Sarko, de socialist in schaapskleren

Auteur: Mark Koster | 21-05-2007

Sarko, de socialist in schaapskleren
De eerste daad van Nicholas Sarkozy is een staaltje socialistische interventiepolitiek die ons doet herinneren aan de tijd van Francois Mitterand. De nieuwe Franse president presenteert zich graag als een frisse liberale leider, maar met zijn pogingen om Airbus te redden continueert hij een eeuwenoude Franse economisch traditie.

Nicholas Sarkozy heeft een paar opmerkingen gemaakt over het openbreken van de verlammende 35-urige werkweek en de verstikkende sociale status quo op de werkvloer: hij wil de absurde overwerkregeling aanpakken en de Franse stakingsmanie kraken. Maar dat is klein grut.
Airbus laat hij niet vallen. Tijdens de overname van Arcelor door het Indische Mittal Steel zat hij in een regering die deze inval met staatsbemoeienis wilde blokkeren. Waar was hij toen? We hebben hem toen geen liberaal tegengeluid horen uitspreken. Het is deels spel, beste mensen. Ook Sarkozy wil vanuit Parijs alles bekonkelen en ritselen.

Zijn pogingen om met sluiting bedreigde fabrieken open te houden doen het goed in de populariteitspolls, maar zullen niets toevoegen aan de Franse groei. De wereld draait door, maar in Parijs geloven ze nog steeds dat die om de Champs Elysee draait. Sarkozy moeten we wantrouwen. In stijl mag hij de losse manieren hanteren van een moderne staatsman, in zijn hoofd is er geen plaats voor economische frivoliteiten. De benoeming van socialistische en gematigde krachten duiden niet op een schoktherapie ŗ la Thatcher. Durft hij de machtige en conservatieve ambtenarenvakbonden te kraken? Hij schijnt hard en kordaat te zijn. Waarom heeft hij als minister van financiŽn in eerdere kabinetten geen Europese voorstellen gesteund om de onbetrouwbare lidstaten te straffen? Zijn aanvallen op de Europese bank, waar collega Bouman al over schreef, verraadden de instincten van een regent en niet van een bestuurder die vertrouwt op de kunde van onafhankelijke bankiers. Zijn benoemingen, die vooraf als fris en vernieuwend werden aangekondigd, zijn eerder behoudend te noemen. Waarom benoemt hij Jean-Louis Barloo, de mislukte werkloosheidbestrijder uit eerdere kabinetten, tot de chef van zijn economisch staf? Borloo gaat een plan uitvoeren dat hij in opdracht van Chirac heeft opgesteld. Rode draad: 12,7 miljard staatsgeld naar werkprojecten die verdacht veel lijken op Melkert-banen. Het is alsof er een ploeg met ambitieuze sociaal democraten is neergestreken in het Elysee. Of is het zuiver toeval dat een van zijn helden een sociaal-democraat uit Engeland is? Ach, dat is altijd beter dan een zelfverklaarde liberaal uit Frankrijk.

Wat vond u van het artikel? Stem / Waardeer:



Score 0 | 0 Waarderingen

Meer opinie