Dialoog tussen generaties

Management Scope special 'Dialoog tussen generaties' in samenwerking met de Missing Chapter Foundation is gepubliceerd bij Management Scope 02 2016.


Vraag het een kind

We staan in veel opzichten op een kruispunt, of het nu gaat om maatschappelijke uitdagingen zoals klimaatverandering en vluchtelingen, of de uitdagingen waarmee bedrijven massaal te maken hebben, zoals innovatie, nieuwe verdienmodellen en het spanningsveld tussen data delen en het respecteren van privacy. Bestuurders balanceren tussen resultaten op korte termijn en impact op lange termijn, tussen eigen koers varen en meebewegen.

De dilemma’s die ontstaan op dat kruispunt – welke afslag moeten we nemen en betekent kiezen automatisch ook verliezen? – draaien niet alleen om ons, maar juist ook om de generaties na ons. ‘Toekomstige generaties’, ‘het belang van onze kleinkinderen’ en ‘strategie 2050’ blijven echter holle frasen als we de mensen waarover we beslissen niet betrekken bij onze dilemma’s. Maar hoe? Heel simpel, door oprecht met hen in gesprek te gaan.

Kinderen houden ons een spiegel voor. Hun creatieve ideeën en logische vragen dagen volwassenen uit met nieuwe oplossingen te komen. En zijn kinderen niet ook de consument, medewerker én burger van de toekomst? In deze editie van Management Scope leest u wat de denkkracht van kinderen teweegbrengt en over de ervaringen van bedrijven en scholen die kinderen structureel laten meedenken.

Meer dan veertig organisaties leggen inmiddels hun strategische vraagstukken voor aan hun eigen Raad van Kinderen. Stuk voor stuk vraagstukken met impact op de samenleving. Samenwerken met een Raad van Kinderen vergt commitment van de organisatie; die legt verantwoording af door de kinderen te laten weten wat er met de adviezen en ideeën wordt gedaan.

De Raad van Kinderen levert altijd iets op. Naast concrete uitkomsten is alleen al het proces waardevol. Juist kinderen kunnen helpen bij het doorbreken van conventies en codes. Precies wat nodig is in deze tijd, waarin verandering centraal staat.
Zoals directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau Kim Putters in dit nummer schrijft: ‘Als kinderen van jongs af aan mogen meepraten over grote maatschappelijke thema’s, draagt dat bij aan een groter maatschappelijk besef en engagement bij de volwassenen van straks.’ Ik voeg daar aan toe: kinderen serieus nemen is geen nice to have, maar een need to have: zij krijgen straks te maken met wat wij nu beslissen.

De Missing Chapter Foundation (MCF) brengt werelden van kinderen en bestuurders, directieleden en commissarissen bij elkaar. Ze blijken elkaar perfect aan te vullen: volwassenen beschikken over kennis en ervaring, kinderen hebben verbeeldingskracht en zijn creatief. Zijn niet al deze competenties nodig voor toekomstbestendige besluiten?

You have to see it to believe it. Ik daag iedereen uit om dit zelf te ervaren.

Laurentien van Oranje, oprichter en directeur van de Missing Chapter Foundation