Afweergeschut tegen China? Dat bent u zelf!

De Amerikanen weten daar alles van. Meer dan 10% van de Amerikaanse staatsschuld is in Chinese handen. Deze in stilte verworven machtspositie geven de Aziaten steeds meer het recht om eisen te stellen tijdens handelsconferenties. De Amerikaanse protectiepoort schuift steeds verder open. Het handelstekort met de Aziatische tijger is opgelopen tot meer dan 140 miljard dollar. Uncle Sam staat met zijn duim in zijn mond als hij de deur weer een stukje moet opendraaien. De Nederlands-Chinese verhoudingen zijn nu nog gunstig. Elk Nederlands gezin heeft de laatste jaren 300 euro bespaard doordat we Chinese goederen, zoals electronica en textiel, tegen dumpprijzen konden inslaan. De dienstensector in Nederland, goed voor driekwart van de werkgelegenheid, groeit met een gezellige halfprocentpunt per jaar, mede dankzij China. Het Centraal Plan Bureaurekende onlangs uit dat er 23.000 banen zijn ontstaan door de economische groeistuipen in China. Nederland is door zijn geografische ligging het distributiecentrum van Europa, en kan de bedrijvigheid uit het Verre Oosten nog een paar jaar flink uitbuiten. Maar deze voorsprong is tijdelijk, waarschuwde Nout Wellink, de DNB-baas: 'Dit kan in de toekomst veranderen als de scholingsgraad van de Chinese bevolking stijgt. Net als Japan in het verleden zou China zich dan meer op hoogwaardige industrie en diensten kunnen gaan richten.' Ai, ai, wat dan? Niet verder inslapen en ons richten op de kracht van onze eigen industrieën. Die ontwakende tijger is misschien sterk, maar hij is nog steeds betrekkelijk dom. Met forse investeringen in innovatie en scholing kan het vrije Westen zich nog best verweren tegen het hongerige beest. Maar dan moeten we dat wél doen. The Economist somberde onlangs dat Amerika op technologisch gebied al bijna een Tweede Wereldland is geworden, aangezien de vooruitgangscowboys meer tijd besteden aan boekhouden dan aan geld verdienen. 'The problem is not only Sarbanes-Oxley (de Amerikaanse code Tabaksblatt), they argue. Aggressive investigations by Eliot Spitzer forced the financial industry into settlements that curbed innovation as well as sharp practice. Federal regulators, desperate to keep up with the New York attorney-general ran amok. Class-action lawyers have been allowed to wield too much power, and shareholders too little.' Pijnlijk raak. Ook in Nederland leidt de terreur van de regels en de opsporingsmanie van de AFM en de NMa tot bureaucratische strafexpedities die elke lust tot eigen initiatief ontmoedigen. Het Stork-drama, waarbij de directie jammert veel tijd kwijt te zijn met het wegjagen van twee hedge-funds, geeft aan dat de prioriteiten verkeerd liggen. Wie lacht daar in het Oosten