Anonieme beleggers
Het initiatief van DSM om, als eerste, trouwe aandeelhouders meer dividend te geven, is niet alleen genomen omdat het chemieconcern graag aandeelhouders aan zich wil binden. Net zo belangrijk is het om te weten wie hun aandeelhouders nu eigenlijk zijn. In Nederland zijn aandelen uitgegeven aan toonder en niet centraal geregistreerd, zoals in het Verenigd Koninkrijk. Alleen de banken beschikken over de informatie, maar mogen die niet doorvertellen.
Toch willen ondernemingen maar al te graag weten wie welk belang in hun bedrijf heeft. Ze gruwen van de onaangename verrassing die VNU vorig jaar werd bereid toen ineens een belegger, die via fondsen bijna vijf procent had aangekocht, de aanval op het concern inzette.
Daarom sturen bedrijven proxy solicitors op pad, die beleggers benaderen om te vragen hoe groot hun belang in de onderneming is en hoe zij denken over de strategie van het management. Grote vermogensbeheerders aarzelen echter zich zomaar bloot te geven. Informatie over hun belangen is immers concurrentiegevoelig.
"Wij willen zeker weten dat onze informatie vertrouwelijk wordt behandeld", zegt Annette van der Krogt, lid van het corporate governance team van ABN Amro Asset Management. Zij is in principe bereid ondernemingen te helpen met de identificatie van hun aandeelhouders, maar denkt dat er een betrouwbaar registratiesysteem moet komen, wellicht via een notaris.
Wat wil de aandeelhouder in ruil voor het vrijgeven van zijn identiteit? Extra dividend, zoals van DSM, is natuurlijk welkom. Maar institutionele beleggers die hun aandeelhoudersrechten serieus gebruiken, vinden een soepeler contact tussen aandeelhouder en onderneming belangrijker. "De stukken voor de aandeelhoudersvergadering kunnen eerder verstuurd worden" zegt Van der Krogt. "Maar vooral de dialoog kan beter verlopen. Wij verwachten dat wij als aandeelhouder eerder en beter zullen worden geconsulteerd, bijvoorbeeld over gevoelige punten als het beloningsbeleid. Daar hebben beide partijen voordeel van."