Participatieflop
Dat de deelnemende partijen van een ‘succes’ durven te spreken, is ronduit lachwekkend. Nagenoeg iedereen ging met lege handen naar huis. De vakbonden kunnen misschien nog tevreden zijn met wat extra loonkostensubsidies en gesubsidieerde banen voor langdurig werklozen, maar meer zat er niet in. Dit kabinet toont tot nu toe geen enkele visie op de toekomst.
Vergrijzing, mondialisering, krapte op de arbeidsmarkt, het zal ze worst wezen. En dat is ronduit dom. Want terwijl de vertegenwoordigers van gevestigde belangen kopjes thee met elkaar drinken om de status quo in de polder te bevestigen, draait de wereld door. In die wereld trekken de hoger opgeleiden gewoon hun eigen plan. Ze vertrekken naar het buitenland, of stappen uit het sociale stelsel. Steeds meer professionals hebben geen arbeidscontracten meer nodig, noch ontslagbescherming, maar sluiten zelf overeenkomsten met opdrachtgevers. Aan de onderkant van de arbeidsmarkt zitten de mensen die juist smachtend tot dat stelsel van sociale zekerheid willen toetreden, maar waar werkgevers geen contracten mee durven af te sluiten juist omdat de ontslagbescherming betekent dat een vergissing wel erg kostbaar kan worden. Zo zakt de Nederlandse arbeidsmarkt langzaam weg in een spagaat die de deelnemers van de bijeenkomst van gisteren toch ook niet aangenaam in de oren zal klinken en die de economie geen goed doet. Wat je noemt een echte participatieflop.