Ondanks ecotax groei aantal verre reizen
Auteur: Ivo Weyel | 26-09-2008
Schiphol kraait alarm; sinds de invoering van de ecotaks vertrekken steeds meer reizigers vanuit buitenlandse vliegvelden. Dat zijn vooral vakantiegangers. Zakenlieden zullen niet zo snel een blokje om rijden. Die betalen braaf de vereiste € 45,- extra voor een reisje naar New York. Maar ja. 't Tikt toch lekker aan voor wie zo'n keer of tien voor zaken over de oceaan heen moet. Maar hogere prijzen voor het ticket, extra brandstoftoeslagen of honderd kilometer omrijden (nee, dát is goed voor het milieu!), het mag allemaal niet baten.
Industrie van 900 miljard dollar
Volgens de laatste cijfers van de United Nations World Tourism Organisation vlogen er in het eerste kwartaal van dit jaar 5% meer mensen dan in hetzelfde kwartaal van 2007. Een groei die volgens de organisatie dit hele jaar zal doorzetten. The International Air Transport Association voorspelt dat er in 2011 bijna 3 miljard mensen in het vliegtuig zullen stappen, 29% meer dan in 2006. Amerikanen, Duitsers, Engelsen en Fransen reizen het meest. Chinezen hebben voor het eerst Japanners in kwantiteit verslagen. Met z'n allen geven we jaarlijks ruim 900 miljard dollar uit aan reizen.
Toerisme grootste internationale werkgever
Toerisme is daarmee de grootste industrie ter wereld en tevens de grootste internationale werkgever. Eigenlijk komt het er dus op neer dat we wel klagen over de gestegen prijzen, maar ons daardoor niet in het minst uit het veld laten slagen. Sterker, we willen steeds verder weg op reis. Cambodja, Nepal, Peru, Zuid-Korea, China, Cuba en El Salvador zijn de grootste stijgers als bestemming voor Europeanen. En wat gaan we daar doen? Een potje afzien.
Contempleren in een afgelegen meditatieoord
Zo gaan we graag op een kokosmatje in een pijnlijke houding zitten contempleren over de zin van ons bestaan in een geïsoleerd gelegen meditatieoord ergens in de bergen van Nepal. Zonder blikken of blozen leggen we daar per persoon bijna 8000 dollar per week voor neer, inclusief de glaasjes lauw - lauw loutert namelijk - bergwater en droge blaadjes sla die daar als maaltijd worden geserveerd. Die meditaties beginnen om half zes 's morgens plaatselijke tijd, omdat de kosmos dan op z'n zuiverst is. 's Avonds om negen uur gaat het licht uit en lig je op een houten brits voor dezelfde prijs die iemand anders op dat moment betaalt voor een nachtje in een suite van het Ritz.
Deprivatie tegen de hoofdprijs
We laten ons ook graag invriezen in een van de ijshotels die nu overal op de meest onherbergzame plekken uit de grond schieten. Zonder overdrijving is deprivatie tegen de hoofdprijs een van de snelst groeiende toeristische trekpleisters. Dat komt omdat wij het thuis te goed hebben. De zoveelste zakenlunch met een stukje wilde zalm en een glaasje Veuve Clicquot Grande Dame. "Rijke reizigers willen daar tijdens hun vakantie juist even tussenuit", zegt Susie Ellis van SpaFinder, een organisatie die zich bezighoudt met de 60 miljard dollar per jaar omzettende Spa-industrie. Volgens haar willen steeds meer mensen afzien in zo'n Spa. "In plaats van zich te laten verwennen, willen ze gekastijd worden, niet letterlijk, maar toch. Ze betalen graag 1000 dollar per dag om niks meer te mogen. Roken, drinken, eten, ze laten het zich allemaal vrijwillig afnemen. De meest populaire Spa's hebben nog het meeste weg van afkickklinieken. "They are wealthy, but wanna get healthy."
Logeren in de favela's
Ook populair is uit logeren gaan tussen mensen die het slecht hebben. Een paar weekjes afzien temidden van de allerarmsten van deze aarde. Heus, het is geen grap. Zo is The Maze het hele jaar volgeboekt. The Maze is een armoedige bed & breakfast, midden in de favela's - de achterbuurten - van Rio de Janeiro. Ook in de sloppen van Mumbai, Johannesburg en Mexico City staan soortgelijke B&B's waar well-to-do toeristen een paar weken vakantie komen vieren. Even afstand nemen van alle luxe. Even gluren bij de sneue buren. Filmsterren als Matt Dillon en Charlotte Rampling sieren al het gastenboek van The Maze. Taxi's durven er niet heen. Dus heeft The Maze eigen vervoer vanaf het vliegveld. Een donkerblauwe Mercedes met airconditioning. Dat dan weer wel.
Lees ook:
> Columns door Ivo Weyel
> Populaire slaapplek: tussen klimplanten en lianen
> KLM houdt rekening met kwart minder passagiers
> Ryanair klaagt bij Kroes over steun Schiphol
Opinie artikelen van Ivo Weyel
"Hotels nog steeds onvoorbereid op aanslagen"
Ik heb nooit begrepen waarom terroristen zich altijd fixeren op vliegtuigen. Waarom nooit een aanval op een trein? De Eurostar door de tunnel naar Engeland bijvoorbeeld, waar je zonder enige controle makkelijk een auto met een kofferbak vol explosieven kunt oprijden. Of een hotel, waar het net zo makkelijk is om binnen te lopen. In de luchtvaart zitten we daardoor nu opgezadeld met schier ondoenlijke veiligheidsmaatregelen. Maar inchecken in een groot hotel? Lees verder
Koopjesjagen
Natuurlijk, ik klaag niet. Reisjournalist is een leuk beroep. Toch moet ik even iets rechtzetten, want zo rooskleurig als het lijkt, is het niet altijd. Lees verder
Naar een betere wereld
Het is geen goed nieuws, maar onze vakanties nemen 7,9 procent van de CO2 uitstoot van de totale Nederlandse economie voor hun rekening. Bijna net zoveel als de chemische industrie. Dat bleek uit een recent onderzoek van het onderzoeksbureau NRIT in samenwerking met de hogeschool van toerisme in Breda. Lees verder
Betrouwbare vliegmaatschappijen
Uit een onderzoek van de Europese brancheorganisatie AEA blijkt dat de KLM slecht scoort op het gebied van de afhandeling van bagage. Het eindigde op de een-na-laatste plaats. Er gaat wel meer mis bij de KLM. Lees verder
Arme rijken
Hoe snel kan de wereld veranderen? In deze reiscolumn verhaal ik over het wel en wee van reizen. Met name in het hoogste echelon. Al heel wat buitengewone zaken hebben hier de revue gepasseerd op hotel-, vlieg- en anderszins (zaken)reisgebied. Lees verder
Een klasse apart
Het is leuk om de weg te vragen aan de conciërge van het Ritz-Carlton hotel in Dallas, Texas. Hij legt het precies uit, geeft je de plattegrond en vraagt of je misschien vervoer nodig hebt. "Ja, een taxi graag", zei ik. "Of heeft meneer misschien liever de auto van het hotel? Die kost immers niets." Op zich is het al leuk dat de conciërge van zo'n super-de-luxe hotel op de kleintjes let, maar nog leuker is het wanneer die gratis hotelauto een spiksplinternieuwe vierdeurs Bentley blijkt te zijn. Dat is leuk voorrijden op de plaats van bestemming. Geeft de chauffeur je vervolgens een kaartje met het telefoonnummer van de House Car Service en zegt: "Belt u ons wanneer u klaar bent, dan komen we u ophalen." Lees verder
De Russen komen
Ze zijn de nieuwe lievelingen van de reiswereld. De hoop in bange dagen. Ze worden liefkozend Bric's genoemd (Brazilianen, Russen, Indiërs, Chinezen). Doordat hun economieën de pan uit rijzen, gaan ze massaal op reis. Lees verder
Capsulekamer
Het is even wennen, de nieuwe generatie hotels. Je checkt in en uit via een computer in de lobby. De kamers zijn net zo breed als het ruime - dat dan weer wel- tweepersoonsbed dat aan het einde van de ruimte tegen het raam staat. Lees verder
Techniek in hotels
Vertwijfeld belde ik de receptie van het Swissôtel The Bosporus in Istanboel. Het was half twee 's nachts en ik was net terug op mijn hotelkamer, na een diner in de stad. Ik had wel gedronken, maar ik was niet dronken. Ik ben ook niet achterlijk. En toch kreeg ik met geen mogelijkheid het licht uit, noch de airconditioning. Ik liep als een dolende ijsbeer van de hoofdschakelaar bij de deur, naar de lichtknopjes bij mijn bed, op het bureau, boven de minibar. Dan ging die weer aan en die weer uit, of floepten twee uit en drie andere weer aan. Ik probeerde de boardcomputer naast mijn bed. De muziek die het meisje had aangezet (zo gezellig als de gast terugkomt), wisselde van zender, maar ging ook niet uit. En de airconditioning blies maar door op volle sterkte. Lees verder
Het nieuwe St. Tropez
Het is toch eigenlijk wel curieus. De laatste veertig jaar (sinds Brigitte Bardot er neerstreek) is iedereen die een béétje geld heeft (of daarvoor wil doorgaan), een tikkie ordinair is en zichtbaar met zijn gouden Rolex bij zijn azuurblauwe zwembad wil zitten, bezig om van St. Tropez te maken wat het nu is. Een plek voor nieuwe rijken om er een huis te bezitten, of voor anderen om er tijdens de drukke zomermaanden neer te strijken om er in überstrandclubs als Club 55 veel te veel geld uit te geven voor de huissalade (die trouwens wel erg lekker is) in de hoop door anderen gezien te worden. Lees verder
Meer opinie
Manager laat werknemers onderpresteren
Een huishouden runnen kunnen we allemaal, van financiën tot HR. Waarom geven managers hun werknemers dan maar zo’n beperkte taak?
Arbeidsmobiliteit anders in publieke en private sector
Er bestaat nog steeds een waterscheiding tussen overheid en bedrijfsleven als het gaat om arbeidsmobiliteit. Terwijl er juist grote behoefte is aan mensen die vertrouwd zijn met beide werelden.
Ronald Meijers: best practice is boerenbedrog
Leidinggevenden en consultants putten bewust uit zinloze middelen om mensen in het gareel te houden.
Opkomende economiën zijn kans voor overnamemarkt
De fusie- en overnamemarkt mag dan sinds het uitbreken van de financiële crisis onder druk staan, kansen zijn er zeker ook. En die komen steeds vaker uit de opkomende markten. Lees verder
Cloud computing: opmars of ondergang van bedrijven
Cloud computing kan de ondergang worden voor bedrijven, omdat het IT-vakgebied er nog niet klaar voor is.
Stewardess
De Nederlandse Corporate Governance Code verwacht van aandeelhouders in Nederlandse beursvennootschappen dat ze zich gedragen als een steward. In Engeland is daarvoor in 2010 zelfs speciaal een Stewardship Code gepubliceerd.
Overheden zitten klem tussen wil en wet
Overheden moeten klantgerichter werken, maar ze moeten tegelijkertijd recht doen aan procedures en wetten. Een spagaat, maar geen onmogelijke. Lees verder
Verduurzaming van commercieel vastgoed
Verduurzaming van vastgoed is dé manier om verhuur- en verkoopbaarheid van panden te verhogen. Het resultaat van investeringen wordt na een paar jaar zichtbaar, maar er is ook direct rendement. Lees verder
Gebruik ook die rechterhersenhelft eens cfo!
Cfo’s moeten zich bij herstructureringen ontpoppen tot partner in change van de ceo. Maar dan moeten ze wel werken aan hun blinde vlek: het ‘menselijke vlak.’ Lees verder
