Jong versus oud: weg met het ABP

Een groep jonge ambtenaren pikte dit niet, en spande samen met het Alternatief Voor Vakbond (AVV) een zaak aan tegen het ABP, dat de regeling uitvoert. Afgelopen maandag kwam de zaak voor de rechter, die half december uitspraak zal doen.

U heeft er niets over in de krant gelezen, en dat is raar. Het gaat om ruim een miljoen mensen, om ruim 4 procent premie per jaar die gedurende 17 jaar betaald moet worden, en om een herverdeling van 12 miljard euro van jong naar oud. En dat allemaal omdat het ABP er nou eenmaal alles aan gelegen was om de ‘verwachtingen van 56-plussers te respecteren'.

Tja. Sinds begin jaren negentig roepen economen steeds luider dat VUT-regelingen onbetaalbaar zouden worden. Het feit dat hele generaties ouder wordende ambtenaren zich, ondanks deze waarschuwingen, collectief vergisten in de financierbaarheid van die regeling, is toch nog geen reden om de rekening dan maar in zijn geheel door te schuiven naar de volgende generatie? Bovendien: als dom zijn zo lonend is, waarom zouden de vruchten daarvan dan niet evengoed beschikbaar zijn voor iemand uit 1951, of 1955, met een even groot gebrek aan realiteitszin?
Leeftijdsdiscriminatie, zo stelt het AVV terecht. De Commissie Gelijke Behandeling (CBG) erkende dat vorig jaar, maar accepteerde de regeling toch omdat er geen alternatief zou zijn. Inmiddels lijkt die Commissie daar overigens anders over te denken. In augustus van dit jaar keurde het een regeling af in de uitgeversbranche waarbij jongeren geacht werden het prepensioen van ouderen op te hoesten zonder ooit zelf van een dergelijke regeling gebruik te kunnen maken.
Het is te hopen dat ook de rechter dit voortschrijdende inzicht deelt.