Buitenlandse vrouwen doen het wel goed
'Ik heb niet het eeuwige leven', zo motiveerde eurocommissaris Neelie Kroes haar pleidooi voor de toevoeging van een diversiteitparagraaf aan de code-Tabaksblat. Haar geduld is op. Na jarenlang duwen en trekken, bekleden vrouwen nog steeds maar vier tot zes procent van de bestuursposities en commissariaten in het bedrijfsleven en staan er in de raden van bestuur van de AEX-bedrijven tegenover 106 mannen slechts vier vrouwen. 'Het wordt tijd dat er minder wordt gepraat en meer wordt gedaan,' vindt Kroes. Of, in onvervalst Rotterdams: niet lullen, maar poetsen.
Zowel in de VS als in Zweden houdt de overheid zich actief bezig met het stimuleren van diversiteit. Dat heeft nadelen: de Amerikaanse programma's voor positieve actie leiden gemakkelijk tot een afvinkcultuur en de Zweedse equality plans worden vooral geschreven om de media tevreden te stellen. Maar het plaatst het onderwerp wél onontkoombaar op de agenda. Dat zou dan ook de belangrijkste meerwaarde zijn van een diversiteitparagraaf in de code-Tabaksblat. Laat bestuurders en commissarissen maar uitleggen waarom het ze weer niet is gelukt een vrouwelijke bestuurder te benoemen. Wie weet, kiest beleggersvereniging Eumedion dan binnenkort het thema diversity voor de jaarlijkse speerpuntenbrief, de vragen op de aandeelhoudersvergadering en de onderonsjes met het management. De onvermijdelijke naming & shaming in de media zal eveneens voor meer diversiteitsdiscipline zorgen. Samen kunnen rendement en reputatie een breekijzer vormen om de deur van de bestuurskamers verder open te krijgen. En dat effect reikt veel verder dan alleen die 160 beursfondsen waarop de code van toepassing is. Het volledige artikel van Marike van Zanten, met kaders van Irene Schoemakers kunt u vanaf vrijdag 2 februari lezen in het februarinummer van Management Scop