Blij op de Hei?
In het bedrijfsleven zijn dergelijke 'heisessies', al dan niet door een buitenstaander gefaciliteerd, heel gebruikelijk. Met je directieteam of staf er af en toe tussenuit, geen jasje-dasje, geen strakke agenda's of vaste pikorde aan de gesprekstafel, mailtjes en mobieltjes alleen 's avonds op de hotelkamer. Even stilstaan bij al het eigen rennen en draven, gelegenheid tot bezinning over positie en ontwikkeling van het bedrijf, de eigen bijdrage daaraan of de wijze waarop wordt samengewerkt. Zulke bijeenkomsten, letterlijk en figuurlijk weg van je werk, kunnen inderdaad bijdragen aan het doorbreken van vaste denk- en rolpatronen en de juiste omstandigheden scheppen om in besloten kring open en constructief met elkaar van gedachten te wisselen over zaken die er wezenlijk toe doen.
Maar waar de politiek Beetsterzwaag als soortnaam voor dergelijke overlegvormen lijkt te ontdekken, zie je het bedrijfsleven juist weer terugkomen van heisessies, strategieretraites of teambuilding bijeenkomsten buitenshuis. In de hectiek van deze wereld kan je namelijk niet meer volstaan met slechts een enkele time-out per jaar om te reflecteren op beleidsvoering, bedrijfsprocessen of externe omstandigheden. In plaats daarvan wint de gedachte terrein, dat dergelijke time-outs vast onderdeel, en voor topmanagers zelfs het belangrijkste onderdeel, van het werk moeten vormen. Strategie- en organisatieontwikkeling, markt- en klantbenadering, alliantievorming en zo meer: het zijn dynamische en continue processen die een beslag doen op het vermogen van managers om tegelijkertijd het hoofd in de wolken te steken als de voeten ferm op de grond te houden: reflectie en actie om en om. 'De hei' staat dan ook steeds meer synoniem voor een dagdeel per week of een uur per vergadering voor bezinning samen met de collega's