemd (Brazilianen, Russen, Indiërs, Chinezen). Doordat hun economieën de pan uit rijzen, gaan ze massaal op reis.
Vorig jaar kwamen dertig miljoen Chinezen vakantie vieren in het westen en volgens verwachting zullen dat er in 2010 ruim drie keer zoveel zijn. Chinezen zijn overal welkome gasten. Ze reizen in groepjes, ze boeken all-in vakanties, ze blijven bij elkaar en gedragen zich netjes en beschaafd. Hun tripjes gaan richting de klassieke hotspots in de grote Europese steden. Brazilianen gaan vooral richting Noord-Amerika, de Caribische eilanden en Uruguay. Indiërs zijn honkvaster en frequenteren de mooiste gebieden in eigen land, maar lijken sinds vorig jaar ook erg dol op New York, de Hamptons en Zuid-Frankrijk. En dan zijn er de Russen.
Rude, crude and often nude
"De Russen", zucht Taki Theodoracopulos, uitbater van diverse etablissementen in zijn woonplaats Gstaad. "They are rude, crude and often nude", schrijft hij in een van zijn reisdagboeken. Laurenz Schmid, voorzitter van Gstaad's overkoepelende hotelassociatie, verwoordt het genuanceerder: "Ze hebben hun ongeciviliseerde nimbus achter zich gelaten." De Russen: love them or you hate them. Feit is dat veel plekken in Europa niet meer zonder hen kunnen. In januari van dit jaar was 40 procent van de gasten in het Gstaad Palace hotel Russisch. In St. Tropez waren ze afgelopen zomer zelfs goed voor 60 procent van de badgasten. In St. Moritz steeg hun aantal binnen twee jaar met 30 procent. En in Courchevel logeerden rond kerstmis dertigduizend Russen. Toen Vladimir Poetin nog president was, dacht hij slim te zijn door in Rusland zelf een uitzinnig luxueus wintersportgebied te bouwen, in de hoop al het in het buitenland gespendeerde geld voor eigen land te behouden. Maar al wie er kwamen, geen Russen.
Magnumflessen
Ze willen per se naar Europa. Naar de allerduurste jetset-plekken. Daar drinken ze louter - we overdrijven niet - roze champagne uit magnumflessen (bij Nikki Beach, een populaire strandtent bij St. Tropez, hebben ze niet eens meer ‘gewone' flessen champagne. Sterker: een vriend van me zag hoe een groepje Russische kinderen een ‘eigen' magnum van pappie kreeg om hun waterpistolen mee te vullen), logeren in de duurste suites en beginnen de dag met speciaal op de kaart staande Russian of Tsar breakfasts (meestal iets in de trant van een witte truffelomelet, fles Cristal, blini's met beluga kaviaar, glaasje jus met daarin versnipperd bladgoud à raison van een paar honderd euro per persoon). Veel wordt cash en zelfs van tevoren afgerekend: in Coco, een nachtclub in Verbier, boekte een Russisch gezelschap zeven avonden na elkaar een tafel inclusief 20 flessen Cristal per night. De hiervoor benodigde 100.000 euro betaalden ze vooraf.
Bij Nikki Beach in St. Tropez schenken ze geen ‘gewone' champagne meer
Croissants in champagne
Zat ik onlangs te ontbijten in het chique Meurice hotel in Parijs. Het Russische gezin naast me doopte hun croissantjes in hun glaasjes champagne. Die champagne dronken ze niet op. De fles lieten ze - op die twee glaasjes na - vol achter. De volgende ochtend bestelden ze een nieuwe fles. Een woordvoerder van de Dorchester Collection (een exclusieve hotelgroep waarvan onder andere het Meurice in Parijs, het Beverly Hills hotel en het Dorchester in Londen deel uitmaken), verontschuldigt zich bijna, maar moet toegeven dat Russen ook voor hen de belangrijkste doelgroep zijn. Geen vijfsterren hotel, exclusieve nachtclub of drie Michelin sterrenrestaurant kan meer zonder. Het cliché dat Russen luidruchtig zijn, wordt overal beaamd. Vaste oud geld-gasten klagen daar steen en been over. Vandaar dat een paar chique hotels (zoals het Grand Hotel des Bains in St. Moritz en enkele Palaces in Kitzbühel) enkele weken per jaar het aantal Russische gasten limiteren. Waar tegenover staat dat steeds meer hotels (o.a. het Palace in Gstaad, het Parijse Meurice en The Plaza in New York) juist Russisch sprekend personeel aannemen.
Schaduw
In Nederland maakt niemand zich druk om de Russische toeristeninvasie. Ze vinden ons land totaal oninteressant. Jos Vranken, directeur van het NBTC (Nederlands Bureau voor Toerisme & Congressen): "Het aantal Bric's neemt hier wel mondjesmaat toe, maar staat nog in de schaduw van onze vaste West-Europese en Noord-Amerikaanse bezoekers."
Lees ook:
> Ondanks ecotax groei aantal verre reizen
> Het nieuwe St. Tropez
> À la Dood in Venetië
> De comeback van first class
> Teveel luxe?
Opinie artikelen van Ivo Weyel
"Hotels nog steeds onvoorbereid op aanslagen"
Ik heb nooit begrepen waarom terroristen zich altijd fixeren op vliegtuigen. Waarom nooit een aanval op een trein? De Eurostar door de tunnel naar Engeland bijvoorbeeld, waar je zonder enige controle makkelijk een auto met een kofferbak vol explosieven kunt oprijden. Of een hotel, waar het net zo makkelijk is om binnen te lopen. In de luchtvaart zitten we daardoor nu opgezadeld met schier ondoenlijke veiligheidsmaatregelen. Maar inchecken in een groot hotel? Lees verder
Koopjesjagen
Natuurlijk, ik klaag niet. Reisjournalist is een leuk beroep. Toch moet ik even iets rechtzetten, want zo rooskleurig als het lijkt, is het niet altijd. Lees verder
Naar een betere wereld
Het is geen goed nieuws, maar onze vakanties nemen 7,9 procent van de CO2 uitstoot van de totale Nederlandse economie voor hun rekening. Bijna net zoveel als de chemische industrie. Dat bleek uit een recent onderzoek van het onderzoeksbureau NRIT in samenwerking met de hogeschool van toerisme in Breda. Lees verder
Betrouwbare vliegmaatschappijen
Uit een onderzoek van de Europese brancheorganisatie AEA blijkt dat de KLM slecht scoort op het gebied van de afhandeling van bagage. Het eindigde op de een-na-laatste plaats. Er gaat wel meer mis bij de KLM. Lees verder
Arme rijken
Hoe snel kan de wereld veranderen? In deze reiscolumn verhaal ik over het wel en wee van reizen. Met name in het hoogste echelon. Al heel wat buitengewone zaken hebben hier de revue gepasseerd op hotel-, vlieg- en anderszins (zaken)reisgebied. Lees verder
Een klasse apart
Het is leuk om de weg te vragen aan de conciërge van het Ritz-Carlton hotel in Dallas, Texas. Hij legt het precies uit, geeft je de plattegrond en vraagt of je misschien vervoer nodig hebt. "Ja, een taxi graag", zei ik. "Of heeft meneer misschien liever de auto van het hotel? Die kost immers niets." Op zich is het al leuk dat de conciërge van zo'n super-de-luxe hotel op de kleintjes let, maar nog leuker is het wanneer die gratis hotelauto een spiksplinternieuwe vierdeurs Bentley blijkt te zijn. Dat is leuk voorrijden op de plaats van bestemming. Geeft de chauffeur je vervolgens een kaartje met het telefoonnummer van de House Car Service en zegt: "Belt u ons wanneer u klaar bent, dan komen we u ophalen." Lees verder
Capsulekamer
Het is even wennen, de nieuwe generatie hotels. Je checkt in en uit via een computer in de lobby. De kamers zijn net zo breed als het ruime - dat dan weer wel- tweepersoonsbed dat aan het einde van de ruimte tegen het raam staat. Lees verder
Techniek in hotels
Vertwijfeld belde ik de receptie van het Swissôtel The Bosporus in Istanboel. Het was half twee 's nachts en ik was net terug op mijn hotelkamer, na een diner in de stad. Ik had wel gedronken, maar ik was niet dronken. Ik ben ook niet achterlijk. En toch kreeg ik met geen mogelijkheid het licht uit, noch de airconditioning. Ik liep als een dolende ijsbeer van de hoofdschakelaar bij de deur, naar de lichtknopjes bij mijn bed, op het bureau, boven de minibar. Dan ging die weer aan en die weer uit, of floepten twee uit en drie andere weer aan. Ik probeerde de boardcomputer naast mijn bed. De muziek die het meisje had aangezet (zo gezellig als de gast terugkomt), wisselde van zender, maar ging ook niet uit. En de airconditioning blies maar door op volle sterkte. Lees verder
Ondanks ecotax groei aantal verre reizen
Schiphol kraait alarm; sinds de invoering van de ecotaks vertrekken steeds meer reizigers vanuit buitenlandse vliegvelden. Dat zijn vooral vakantiegangers. Zakenlieden zullen niet zo snel een blokje om rijden. Die betalen braaf de vereiste € 45,- extra voor een reisje naar New York. Maar ja. 't Tikt toch lekker aan voor wie zo'n keer of tien voor zaken over de oceaan heen moet. Maar hogere prijzen voor het ticket, extra brandstoftoeslagen of honderd kilometer omrijden (nee, dát is goed voor het milieu!), het mag allemaal niet baten. Lees verder
Het nieuwe St. Tropez
Het is toch eigenlijk wel curieus. De laatste veertig jaar (sinds Brigitte Bardot er neerstreek) is iedereen die een béétje geld heeft (of daarvoor wil doorgaan), een tikkie ordinair is en zichtbaar met zijn gouden Rolex bij zijn azuurblauwe zwembad wil zitten, bezig om van St. Tropez te maken wat het nu is. Een plek voor nieuwe rijken om er een huis te bezitten, of voor anderen om er tijdens de drukke zomermaanden neer te strijken om er in überstrandclubs als Club 55 veel te veel geld uit te geven voor de huissalade (die trouwens wel erg lekker is) in de hoop door anderen gezien te worden. Lees verder
Meer opinie
Manager laat werknemers onderpresteren
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Arbeidsmobiliteit anders in publieke en private sector
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Ronald Meijers: best practice is boerenbedrog
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
Opkomende economiën zijn kans voor overnamemarkt
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing: opmars of ondergang van bedrijven
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
Stewardess
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden zitten klem tussen wil en wet
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van commercieel vastgoed
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Gebruik ook die rechterhersenhelft eens cfo!
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder
