Regering straft onterecht elektriciteitsbedrijf

Regering straft onterecht elektriciteitsbedrijf

Auteur: Mathijs Bouman | 16-01-2007

Eurocommissaris Dimas keurt het Nederlandse CO2-reductieplan af, omdat het niet streng genoeg is voor vervuilende bedrijven. Hij had het ook kunnen afkeuren vanwege de volstrekt onzinnige strafmaatregelen die er in staan.


De Nederlandse regering wil elektriciteitsbedrijven straffen omdat ze precies doen wat er van hen verwacht wordt. Bij de start van de Europese handel in CO2-emissierechten, kregen alle bestaande vervuilers gratis een eerste hoeveelheid vervuilingsrechten. De bedoeling is dat zij daarin onderling handelen. Een bedrijf dat meer wil vervuilen, moet eerst vervuilingsrechten kopen van een bedrijf dat rechten over heeft. Zo komt er kunstmatig een prijs voor CO2 tot stand. Vuile producten worden duurder dan schone, en het marktmechanisme helpt bij de oplossing van het klimaatprobleem.


Ook de Nederlandse energieproducenten kregen gratis een hoeveelheid emissierechten. Vorig jaar ontstond er grote onrust onder de Haagse politici toen bleek dat de energiebedrijven de prijs van CO2-rechten doorberekende aan de afnemers. 'Diefstal', schreeuwde Den Haag. Gratis rechten zouden niet mogen leiden tot hogere prijzen. De extra winst die de energiereuzen dankzij de illegale doorberekening maakten, zou moeten worden afgepakt. Dat is precies wat het CO2-reductieplan 2008-2012 van de ministers Joop Wijn (EZ) en Van Geel (VROM) beoogt. Energiebedrijven krijgen in dat plan een strafkorting van 15 procent op de nieuwe rechten, vanwege het 'doorberekenen van de prijs van een broeikasgas emissierecht in de prijs van elektriciteit voor de eindgebruikers hoewel de emissierechten door de overheid gratis worden toegewezen.' Dat klinkt logisch en rechtvaardig, maar het is klinkklare onzin. Doorberekenen van de gratis rechten in de prijs is juist in het algemeen belang. Natuurlijk zorgt het voor een winststijging voor energieproducenten. Maar wat wil de regering dan? Dat de elektriciteitsbedrijven de gratis rechten gratis doorgeven aan de afnemers? Dan zou er van marktwerking op de CO2-markt geen sprake meer zijn. De bedoeling is toch juist om vuile producten (in dit geval vuil geproduceerde elektriciteit) minder goedkoop te maken? Bovendien: op het moment dat de gratis rechten bij de bedrijven op de balans staan, zijn ze niet langer gratis. Gebruik ervan brengt in economische termen echte kosten met zich mee, te weten de potentiële opbrengst bij verkoop van de rechten op de CO2-markt. Het is deze marktwaarde die de energiebedrijven bij hun prijsbepaling moeten gebruiken. Iedere andere afweging zou bedrijfseconomisch onzinnig zijn. Niet-doorberekenen zou zelfs tegen het algemene belang in gaan. Want zoals de Britse wiskundige en econoom Frank Ramsey al in 1927 (!) bewees, is het 'sociaal optimaal' voor een economie wanneer bedrijven, bij het bepalen van hun prijzen, uitgaan van wat het zou kosten op één eenheid extra te produceren (de zgn. marginale kosten). Dit bedrag maal een mark-up is de optimale prijs. Optimaal voor de winst van het bedrijf, maar ook voor de economie als geheel. Iedere andere prijs (dus ook een die rekening houdt met in het begin gratis uitgedeelde rechten), leidt tot minder winst voor het bedrijf en minder welvaart voor iedereen. (Voor de fijnproevers: op Wikipedia staat een keurig wiskundig bewijs van Ramsey's stelling.

Management Scope Rankings

Bekijk hier alle rankings die Management Scope jaarlijks samenstelt.

Management Scope

Geïntereseerd in Management Scope?

Maak kennis met het magazine via een proefabonnement: 3 edities voor €18,- of 6 edities voor €36,-

Vraag een proefabonnement aan

Meer opinie

scopist_posts/originals/modern-governance06v.jpg

Tijd voor moderne governance: van data naar inzicht

Digitalisering blijft in bedrijven nog te vaak steken bij het productieproces. Hoogste tijd om ook de strategische besluitvorming hierbij te betrekken. Een proces waarin volgens Jesse Thiel, country manager Benelux & Austria van Diligent, een proactieve rol voor de company secretary is weggelegd: ‘Hij of zij kan de sleutel zijn tot het succes van morgen.’

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Doppen0619k.jpg

Mooier zonder das

Wat hebben we toch tegen de das? Het woord stropdas gebruiken we al een tijdje niet meer, dat klinkt oubollig. En strop klinkt ook allesbehalve motiverend. De das is traditioneel gezien het sluitstuk van een formele uitstraling in een hiërarchische omgeving. In deze betekenis begrijp ik dat de das uit onze maatschappij geëvolueerd wordt. We willen meer gelijkwaardigheid op de werkvloer, niemand zegt immers nog ‘u’ tegen zijn of haar baas. 

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Karssing0619k.jpg

Succes als valkuil

Ceo’s worden steeds vaker weggestuurd vanwege integriteitskwesties zoals fraude, omkoping, handel met voorkennis en seksueel ongewenst gedrag, aldus de CEO Success Study van zakelijk dienstverlener PwC. Inmiddels wordt van 1 op de 20 ceo’s afscheid genomen vanwege grensoverschrijdend gedrag: dat is een wereldwijde stijging van 36 procent in de afgelopen vijf jaar. Waarom gaan ceo’s over de schreef? Is het hebzucht? Narcisme? Financiële druk? Een slecht ontwikkeld moreel kompas? Dat kan allemaal een rol spelen. Maar ook succes kan een valkuil zijn! 

lees artikel
facebook