Zoenoffer voor slachtoffers globalisering

Auteur: Mathijs Bouman | 02-03-2006

Zoenoffer voor slachtoffers globalisering
Doet globalisering pijn? Kusje erop uit Brussel. En een flinke zak met geld, natuurlijk. Want nutteloze subsidies zijn in Europa de oplossing voor elk probleem.

Bent u een euro kwijt? Dat kan kloppen, want de Europese Commissie heeft gisteren besloten dat iedere Europese burger jaarlijks gemiddeld meer dan een euro moet inleggen in het nieuwe European Globalisation Adjustment Fund. De 500 miljoen euro in dit fonds zal worden verdeeld onder de slachtoffers van de globalisering. Naar schatting vijftig duizend onfortuinlijke textielarbeiders en garnalenpellers kunnen zo (voor maar tienduizend euro per stuk) aan een nieuwe baan geholpen worden.

Het idee voor het Adjustment Fund komt van Tony Blair en is in theorie best aardig. Opengooien van de grenzen voor buitenlandse handel verhoogt de welvaart van een land. Maar er zijn ook verliezers: de werknemers van bedrijven die door het buitenland worden weggeconcurreerd. Die verliezers maken vaak zoveel kabaal dat de liberalisering van de handel stagneert en de welvaartswinst voor de meerderheid verloren gaat. Oplossing: maak winnaars van de verliezers door ze om te scholen tot werknemers van bedrijven die de internationale concurrentie wel aankunnen.Toch is het een onzalig plan. Europese subsidies blijken keer op keer te verworden tot oncontroleerbare geldstromen van brave burgers naar uitgekookte subsidieaanvragers. Brussel zal straks moeten bepalen of iemand werkloos is geworden door de globalisering of door iets anders. De Europese ambtenaren lopen ongetwijfeld al warm om via ingewikkelde aanvraagformulieren en procedures hierover volstrekt arbitraire beslissingen te nemen. Bovendien is geld zelden de oplossing voor werkloosheid. De effectiviteit van dure sollicitatiecursussen, reïntegratietrajecten, en omscholingsprogramma's is nooit aangetoond. De enige echte remedie tegen werkloosheid is economische groei. En die krijg je niet door subsidies uit te delen aan landen die zich weigeren aan te passen aan de mondiale concurrentie, maar door de Europese arbeidsmarkt te flexibiliseren, marktwerking en concurrentie te bevorderen en de belastingen zo laag mogelijk te houden. Of, zoals de voorzitter van Europese Kamers van Koophandel, Christoph Leitl het onlangs zei: 'The European Commission should not miss the chance for regulatory reform in the spirit of the Lisbon Agenda, rather than wasting resources on measures that have proven inefficient in the past.'

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie