"Hotels nog steeds onvoorbereid op aanslagen"

Auteur: Ivo Weyel | 02-06-2009

Ik heb nooit begrepen waarom terroristen zich altijd fixeren op vliegtuigen. Waarom nooit een aanval op een trein? De Eurostar door de tunnel naar Engeland bijvoorbeeld, waar je zonder enige controle makkelijk een auto met een kofferbak vol explosieven kunt oprijden. Of een hotel, waar het net zo makkelijk is om binnen te lopen. In de luchtvaart zitten we daardoor nu opgezadeld met schier ondoenlijke veiligheidsmaatregelen. Maar inchecken in een groot hotel?


En toen was er de aanslag op het Taj hotel in Mumbai. De wereld was geschokt. Maar heeft dat veranderingen teweeg gebracht in de hotelwereld? Niet of nauwelijks. Oké, er wordt nu links en rechts wel over gesproken en vergaderd en bekeken wat er in de toekomst misschien beter zou kunnen, maar daden zitten nog niet in de planning. Laat staan dat er gemeenschappelijk nieuwe veiligheidsregels worden gesteld.

Maatregelen tegen aanslagen bij lange na niet genoeg
Volgens John Fannin, CEO van www.safeplace.com, wat de enige internationale organisatie is die onafhankelijke veiligheidsaccreditaties toekent, zijn hotels nog steeds compleet onvoorbereid. Hier en daar wordt wel een extra security man bij de ingang neergezet of een camera geïnstalleerd, maar dat is bij lange na niet genoeg. Volgens hem - en vele anderen, zoals Peter Greenberg, schrijver van de hotelbijbel Secrets from the Travel Detective - kunnen kleine dingen al een wereld van verschil maken.

Bagage wordt niet gecontroleerd
Zoals het afschaffen van de checkroom voor bagage, waar je bij het uitchecken je koffer kunt laten opslaan.  Wat is er eenvoudiger dan het hotel verlaten en een koffer met tijdbom daar achter te laten? De bagage wordt immers niet gecontroleerd. Liften die alleen opereren met gebruik van de kamercomputerkaart helpen ook al een stuk. Of de auto’s niet meer tot pal voor de ingang laten doorrijden.

Bang voor verlies klandizie
Maar hotels zijn bang; niet zozeer bang voor terroristen, als wel bang voor het verlies van klandizie. Want zou het niet vreselijk zijn als de plek waar een mens zich bij uitstek welkom wil voelen - het hotel dus - ineens verandert in een onneembare vesting waar je bij de ingang door een veiligheidspoort moet, je bagage wordt gescand en je schoenen, riem en horloge moet uitdoen?

Reiziger moet voor eigen veiligheid zorgdragen
De Cornell University School of Hotel Administration - een autoriteit in hotelzaken - onderzocht meerdere grote hotelketens en kwam ook tot de conclusie dat geen enkele keten de eerste stap hiertoe durft te zetten, uit angst dat hun klanten elders heengaan. Alleen door een gezamenlijke aanpak kan het bijna paradoxale probleem worden aangepakt. Tot die tijd is het vooral aan de reiziger zelf om zoveel mogelijk voor de eigen veiligheid zorg te dragen.


Tips voor meer veiligheid in hotels
De paar tips die daarbij kunnen helpen, zijn eigenlijk minimaal. Volgens Robert Grenier, een voormalige CIA-agent die zich heeft gespecialiseerd in hotelveiligheid, kan men het beste de bekende, internationale hotelketens mijden. Terroristen zullen hun pijlen niet zo snel richten op kleine, zelfstandige (boetiek)hotels. Kamers op de begane grond, of op de zevende verdieping en hoger kunnen het beste gemeden worden; beneden is het te gemakkelijk om binnen te dringen en boven de zevende is het doorgaans lastiger om via brandtrappen of andere vluchtwegen snel het hotel te verlaten.

In paniek het thuisfront bellen
Je gedeisd houden is ook zo’n min of meer vage tip die kan helpen. Dat betekent niet vanuit de hotelkamer bellen met je (traceerbare) mobiele telefoon; in Mumbai wisten de terroristen de slachtoffers snel te vinden toen zij, verborgen in de kelder, het thuisfront per mobiel opbelden en in paniek vertelden: ‘We’re in the basement!’. Ook is het verstandig hotels met ondergrondse parkeergarages links te laten liggen; wat is makkelijker om daar een auto vol met explosieven achter te laten?

Grootste gevaar is vergetelheid
Maar het grootste gevaar - meent John Fannin - ligt in de vergetelheid. Na de aanslag in Mumbai zijn er dan wel gesprekken op gang gekomen, maar de kans is groot dat die snel weer verstommen. Dat gebeurde namelijk ook na alle eerdere aanslagen op hotels. En dat is al een hele lijst, ook al zijn de meeste bijna weer vergeten: Netanya, Israël in 2002 en Jakarta in 2003. Sharm-el-Sheikh in 2005, en in hetzelfde jaar Amman in Jordanië. En in 2008 ging het mis in Islamabad en in Kabul, om maar een paar recente te noemen.

Lees ook:
> Hoezo verband armoede en terrorisme?
> Fitna: bedrijfsleven opgelucht maar niet zorgeloos
> Koopjesjagen

Management Scope Rankings

Bekijk hier alle rankings die Management Scope jaarlijks samenstelt.

Management Scope

Geïntereseerd in Management Scope?

Maak kennis met het magazine via een proefabonnement: 3 edities voor €18,- of 6 edities voor €36,-

Vraag een proefabonnement aan

Meer opinie

scopist_posts/originals/modern-governance06v.jpg

Tijd voor moderne governance: van data naar inzicht

Digitalisering blijft in bedrijven nog te vaak steken bij het productieproces. Hoogste tijd om ook de strategische besluitvorming hierbij te betrekken. Een proces waarin volgens Jesse Thiel, country manager Benelux & Austria van Diligent, een proactieve rol voor de company secretary is weggelegd: ‘Hij of zij kan de sleutel zijn tot het succes van morgen.’

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Doppen0619k.jpg

Mooier zonder das

Wat hebben we toch tegen de das? Het woord stropdas gebruiken we al een tijdje niet meer, dat klinkt oubollig. En strop klinkt ook allesbehalve motiverend. De das is traditioneel gezien het sluitstuk van een formele uitstraling in een hiërarchische omgeving. In deze betekenis begrijp ik dat de das uit onze maatschappij geëvolueerd wordt. We willen meer gelijkwaardigheid op de werkvloer, niemand zegt immers nog ‘u’ tegen zijn of haar baas. 

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Karssing0619k.jpg

Succes als valkuil

Ceo’s worden steeds vaker weggestuurd vanwege integriteitskwesties zoals fraude, omkoping, handel met voorkennis en seksueel ongewenst gedrag, aldus de CEO Success Study van zakelijk dienstverlener PwC. Inmiddels wordt van 1 op de 20 ceo’s afscheid genomen vanwege grensoverschrijdend gedrag: dat is een wereldwijde stijging van 36 procent in de afgelopen vijf jaar. Waarom gaan ceo’s over de schreef? Is het hebzucht? Narcisme? Financiële druk? Een slecht ontwikkeld moreel kompas? Dat kan allemaal een rol spelen. Maar ook succes kan een valkuil zijn! 

lees artikel
facebook