À la Dood in Venetië

À la Dood in Venetië

Auteur: Ivo Weyel | 29-07-2008

Als reisjournalist wordt me altijd gevraagd wat mijn favoriete land is. Of stad. Of hotel. Dan zeg ik altijd dat ik dat niet weet, omdat niets met elkaar is te vergelijken. Dat was tot vorige week.
Nu weet ik wel beter. Althans, wat hotel betreft. Op 1: hotel Bristol in Parijs. Of eigenlijk (aangezien chique hotels altijd een lidwoord aan zichzelf toevoegen): Le Bristol. Natuurlijk heeft Parijs dure hotels zat. Ritz, George V, Meurice, Plaza Athenée, het rijtje dat zich -behalve dat lidwoord - ook het predikaat Les Palaces heeft toegekend. Maar het Bristol is toch net even anders. Al is dat moeilijk onder woorden te brengen. Het heeft ten dele te maken met de veranderende tijden. Je ziet tegenwoordig nauwelijks meer ergens chique families aan de balie, met keurig opgevoede kindertjes die vóór eten met hun nanny. À la Visconti's film Dood in Venetië. Of intens keurige verweduwde gravinnen die in hun rolstoel worden voortgeduwd door hun getrouwe dame de compagnon. Het zijn vooral zakenlui (niet dat die niét net kunnen zijn natuurlijk, maar u begrijpt wat ik bedoel) en schatrijke Arabieren en - we scheren ze voor het gemak even allemaal over één kam - Russen, die er logeren. Zo zit het Ritz vol Russen en het George V vol congressen. Het Bristol ademt echter nog het meest van allemaal de sfeer van Proust. Hier wordt weinig gepocht en gebrald op de dikke tapijten. Het geklater van zilveren lepeltjes in theekopjes overstemt hier nog het geschreeuw in mobiele telefoons. Hysterische celebrities krijgen hier ook geen poot aan de grond. Ooit kwam ik er operadiva Jessey Norman tegen in het zwembad. Gekleed in een groot zwart badpak met een torenhoge zwarte turban op het hoofd was ze heftig aan het watertrappelen, zo heftig dat ik dacht dat het een golfslagbad was. Toen ik mijn teen in het water zette, hield ze direct op met tsunami's maken, wenste me goedlachs goedemiddag en begon ze heel rustig en kalm baantjes te trekken. We hebben zelfs nog even gekeuveld. Dat soort beroemdheden komt er dus.
Maar afgelopen week gaf de doorslag. Ik verliet het hotel met mijn oude vader die slecht ter been is. Wachtend op de taxi, klapte hij zijn wandelstok met ingebouwd krukje uit, en wachtte tot de portier er een had gevonden. Intussen kwamen in volle vaart vier zwart geblindeerde dikke Mercedessen aan die met piepende remmen voor het hotel stopten. Uit alle deuren sprongen veiligheidsmannen die onze weg - en die van de taxi - versperden. Dicht gesluierde dames stapten uit. Ho ho, gebaarde de portier, duwde de verbouwereerde mannen opzij, vertelde de dames even te wachten en leidde mijn vader dwars door de opgewonden meute heen naar de taxi. Kijk, zo'n service bedoel ik nou. Dat maakt een hotel tot wat het is.
Dat hij een klein leugentje verzon en zei dat het diplomaten waren (quod non, ik zag nergens een diplomatennummerbord), nam hem alleen maar nog meer voor me in. Alsof hij zich ervoor schaamde dat nu ook schreeuwerige rijkaards met hun entourage zijn Bristol kwamen bevuilen. "Ze komen alleen lunchen", zei hij nog. Klinkt als: "geen zorgen, ze blijven niet slapen".
Waarom is het Bristol nog meer mijn favoriet? Omdat het de gasten de meest onpretentieuze autootjes ter beschikking stelt, Granny Smith-groene Smartjes, voor een schamele tien euro per drie uur, om mee te shoppen of te toeren. Toch veel leuker dan een posh limo? Omdat ze het aanpalende hoekpand erbij hebben gekocht (eind dit jaar af), met dertig kamers en suites, waarvan sommige met uitzicht op de Eiffeltoren. Omdat hun kopjes warme chocolade licht naar sinaasappel smaken. Omdat er kamers zijn met twee badkamers (his and hers). Omdat ik er ooit een T-shirt vergat en dit pas door had toen het een week later gewassen en gestreken per post bij mijn huisadres werd afgeleverd. Omdat een goede vriendin ooit een compliment maakte over de bloemstukken in de lobby en ze bij het uitchecken een tuiltje meekreeg. Daarom.
facebook

ManagementScope.nl gebruikt cookies

Accepteer alles
Voorkeuren

Basis

Basis cookies:
Scope Business Media anonimiseert de data van personen die op de site terechtkomen. Hierdoor heeft managementscope.nl nauwelijks persoonlijke data van onze websitebezoekers in beheer en mogen wij selecte datapunten verzamelen die geenszins aan u als persoon te koppelen vallen. Onder noodzakelijke cookies vallen alle datapunten die Scope Business Media gerechtigd is om te plaatsen zonder expliciete toestemming van de bezoeker. Dit betreft enkel volledig geanonimiseerde data die noodzakelijk is voor het functioneren van de site.

Compleet (aanbevolen)

Overige cookies, bij het kiezen voor ‘compleet’:
Onder de noemer ‘Overige cookies’ vallen cookies waarvoor wij expliciet toestemming van u nodig hebben. Hieronder vallen bijvoorbeeld onze marketing cookies die wij tevens volledig anonimiseren. Deze cookies zijn echter wel essentieel voor Scope Business Media, om ervoor te zorgen dat managementscope.nl kan blijven voortbestaan als site.

Cookie- en privacyverklaring

Gebruik alleen basiscookies
Gebruik complete cookies (aanbevolen)