Nieuws uit China is nieuw

Deze week kijkt de wereld weer naar China, als de drieduizend leden van het Nationale Volkscongres bijeenkomen in de Grote Volkshal. Inhoudelijk wordt er weinig van verwacht - applaus zal het hoofdingrediënt zijn van de bijeenkomst. Opvallend is wel een nieuwe wet die het eigendomsrecht steviger zal vastleggen - een belangrijke stap van communisme naar kapitalisme. Verder zal er in de wandelgangen door de gedelegeerden gemopperd worden over de enorme valutareserve van China (al meer dan duizend miljard dollar, vooral in Amerikaanse obligaties), die niet wordt gebruikt voor investeringen in China. Desondanks zal de wereldpers het congres beter volgen dan ooit. China is de vierde economie van de wereld (misschien ondertussen al de derde, wie zal het zeggen?), het powerhouse van de toekomst. Dus alles wat Chinees is, is hot. Dat is wel eens anders geweest. Nog niet zo lang geleden werd China door de financiële pers slechts vanuit de ooghoek gevolgd. De belofte van een economische supermacht had het land altijd wel, maar over een belofte kun je misschien een of twee keer per jaar een leuk achtergrondverhaal schrijven. Nieuws is wat anders. Ik heb aan de hand van het archief van het Financieele Dagblad (FD) gekeken wanneer de media-aandacht voor China begonnen is. Tussen 1985 en 1992 verschijnen er in het FD zo'n 300 tot 400 artikelen per jaar waarin China voorkomt. Vooral tijdens de omwentelingen in Oost-Europa is de aandacht voor China gering. In 1990 en 1991 ligt het aantal artikelen maar net boven de 200. Gedurende de rest van de jaren negentig loopt de belangstelling wel wat op, tot zo'n 800 artikelen per jaar, maar veel groei zit er niet in. In de eerste drie jaar van deze eeuw blijft de teller steken onder de 1000 artikelen. In 2003 wordt die grens moeizaam genomen. Pas in 2004 ontbrand de aandacht voor de Chinese economie, met meer dan 1700 artikelen. De afgelopen twee jaar ligt het aantal rond de 2000. De score van de eerste twee maanden van dit jaar, voorspelt een soortgelijke uitslag voor heel 2007.  Gecorrigeerd voor het totale aantal artikelen dat in het FD verscheen (dat sinds 1985 ongeveer verdubbelde) is de trend nog duidelijker. Tot aan 2003 ligt het percentage artikelen waarin China voor komt rond de 2 -3 procent, met zelfs een daling na de Aziëcrisis in 1997. Pas in 2003 stijgt dat naar ruim 5 procent. In 2006 loopt het percentage op naar meer dan 8.  De mediahype rond China is dus pas enkele jaren oud. Anders gezegd: voor de financiële pers is China een nog relatief onontgonnen terrein. De Chinezen zullen ons daarom nog wel vaker voor verrassingen stellen. Hopelijk leidt dat niet elke keer tot wereldwijde koerscorrecties