Raadsheer Joachim Fleury van de podiumkunsten

Raadsheer Joachim Fleury van de podiumkunsten

02-11-2010 | Beeld: Peter Bak | Tekst Jacqueline Hoefnagels

Joachim Fleury is advocaat én cultureel ondernemer. ‘Klagen dat de overheidsbijdrage krimpt helpt natuurlijk niet.'

Ik ben het zwarte schaap van de familie', aldus Joachim Fleury. Zijn moeder volgde de Gerrit Rietveld Academie en verdiende haar geld als naaister van toneelkostuums, zijn broers zijn filmmaker en computeranimator en zijn zus maakt theatervoorstellingen. Hij groeide deels op tussen de coulissen en toen hij in Londen en New York werkte ging hij jarenlang twee, drie keer per week naar het theater.

Advocaat Fleury
Zelf mag hij dan de enige van het gezin zijn die geen artistiek talent heeft , Fleury is weer goed in andere dingen. Advocaat zijn. Bemiddelen, regelen, zorgen dat plannen tot stand komen. Deze talenten zet hij graag in om op zijn eigen manier bij te dragen aan de podiumkunsten. Daarom zit hij in het bestuur van het Holland Festival en van het Londense danstheater Sadler's Wells en is hij sinds mei dit jaar secretaris van de Nederlandse Associatie voor de PodiumKunsten (NAPK), het resultaat van de fusie tussen de belangbehartigers van dansgezelschappen, theatergezelschappen en orkesten.

Clifford Chance
Fleury (48) werkt bij Clifford Chance en begeleidde onder meer de overname van Endemol en VNU. Hij is nog steeds sectiehoofd, maar het schrijven van contracten in het holst van de nacht had hij op een gegeven moment wel gezien en dus werd hij twee jaar geleden parttime partner. Nu reist hij een derde van zijn tijd over de aardkloot voor kantoor en verder leeft hij afwisselend in Londen (Engelse vriendin) en Amsterdam. Als het meezit is hij de helft van zijn tijd druk met particuliere participaties in kleine bedrijven, met duurzame horeca en met cultureel ondernemen.

Cultuuromslag
In ons land wordt zo'n tachtig procent van de kosten van de podiumkunsten door de overheid betaald. Nog wel. Amerika is het andere uiterste. ‘Daar zit het in de cultuur dat mensen die wat beter verdienen, uit eigen middelen bijdragen aan de kunsten - giving back. Engeland zit daar tussenin en wij kunnen veel leren van de manier waarop het daar wordt geregeld.

Ik streef bijvoorbeeld naar een betere regeling om culturele gift en te kunnen aftrekken voor belasting. Niet dat ieder podium de naam van een donateur moet dragen, maar er zijn zat mensen en bedrijven die graag willen geven.' Zelf doet hij dat al jaren. ‘Het probleem is alleen dat het in ons land niet direct bij gezelschappen opkomt hierover na te denken. Terwijl lijdzaam klagen dat de overheidsbijdrage krimpt natuurlijk niet helpt.'

Neven functie

Fleury vindt de houding in ons financieel ‘verwende' kunstenwereldje soms verbijsterend. ‘Ik probeer al een jaar tot een afspraak te komen met het hoofd fondsenwerving van een Amsterdams toneelgezelschap. Die persoon blijkt er niet te zijn, het is al die tijd een vacature. Uiteindelijk mag ik komen praten met de artistiek directeur, terwijl die zijn tijd juist zou moeten besteden aan mooie dingen maken. Nog een voorbeeld: op recepties kwam ik voortdurend de zakelijk leider tegen van een dansgezelschap. "Bél mij toch", zei ik steeds. Hij zei dan ja maar deed het niet.

Don Quichot
'Ze denken het niet nodig te hebben. Maar de overheid trekt zich toch echt terug. Er moet een cultuuromslag komen, of men wil of niet. Want dan kan er juist nog meer moois en geks op de planken komen. Kijk maar naar Londen. Aan Fleury zal het niet liggen. ‘Bij Clifford Chance noemen ze mij wel eens Don Quichot, omdat ik graag tegen windmolens vecht. Maar er is een verschil: ik krijg namelijk regelmatig zo'n windmolen om.'

Lees ook:
> Kunst van 645 miljard euro
> Biografie Tom de Waard, advocaat Clifford Chance
> Peter Wakkie nieuwe commissaris TomTom
> Ivo Opstelten interviewt Emily Ansenk, directeur Kunsthal
> Peter Berdowski en Ben Vree: ‘De kunst is om vooral rustig te blijven'

Management Scope Rankings

Bekijk hier alle rankings die Management Scope jaarlijks samenstelt.

Meer achtergrond artikelen

magazines_artikelen/Drift04k.jpg

'Het gaat om het nastreven van meesterschap'

Fred van der Drift dompelt zich graag onder in de filosofie om zijn geest scherp te houden. ‘Ik kom in een staat van verwondering.’ Hij sport ook regelmatig.

lees artikel
magazines_artikelen/Klimaatakkoord10v.jpg

Martijn Broekhof en Gertjan Lankhorst over het Klimaatakkoord: 'De sfeer is gekanteld'

Het kabinet wil dat de totale uitstoot in Nederland in 2030 48,7 megaton CO2 minder bedraagt dan in 1990. Is dat haalbaar? Waarschijnlijk niet, constateerden het Centraal Planbureau en het Planbureau voor de Leefomgeving dit voorjaar in hun doorrekeningen van het ontwerp van het Klimaatakkoord. De voorgeschiedenis is bekend: voor dit akkoord werden aan vijf klimaattafels – industrie, gebouwde omgeving, elektriciteit, mobiliteit en landbouw – maatregelen uitgewerkt. De energiesector kan de grootste besparing realiseren: doel is een reductie van 20,2 megaton, met name omdat de capaciteit van hernieuwbare energie de komende jaren naar verwachting sterk toeneemt. Na de energiesector heeft de industrie de grootste reductie-opgave: hier wordt het beoogde doel van 14,3 megaton gezien als erg ambitieus. 

lees artikel
magazines_artikelen/Sengers-Balans09v.jpg

'Na het sporten is het makkelijker dingen anders te bekijken'

Marloes Sengers sport met een personal trainer en zoekt daarbij bewust de grenzen op. Steeds een stukje verder, steeds een stukje beter. Dat vindt ze ook bij haar rol als HR-directeur passen. ‘Goed voorbeeld doet volgen.’

lees artikel
Management Scope

Geïntereseerd in Management Scope?

Maak kennis met het magazine via een proefabonnement: 3 edities voor €18,- of 6 edities voor €36,-

Vraag een proefabonnement aan
facebook