'Hoge' olieprijs is geen probleem

Auteur: Hans Crooijmans | 25-05-2007

'Hoge' olieprijs is geen probleem

De spanning rond Iran loopt weer eens op, China blijft onstuimig groeien en de productie van het zwarte goud zit op veel plaatsen in de wereld ongeveer aan zijn plafond. Geen wonder dat olie weer boven de 70 dollar per vat noteert en de prijs volgens menig analist de komende tijd tot boven de 80 dollarzal stijgen. Duur? Nou, dat valt wel mee.

De prijs van olie is op de wereldmarkt inderdaad enorm opgelopen - meer dan 100 procent sinds 2004, en zelfs meer dan 400 procent in tien jaar. Maar je kunt er ook heel anders tegenaan kijken. Want rekening houdend met de inflatie, kost een vat olie momenteel niet meer dan in 1980. Let wel, gerekend in Amerikaanse dollars.

Want in dure euro´s ligt de prijs meer dan 30 procent lager dan destijds op het hoogtepunt van de tweede oliecrisis. En van de - in dollars - ruime verdubbeling van de wereldmarktprijs sinds 2004, blijft in euro´s niet eens 50 procent over. De oliemarkt is er vanouds een van hoge pieken en dalen. Met dien verstande dat de perioden waarin de prijs sterk opliep - zoals in 1973, 1981 en 1990 - met stevige recessies gepaard gingen. De snelle prijsstijgingen tastten niet alleen het vertrouwen in de economie aan, ze ontketenden ook een acceleratie van de inflatie. Rentetarieven vlogen omhoog, wereldwijd kelderden de koersen van aandelen en obligaties. Van zulke effecten viel de laatste jaren weinig te bespeuren. Dat komt onder meer doordat westerse economieën veel minder gevoelig zijn voor schommelingen in de olieprijs dan in het verleden. Het aandeel van energiekosten in het Amerikaanse bbp lag beginjaren '70 op ruim 8 procent, nu niet meer dan 2. In Europa zal het niet veel anders zijn. Deels is deze reductie te danken aan efficiënter energieverbruik, deels aan de verplaatsing van energievretende industrie naar, vooral, China. De enorme kostenbesparing die productie in China met zich meebrengt en de goedkope Chinese munt houden de prijzen die Amerikanen en Europeanen voor hun consumptie betalen laag. Voorspellen blijft lastig als het om de toekomst gaat. Maar mocht het conflict rond Iran bijvoorbeeld ontaarden in een olieboycot, dan hoeft dat nog geen recessie te veroorzaken. De wereldeconomie kan waarschijnlijk ook wel een olieprijs van 100 dollar per vat aan. Op de langere termijn is een hoge prijs voor olie (en daaraan gekoppeld: gas) zelfs weldadig. Want het zet bedrijven en overheden tot energiebesparing en tot ontwikkeling en gebruik van, liefst schonere, alternatieven voor olie en gas aan. In de Verenigde Staten en - God moge het behoeden - straks mogelijk in Europa leidt dat tot een doldwaze subsidiëring van 'biobrandstof' uit graan. Pikant is dat uitgerekend het, terecht, verguisde olieland Iran (net als bijvoorbeeld het in olie en gas zwemmende Rusland) duidelijk kiest voor de optie waarop in het Westen vreemd genoeg nog een taboe bestaat: de bouw van nieuwe kerncentrales.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie