Techniek in hotels

Techniek in hotels

Auteur: Ivo Weyel | 03-10-2008

Vertwijfeld belde ik de receptie van het Swissôtel The Bosporus in Istanboel. Het was half twee 's nachts en ik was net terug op mijn hotelkamer, na een diner in de stad. Ik had wel gedronken, maar ik was niet dronken. Ik ben ook niet achterlijk. En toch kreeg ik met geen mogelijkheid het licht uit, noch de airconditioning. Ik liep als een dolende ijsbeer van de hoofdschakelaar bij de deur, naar de lichtknopjes bij mijn bed, op het bureau, boven de minibar. Dan ging die weer aan en die weer uit, of floepten twee uit en drie andere weer aan. Ik probeerde de boardcomputer naast mijn bed. De muziek die het meisje had aangezet (zo gezellig als de gast terugkomt), wisselde van zender, maar ging ook niet uit. En de airconditioning blies maar door op volle sterkte.


"We sturen meteen iemand naar boven", zei men op de receptie. Er kwam een meneer die alles uitlegde. Eerst de boardcomputer aan, dan de hoofdschakelaar bij de deur, en dan pas doen de andere lichtknopjes het.

Niet zo gebruiksvriendelijk
Het nachtlichtje echter deed het alleen zonder boardcomputer, en het leeslampje naast het bed werkte alleen als de hoofdschakelaar uit was. De airco moest eerst centraal aan of uit worden gezet op de computer, waarna de temperatuur op de schakelaar bij de deur moest worden geregeld. De windsterkte werkte echter weer via de boardcomputer.
Hij vertelde 's avonds gemiddeld zo'n twintig tot dertig keer te worden opgeroepen voor hetzelfde euvel. Het systeem is niet zo gebruiksvriendelijk, zei hij verontschuldigend. "Veel gasten klagen 's morgens dat ze met het licht aan hebben geslapen, of vragen om een slaapmasker."

Ochtendritueel
Toen ging ik lekker slapen. En was de volgende ochtend gezond weer op. Gordijnen open, krant uit het zakje aan de deur gehaald, kopje Nespresso gezet en de televisie aan, u kent dat ritueel wel.
Alleen ging de televisie niet aan. Ik klikte zonder succes met de afstandbediening. Ik drukte op knoppen op de televisie zelf, maar niks nada noppes. Toen vond ik bovenop de tv een briefje met de gebruiksaanwijzing. Ik volgde de instructies. Die luidden als volgt:

Klik eerst op TV en dan op de groene knop. Er verschijnt een heel televisiemenu (music, adult, guest services, websites, special offers). Klik nogmaals op TV. Dan verschijnt een tweede menu (blockbusters, kids, sport, entertainment, tv channels by language, tv channels bij category). Klik op de gewenste categorie. Dan verschijnt menu nummer 3 (news, specialist, politics, others). Klik op okay, en weer een lijstje: Frans, Duits, Engels, Turks, Russisch, Japans.

Ik koos Engels. Toen kwam menu 4 in beeld met alle Engelstalige zenders. Klik op CNN. En jawel, daar verscheen zowaar ancorman Anderson Cooper in beeld. I did it! Zonder hulp!


Thuis gaat het eenvoudiger
Wat is dat toch met techniek in hotels? Waarom moet het altijd zo ingewikkeld? Ik begrijp best dat het allemaal veel moeilijker in elkaar steekt dan vroeger, met alle computers en wifi's en hifi's, maar thuis hebben we dat toch ook allemaal en daar gaat dat toch veel eenvoudiger. Wil men hiermee soms aangeven dat je in een hotel logeert dat heel veel waar voor zijn geld geeft met zoveel opties en keuzes en computers en ander vooruitstrevend gedoe?

Oud Joods gezegde
We staan nog maar aan het begin. Wat te denken van de nu snel oprukkende semiautomatische verwarmingssensoren in hotelkamers, die je eerst zelf moet instellen, en die vervolgens tijdens je verblijf de kamertemperatuur aanpast aan je eigen lichaamstemperatuur. Dus heb je het koud, gaat de thermostaat vanzelf hoger, en vice versa. Dat instellen is dermate ingewikkeld, dat ik me altijd verschrikkelijk kwaad maak, dus het warm krijg, waardoor de kamer ijskoud wordt. En wil je de temperatuur veranderen (het systeem reageert niet op het weer buiten), dan moet de hele handel opnieuw worden gereset. Om gek van te worden.

"Ik wens u veel personeel", is een oud Joods gezegde als je iemand kwaad toewenst. Ik zou dat willen veranderen in: "Ik wens u veel techniek."

Lees ook:
Teveel luxe?
Media. Heeft u er wel tijd voor?

Management Scope Rankings

Bekijk hier alle rankings die Management Scope jaarlijks samenstelt.

Management Scope

Geïntereseerd in Management Scope?

Maak kennis met het magazine via een proefabonnement: 3 edities voor €18,- of 6 edities voor €36,-

Vraag een proefabonnement aan

Meer opinie

scopist_posts/originals/modern-governance06v.jpg

Tijd voor moderne governance: van data naar inzicht

Digitalisering blijft in bedrijven nog te vaak steken bij het productieproces. Hoogste tijd om ook de strategische besluitvorming hierbij te betrekken. Een proces waarin volgens Jesse Thiel, country manager Benelux & Austria van Diligent, een proactieve rol voor de company secretary is weggelegd: ‘Hij of zij kan de sleutel zijn tot het succes van morgen.’

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Doppen0619k.jpg

Mooier zonder das

Wat hebben we toch tegen de das? Het woord stropdas gebruiken we al een tijdje niet meer, dat klinkt oubollig. En strop klinkt ook allesbehalve motiverend. De das is traditioneel gezien het sluitstuk van een formele uitstraling in een hiërarchische omgeving. In deze betekenis begrijp ik dat de das uit onze maatschappij geëvolueerd wordt. We willen meer gelijkwaardigheid op de werkvloer, niemand zegt immers nog ‘u’ tegen zijn of haar baas. 

lees artikel
scopist_posts/originals/Column-Karssing0619k.jpg

Succes als valkuil

Ceo’s worden steeds vaker weggestuurd vanwege integriteitskwesties zoals fraude, omkoping, handel met voorkennis en seksueel ongewenst gedrag, aldus de CEO Success Study van zakelijk dienstverlener PwC. Inmiddels wordt van 1 op de 20 ceo’s afscheid genomen vanwege grensoverschrijdend gedrag: dat is een wereldwijde stijging van 36 procent in de afgelopen vijf jaar. Waarom gaan ceo’s over de schreef? Is het hebzucht? Narcisme? Financiële druk? Een slecht ontwikkeld moreel kompas? Dat kan allemaal een rol spelen. Maar ook succes kan een valkuil zijn! 

lees artikel
facebook