Neelie Kroes, een 'echte kerel'

Auteur: Hans Crooijmans | 20-09-2007

Neelie Kroes, een 'echte kerel'

Ik ben geen ‘pussycat', mag Neelie Kroes (66) graag zeggen. De Europees Commissaris voor Mededinging haalde deze week - terecht - uit naar de Amerikaanse onderminister Thomas Barnett. Die bekritiseerde de boete van 497 miljoen euro die de Europese Commissie aan softwaregigant Microsoft oplegde wegens misbruik van zijn dominante marktpositie.

Kroes wees er de Amerikaanse bewindsman fijntjes op dat het Europese Hof van Justitie de rechtmatigheid van die straf heeft bevestigd. En dat het geen pas geeft voor politici om vonnissen van onafhanklijke rechters te bekritiseren.

Kijk, zo kennen we Kroes. Fel en strijdvaardig. In de krap drie jaar dat ze nu in Brussel zit, heeft Kroes zich ontpopt tot een geducht monpolistenbestrijder en prijskartelbreker. Zoals behalve Microsoft onder meer internationale chemieconcerns, bierbrouwers en makers van ritsen en knopen (!) aan den lijve hebben ervaren.


Kroes heeft binnen en buiten de Europese Commissie een ijzersterk imago. Ze is een ‘echte kerel'. Kroes blijkt ook steviger en succesvoller dan Karel van Miert, een bekende voorganger op Mededingingszaken. Pikant genoeg volgde deze sympathieke Belg Neelie begin 2000 op als president van Nyenrode University, nadat de ex-minister van Verkeer en Waterstaat daar afscheid had genomen om het zakenleven in te gaan.


Kroes grossierde in commissariaten en haalde veelvuldig de society-pagina's van de Telegraaf. De o zo kordaat overkomende Kroes had echter haar onzekere kanten. Zo liet ze bijvoorbeeld net als Nina Brink, haar toekomst voorspellen door de excentrieke astroloog Simon Suiker.


In haar Nyenrode-tijd had deze scopist ooit een akkefietje met Kroes. Ik had gepubliceerd over een praatje dat toenmalig Unileverbaas Morris Tabaksblat in een besloten studentengezelschap had gehouden. Tabaksblat was daarbij heel openhartig over de gapende kloof in opvattingen tussen het Britse en Nederlandse topmanagement van het concern. Kroes meende me op het matje te moeten roepen. Want, vreesde ze, Tabaksblat zou na die publicatie nooit meer op Nyenrode willen spreken. Nou, dat viel wel mee. Tabaksblat had er helemaal geen problemen mee. Hij vond de actie van Kroes totaal overbodig.


Wat me dit voorval over Kroes leerde? Dat ze heilig ontzag had voor ‘grote meneren'. En dat ze haar netwerk tot in de puntjes cultiveerde. Daar kwam bij dat Kroes het eind 1999, na een lange carriere in de schamel betalende politiek en universitaire wereld, het de hoogste tijd achtte om - naar het voorbeeld van veel mensen binnen haar netwerk - stevig geld te gaan maken.


De manier waarop ze zich manifesteerde achtervolgt haar echter nog steeds. Kroes trok veel op en werkte nauw samen met Jan-Dirk Paarlberg, een vastgoedhandelaar wiens naam opduikt in het proces tegen Willem Holleeder. Na haar benoeming tot Eurocommissaris verschenen gedetailleerde verhalen over de aard van de zaken die ze met Paarlberg deed en hun in 2004 - na de arrestatie van Paarlberg - verbroken vriendschappelijke relatie. Ook na een recente publicatie over een mislukt Amerikaans vastgoedavontuur, houdt Kroes zich fier staande. Het valt te hopen dat dit zo blijft. Want afgezien van enkele mindere persoonlijke trekjes, is ze voor de Europese Unie van grote waarde en voor Nederland een prima visitekaartje.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie