Banken, zet die gouden kooi eens open

Auteur: Hans Crooijmans | 31-10-2006

Banken, zet die gouden kooi eens open
ABN AMRO is nog te ver verwijderd van zijn eigen rendementsdoelstellingen en voert daarom de zoveelste reorginisatie door, dit keer op het hoofdkantoor. Tijd om te gaan sleutelen aan arbeidsvoorwaarden?

Sprak laatst met iemand die met groot enthousiasme voor ABN AMRO in Rusland werkt. Op de vraag of hij niet liever dichter bij het vuur zou zitten, op het hoofdkantoor in Amsterdam bijvoorbeeld, klonk het heel gedecideerd: 'Nee! Hier kun je groeien, nieuwe dingen doen. In Nederland is het vooral bezuinigingen managen en consolideren.' Goed bekeken. En deze bankier hoeft bovendien niet te vrezen dat hij tot de 'meer dan 500 medewerkers' behoort die ABN AMRO op het hoofdkantoor laat afvloeien - al zal dat wel weer gebeuren met fraaie regelingen. Vijf jaar geleden in 2001 had ABN AMRO in Nederland nog bijna 37.000 mensen in dienst. Eind 2005 waren dat er al 10.000 minder en het einde van die afkalving is niet in zicht. Deels komt dat doordat de bank diensten (zoals automatisering) uitbesteedt. Maar vooral gingen er veel functies verloren doordat bijvoorbeeld lokale kantoren werden gesloten. Toch kan en moet het volgens ABN AMRO in Nederland beter, net als in de rest van Europa (waar verlies wordt geleden), de Verenigde Staten en nu dus ook op het hoofdkantoor.

Het grote probleem begint meestal met een k: kostenbewaking. Tegenover snel oplopende uitgaven - bijvoorbeeld aan automatisering en prestatiebonussen - staan te langzaam groeiende inkomsten. Dat vertaalt zich in een te hoge efficiencyratio (de verhouding tussen lasten en baten). De laatste vijf jaar schommelt die ratio bij ABN AMRO als geheel tussen de 68 en 74 procent (dit jaar: 68,7). Andere grote Nederlandse banken doen het trouwens niet veel beter. Ter informatie: bankiers voelen zich gewoonlijk pas bij een percentage van 65 procent of minder echt comfortabel. Ook nu weer zegt de bank zich te zullen gaan 'focussen', 'vereenvoudigen' en 'meer nadruk te leggen op productiviteit'. Er wordt niet hard genoeg gewerkt, betekent dat laatste. Waarom? De financiele sector houdt er waarschijnlijk een andere cultuur op na dan bijvoorbeeld detailhandelsketens, it-bedrijven of uitgeverijen, waar managers scherper op kosten letten en niet bang zijn het gros van hun medewerkers flink achter de vodden te zitten. Simpel gezegd: bankpersoneel wordt nogal verwend. Beste bewijs: wie er eenmaal werkt, wil doorgaans nooit meer uit dat wereldje weg. Wat wil je? Mooi kantoor, regelmatige werktijden, keurige omgeving, in de regel niet al te veel stress. En vooral: uitstekende arbeidsvoorwaarden. 'Moet ook', zeggen banken dan altijd, 'met goede arbeidsvoorwaarden trekken we goede mensen aan'. Ja, ja. Maar alleen al vanwege salaris, pensioenvoorziening, bonussen en hypotheekrentekorting denken mensen - zeker ook degenen die niet zo goed zijn als de bank aanvankelijk wel dacht - drie keer na voordat ze deze gouden kooi verlaten. Maar of het voor banken gezond is, zo'n situatie? En waarom omarmt Rijkman Groenink niet direct het idee van Ahold-bestuurder Peter Wakie om juist de beter betaalden makkelijker te ontslaan

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie